Μιλώντας στην δίκη για το Κομπάνι ο φυλακισμένος
Κούρδος ηγέτης Σελαχαττίν Ντεμιρτάς είπε :
Βόρειος Ήπειρος
Συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο Θωμά Μύτιλη
Ο Θεοφάνης Μαλκίδης από τη μια πλευρά, με την σαφέσταστη ανάλυση κι εγώ από την άλλη, με τα απλά επίκαιρα ερωτήματα – στη συνέντευξη που ακολουθεί, προσπαθούμε να ρίξουμε μια προσεχτική ματιά σε δύο μειονότητες: Την Εθνική Ελληνική Μειονότητα στην Αλβανία και τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης.
Ερ: Πριν μπούμε στα καυτά και δύσκολα ερωτήματα και τις υπεύθυνες, τεκμηριωμένες απαντήσεις, πείτε μας σας παρακαλώ, για να μάθει ο αναγνώστης, ποιος είναι ο συνομιλητής μας, Θεοφάνης Μαλκίδης, και τι είναι αυτό, που τον κρατάει δεμένο χρόνια, με τα ζητήματα του Βορειοηπειρωτικού Ελληνισμού;

Μιλώντας στην δίκη για το Κομπάνι ο φυλακισμένος
Κούρδος ηγέτης Σελαχαττίν Ντεμιρτάς είπε :
Θεοφάνης Μαλκίδης
Και την ίδια στιγμή που μετά από τριανταένα χρόνια Έλληνας πρωθυπουργός επισκέπτεται την μοναδική αναγνωρισμένη εθνική ομάδα στα Βαλκάνια, τον Βορειοηπειρωτικό Ελληνισμό, τι κάνουν οι Αλβανοί πασάδες, κατ' εντολήν του Σουλτάνου;

Ο Εκρέμ Ιμάμογλου για άλλη μία φορά κατήγγειλε
την Τουρκία στα ελληνικά ΜΜΕ.
Από το (όχι και τόσο) μακρινό 2012, όταν η εθνομηδενιστική ιστοριογραφία είχε βάλει στο στόχαστρο το Σούλι και τους Σουλιώτες.
Εδώ και χρόνια έχουμε αναπτύξει έναν ιστορικής σημασίας ειλικρινή διάλογο με έντιμες προσωπικότητες στην Τουρκία. Είναι αποτέλεσμα της προσπάθειάς μας που έχει συνέπεια, ανιδιοτέλεια, σοβαρότητα, ειλικρίνεια, δεν αποσιωπά την αλήθεια και δεν καταναλώνει ούτε ευτελίζει το ζήτημα.
Συνομιλήσαμε όλα αυτά τα χρόνια με τους ερευνητές, διανοούμενους, ανθρώπους που διώκονται για τις ιδέες τους, συνεργαστήκαμε σε συνέδρια, επιστημονικές συναντήσεις και συζητήσεις σε όλον τον πλανήτη. Το Συνέδριο στην Αγκυρα για το Ποντιακό ζήτημα και τη Γενοκτονία τον Απρίλιο του 2016 ήρθε ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω. Κάποτε έρχεται η ιστορική στιγμή που πρέπει να μιλήσεις στον τόπο του εγκλήματος για το έγκλημα που διέπραξαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί, οι δάσκαλοι του Χίτλερ και των Ναζί.
Με τους Ragip Zarakolu, Sait Çetinoğlu και Tamer Çilingir έχω μία μακροχρόνια και συνεχή συνεργασία. Μιλήσαμε, συζητήσαμε και συνεργαστήκαμε, μεταξύ των άλλων σε συνέδρια, σε κοινές συγγραφικές προσπάθειες στην ελληνική, τουρκική και αγγλική γλώσσα, για το ζήτημα της Γενοκτονίας και για την αναγνώρισή της. Και οι τρεις συνεργάτες, σπουδαίοι και έντιμοι συνομιλητές και συναγωνιστές, έχουν επισκεφθεί την Ελλάδα και έχουν μιλήσει για τη Γενοκτονία, σε εκδηλώσεις και επιστημονικές συναντήσεις.
Μια από τις πολλές φορές που είχαμε γράψει για το δικτατορικό καθεστώς του ισλαμοφασίστα Ερντογάν, μας απάντησε ένας από τους αρθρογράφους του ναιναικιστάν (μεταξύ σοβαρού και αστείου ο χαρακτηρισμός, για να μην λέμε συνέχεια για ενδοτικούς, αφού κι ο ενδοτισμός έχασε πια το νόημά του), με ένα επιχείρημα, που μας έμεινε αξέχαστο. Μας είχε κατηγορήσει για υποκρισία, διότι έλεγε ότι ασχολούμαστε σκόπιμα με τον Ερντογάν, για να προκαλούμε την αντιπάθεια εναντίον του, ενώ δεν ασχολούμαστε με άλλους δικτάτορες, όπως ο Πούτιν ή ο Σίσι, διότι αυτοί είναι «φίλοι» μας.
Η αγάπη αναπαύει την καρδιά, την ανακουφίζει, τη ζωογονεί. Το μίσος, απεναντίας, την ταλαιπωρεί, τη βασανίζει, την ταράζει. Όποιος, λοιπόν, μισεί, είναι ο πιο ανόητος ανάμεσα στους ανοήτους, καθώς γίνεται τύραννος του ίδιου του εαυτού του…

