Παρασκευή, 30 Δεκεμβρίου 2011

Η Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας


Η Γενοκτονία των Ελλήνων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας
Μελέτες σχετικά με την Κρατική Εκστρατεία Εξολόθρευσης των Χριστιανών της Μικράς Ασίας  (1912-1922) και τις συνέπειές της : Ιστορία, Δίκαιο, Μνήμη.
Επιμελητές Tessa Hofmann, Matthias Bjørnlund και Βασίλειος Μεϊχανετσίδης


512 σελίδες, 37 φωτογραφίες, χάρτες

ISBN 978-0-89241-615-8


Η μεταβατική περίοδος από την κατάρρευση της οθωμανικής αυτοκρατορίας μέχρι την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας χαρακτηρίζεται από έναν αριθμό διαδικασιών, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό καθοδηγούνταν από μια στενή elite [(γνωστή ως ‘Κομιτάτο/Επιτροπή για την Ένωση και την Πρόοδο’ (İttihat ve Terakki Cemiyeti)], η οποία είχε ως σκοπό να οικοδομήσει ένα μοντέρνο, εθνικό κράτος [Τουρκικό και μουσουλμανικό]. Μία από αυτές τις διαδικασίες υπήρξε η προμελετημένη και προσχεδιασμένη εξουδετέρωση (elimination), στην πραγματικότητα η εξόντωση (extermination), των Χριστιανικών (και ασφαλώς και άλλων) μειονοτήτων.



Ο Ραφαήλ Λέμκιν (Raphael Lemkin), ο νομικός που εισήγαγε τον όρο γενοκτονία στο διεθνές δίκαιο, διαμόρφωσε τις πρώϊμες ιδέες του σχετικά με τον προσδιορισμό αυτού του εγκλήματος πολέμου, μελετώντας και εξετάζοντας την καταστροφή των Χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας, ενώ ο διαπρεπής Τουρκολόγος Νεοκλής Σαρρής σημείωσε ότι ο εκμηδενισμός (annihilation) των Χριστιανικών μειονοτήτων αποτέλεσε αναπόσπαστο στοιχείο της διαδικασίας σχηματισμού της Τουρκικής Δημοκρατίας. Όπως τονίζουν οι επιμελητές αυτού του τόμου, το πρόσφατο Ψήφισμα της Διεθνούς Ένωσης Γενοκτονολόγων (International Association of Genocide Scholars) υποδεικνύει την ύπαρξη και άλλων ομάδων θυμάτων, αναγνωρίζοντας την Ελληνική και Ασσυριακή Γενοκτονία. Ως εκ τούτου, ο τόμος αυτός αποτελεί προσπάθεια να προσφέρει ένα περίγραμμα και μια κατεύθυνση προς μια πιο εκτενή μελέτη και εξέταση της προσχεδιασμένης καταστροφής και εξάλειψης της Ελληνικής παρουσίας, η οποία κάλυπτε περίοδο τριών και πλέον χιλιετιών, στον χώρο, στον οποίο ιδρύθηκε μετέπειτα η Τουρκική Δημοκρατία.


Kατά τις δύο τελευταίες δεκαετίες έχει εκτενώς μελετηθεί η Γενοκτονία του Αρμενικού πληθυσμού στον Οθωμανικό/Τουρκικό χώρο. Λιγότερο έχει μελετηθεί επιστημονικά η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας [Ανατολική Θράκη, Ιωνία, Πόντος, Καππαδοκία...]˙ υπάρχουν πολλοί λόγοι γι’ αυτό, μεταξύ των οποίων και το γεγονός ότι οι Τουρκικές κυβερνήσεις πέτυχαν να εκφοβίσουν διπλωμάτες εντός του πλαισίου των Ελληνο-Τουρκικών σχέσεων της τελευταίας περιόδου, αλλά και να υπονομεύσουν την ακαδημαϊκή ακεραιότητα (συμπεριλαμβανόμενων ορισμένων επιστημόνων, οι οποίοι σταδιοδρομούν ως αρνητές, υποστηριζόμενοι από διεθνείς μηΚυΟ, υπό το πρόσχημα της μάχης ενάντια στον εθνικισμό).



Ο τόμος περιλαμβάνει άρθρα υπό τους εξής τίτλους: Γενική Επισκόπηση, Τεκμηρίωση, Ερμηνεία, Αντιπροσωπεύσεις και Δίκαιο, Γενοκτονολογική Εκπαίδευση, Μνημόνευση, Εννοιοποίηση, καθώς επίσης και μια εκτενέστατη Βιβλιογραφία.

Just Published!

The Genocide of the Ottoman Greeks
Studies on the State Sponsored Campaign of Extermination of the Christians of Asia Minor (1912-1922) and Its Aftermath: History, Law, Memory
Edited by Tessa Hofmann, Matthias Bjørnlund and Vasileios Meichanetsidis
Hardcover 512 pages, 37 photographs, maps
ISBN 978-0-89241-615-8
Price:US$75.00
The period of transition from the collapse of the Ottoman Empire to the foundation of the Turkish Republic was characterized by a number of processes largely guided by a narrow elite that aimed to construct a modern, national state. One of these processes was the deliberate and planned elimination, indeed extermination, of the Christian (and certain other) minorities.

Raphael Lemkin, the legal scholar who introduced the term genocide into international law, formulated his early ideas on the definition of  this war crime by studying the destruction of the Christians of Asia Minor, while the distinguished Turcologist Neoklis Sarris has noted that  the annihilation of the Christian minorities represented an integral element in the formation of the Turkish Republic. As the editors of this  volume note the recent resolution by the International Association of Genocide Scholars recognizing the Greek and Assyrian genocides suggests a wider range of victim groups. This volume therefore represents an effort to provide an outline and a direction of a more extensive study of the deliberate destruction and elimination of a Greek presence that spanned over three millennia, in the space that became the Turkish Republic.

The last two decades have seen a massive amount of research of the genocide of the Armenian population in the Ottoman/Turkish space; our publishing house has produced a number of works, most notable of which was the eyewitness testimony of the Leslie A. Davis, US Consul in Harput (The Slaughterhouse Province: An American Diplomat's Report on the Armenian Genocide of 1915-1917). Much less scholarly work has been done on the genocide of the Greeks of Asia Minor and Thrace; there are many reasons for this, including the fact that Turkish governments have been successful in intimidating diplomats in the context of Turkish-Greek relations of the last generation, and of subverting academic integrity (inducing some scholars to make a career as denialists supported by international NGOs, all in the name of countering nationalism).

The volume includes article contributions on the areas subtitled: Historical Overview, Documentation, Interpretation; Representations and Law; Genocide Education; Memorialization; Conceptualization; and a very extensive Bibliography.