Τὴ Κ’ (20η) τοῦ μηνὸς Δεκεμβρίου μνήμη, τοῦ ἁγίου ἱερομάρτυρος ΙΓΝΑΤΙΟΥ τοῦ Θεοφόρου.
ΑΘΛΗΣΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΦΟΡΟΥ
Ὅταν βασίλευε ὁ Τραϊανός, ἐπίσκοπος στὴν Ἀντιόχεια ἦταν ὁ Ἰγνάτιος ὁ Θεοφόρος (αὐτὸς ποὺ φέρει μέσα του τὸν Θεό). Λένε κάποιοι ὅτι τὸν Ἰγνάτιο τὸν πῆρε στὰ ἅγια χέρια του ὁ Δεσπότης Χριστός, ὅταν ἦταν ἀκόμη μικρὸ βρέφος, κατὰ τὴν ὥρα τῆς διδασκαλίας του. Σὲ μιὰ στιγμή, ἐνῶ δίδασκε στὰ Ἱεροσόλυμα, εἶπε στὸν λαό:
– Ὅποιος δὲν ταπεινώνει τὸν ἑαυτό του σὰν αὐτὸ τὸ μικρὸ παιδί, δὲν μπορεῖ νὰ μπεῖ στὴν βασιλεία τῶν Οὐρανῶν καὶ ὅποιος ὑποδεχτεῖ ἕνα ἀπ’ αὐτὰ τὰ παιδιὰ στὸ ὄνομά μου, ἐμένα δέχεται.
Πριν από 55 χρόνια. Η ατμόσφαιρα είναι πανηγυρική στη Γέφυρα των Κήπων, στα ελληνοτουρκικά σύνορα, στον Έβρο, το πρωί της 9ης Σεπτεμβρίου 1967. Μια μεγαλοπρεπής αψίδα εύχεται «Καλώς ήλθατε» στην ελληνική και την τουρκική γλώσσα, ενώ ο γύρω χώρος είναι διακοσμημένος με πολυάριθμες σημαίες των δύο χωρών.
Αιτία είναι η συνάντηση κορυφής του πρωθυπουργού της Τουρκίας Σουλεϊμάν Ντεμιρέλ με τον ομόλογό του Κωνσταντίνο Κόλλια, αλλά στην πραγματικότητα με τον αρχηγό της χούντας Συνταγματάρχη Γεώργιο Παπαδόπουλο, παρόλο που ο τελευταίος τυπικά έχει ακόμη μόνο το αξίωμα του υπουργού Προεδρίας. Αντικείμενο της συνάντησης είναι η συμφωνία για λύση του Κυπριακού. Η επίλυση του Κυπριακού με βάση τις αμερικανικές επιθυμίες και υποδείξεις είναι το σημαντικότερο μέσον που έχει στη διάθεσή του το δικτατορικό καθεστώς για να εξασφαλίζει την εύνοια της Ουάσιγκτον.
Nάνι νάνι καλό μπαμπινούδι, νάνι νάνι εγώ τραγουδώ.

ΔΗΜΟΣ Ν. ΙΩΝΙΑΣ ΚΕΝΤΡΟ ΣΠΟΥΔΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑΔΕΙΞΗΣ
ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΕΠΕΤΕΙΑΚΟΣ ΤΟΜΟΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ 1821 ΣΤΗ ΜΙΚΡΑΣΙΑ
Πρόλογος
Οι εορτασμοί των μεγάλων Εθνικών Επετείων, μας δίνουν την ευκαιρία πριν απ’ όλα να αναζωογονούμε και να ενδυναμώνουμε την αφοσίωση και την αγάπη μας για την πατρίδα. Μας επιτρέπουν όμως και να σκεφτόμαστε, να προβληματιζόμαστε και να συνάγουμε πολύτιμα συμπεράσματα σχετικά με τα γεγονότα, τα οποία εκάστοτε τιμού με και γιορτάζουμε. Ειδικά στις επετείους για τη συμπλήρωση εκατονταετηρίδων, το βάρος πέφτει ιδιαίτερα στον αναστοχασμό πολύ σημαντικών ιστορικών συμβάντων και περιόδων. Έτσι μπορούμε να διαπιστώνουμε με μεγαλύτερη ευθυκρισία τι ακριβώς
έγινε στο παρελθόν, βλέποντας τα πράγματα από νέες οπτικές γωνίες και έχοντας προηγουμένως διαλύσει στερεότυπα, προκαταλήψεις, δογματισμούς, μύθους και ψευδαισθήσεις.

Δεν απέχει πολύ από τις Καρυές η σκήτη του Αγίου Ανδρέα, που ανήκει στην Ιερά Μονή Βατοπεδίου. Στην αρχαιότητα, στο ίδιο μέρος ήταν χτισμένο το μοναστήρι του Αγίου Αντωνίου, το οποίο καταστράφηκε από πειρατές τον 15ο αιώνα.
Την σημερινή όψη η Σκήτη απέκτησε τον δεύτερο μισό του 19ου αιώνα, όταν αγοράστηκε από Ρώσους μοναχούς και μετατράπηκε σε «Κοινόβια Σκήτη Αγίου Ανδρέα». Σε έκταση η Σκήτη υπερβαίνει πολλές αγιορείτικες Μονές ενώ το Καθολικό της ήταν το μεγαλύτερο από αυτά που χτίστηκαν στην Ανατολή τα χρόνια της τουρκοκρατίας.

Συνεχίζουμε τα περί του Εθνοϊερομάρτυρα Σμύρνης Χρυσόστομου, όπως τα περιέγραψε ο καθηγητής της Θεολογικής Σχολής Λεωνίδας Φιλιππίδης σε εκδήλωση του Πανεπιστημίου Αθηνών πριν από εξήντα χρόνια, στις 13 Νοεμβρίου 1962.

«Αδέρφια μου. Φυλάξτε τα ελληνικά συνήθειά μας, γιορτάστε όπως γιορτάζανε οι πατεράδες σας, και μη ξεγιελιώσαστε με τα ξένα κι άνοστα πυροτεχνήματα. Οι δικές μας οι γιορτές αδελφώνουν τους ανθρώπους, τους ενώνει η αγάπη του Χριστού. Μην κάνετε επιδείξεις. «Ευφράνθητε εορτάζοντες». Ακούστε τι λένε τα παιδάκια που λένε τα κάλαντα: «Και βάλετε τα ρούχα σας, εύμορφα ενδυθήτε, στην εκκλησίαν τρέξετε με προθυμίαν μπήτε, ν’ακούσετε με προσοχήν όλην την υμνωδίαν και με πολλήν ευλάβειαν την Θείαν Λειτουργίαν.
«Πιο μεγαλόπρεπος γινόταν πριν από την μάχη. Μόνος του, αποσυρόταν πάλι για να προσευχηθεί, και ζητούσε βοήθεια για τον δύσκολο αγώνα.


Για τον τρόπο της συλλήψεως του Θεού Λόγου και τη θεία σάρκωση.
Άγγελος Κυρίου στάλθηκε στην αγία Παρθένο, η οποία καταγόταν από τη γενιά του Δαβίδ. Όπως το είπε ο θείος Απόστολος: «Είναι φανερό ότι ο Κύριός μας προήλθε από τη
φυλή του Ιούδα, από την οποία κανείς δεν είχε πλησιάσει στο θυσιαστήριο»· γι’ αυτό θα μιλήσουμε στη συνέχεια με λεπτομέρειες.
18 Δεκεμβρίου 1803: Ο χορός του Ζαλόγγου
Το 1802, ο Αλή Πασάς των Ιωαννίνων προσπαθούσε να καταβάλει σθεναρά τους Σουλιώτες, τους ανυπότακτους ορεσίβιους Θεσπρωτούς, που τόσα προβλήματα δημιουργούσαν στο Σουλτάνο και στη δική του εξουσία στην Ήπειρο. Τους πολιόρκησε στενά για έναν ολόκληρο χρόνο και τελικά τους εξανάγκασε να συνθηκολογήσουν στις 12 Δεκεμβρίου 1803, έτσι ώστε αυτοί να εγκαταλείψουν ειρηνικά το Σούλι.
Οι επέτειοι (όπως η πρόσφατη για τα 100 χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή) προσφέρονται για απολογισμούς, ερμηνείες, σχεδιασμούς, προετοιμασία του μέλλοντος. Στην προσωπική, τη συλλογική, την εθνική ή και την υπερεθνική, γιατί όχι, ζωή. Ο τρόπος που οι θεσμοί μιας χώρας αντιμετωπίζουν τα ιστορικά ορόσημα μιας εθνικής κοινότητας, ενός λαού, στο όνομα του οποίου υπάρχουν, λειτουργούν, είναι φορείς αντιπροσώπευσής του, αποτελεί ένα ασφαλές κριτήριο για την ποιότητά τους, τους προσανατολισμούς τους, καθώς επίσης και στο όνομα ποιων δυνάμεων στην πράξη κυριαρχούν. Οι κατευθύνσεις των επίσημων θεσμών αποτυπώνονται τόσο στις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνουν, στο δημόσιο λόγο τους, όσο και στις σιωπές.