Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Genocide- Γενοκτονία


Fanoulla Argyrou

Address at the event 19 May 2010, 12.00 noon atBowling Green Park New York at the 91st memorial ofthe Greek Genocide by the Ottoman Turks


Dear all,
I amindebted to the Pan-Pontiac Federation of USAand Canadaand the co-organisers of this event for their kindinvitation to be here today and participate to the 91st MemorialAnniversary of this Greek Genocide. And in doing so I paytribute to the man who initiated this historical duty back in the 1980s, theGreek politician Michalis Charalambides.
At the timehis articles began appearing in the Greek Press sometime in the 1980s theyappeared as an oasis to all of us who do not forget the Turkish atrocities, uprooting,massacres and barbaric extermination tactics, so violently executed against all Greeks in the whole of the Ottomanempire and upon all Christians to that matter, Armenians and Assyrians, by theNeo-Turks of Kemal Ataturk and their mercenaries.  My father and his family being among thevictims, from the shores of Asia Minor…
91 years onand Turkeyis still escaping punishment for those unprecedented crimes of the pastcentury. Refuses to acknowledge those crimes, refuses to apologise,the least expected of her, compromise with history and come to terms with it.
Μodern KemalistTurkey has been created over the dead bodies of hundreds of thousands of ChristianArmenians,  Greeks and Assyrians,  who were “ethnically cleansed” topave the way for the new state of Turkey. It is an established fact that modernTurkeyevolved out of the ashes of one of the most horrific Genocides recorded at thebeginning of the 20th Century.


According to the British Archives, Ziya Bey, who was the founder ofthe “Young Turk Society”, came from Diarbakir.  Gradually the doctrinaires proposed tostrengthen the Turkish nationality in Anatoliaby so called education and reform. The method of the “Young Turks”had been to exterminate the non-Turkish nationalities I) the Armenians and 2)the Greeks and to give their land and houses initially to Muslemsbrought in  from provinces lost in1912-13 partly Turks from the Balkan peninsula and other parts.
Greatresponsibility for Turkey’srefusal therefore lies on the shoulders of the so called civilized society andprotectors of Human Rights worldwide who shelved the truth for decades.  Because had Turkey been convicted long ago-if not by the failed and doomed League of Nations - by their replacement bodyin 1948,  the  United Nations of which  the United States of America became apowerful member, and other international bodies for all the injustices andcrimes she committed,  she would not havebeen at ease to carry on with her same crimes and massacre half of Cyprus in1974.
Greece and Cyprushave since long adopted the 19th of May as the official annual commemorationday of the PontiacGenocide.
On March 4, the USHouse Foreign Affairs Committee recognised the Armenian Genocide. A week laterthe parliament of Swedenrecognized the Armenian, Assyrian and Greek genocides by the OttomanTurks.  All in all, more than two dozen states,including France and Russia,have recognized the Armenian Genocide to date, which helps the promotion forrecognition of the Greek and Assyrian Genocides as well, as they were allexecuted almost at the same time by the same executioners for the same reasons. And Just weeks after the SwedishParliament’s recognition of those horrific Turkish crimes, against the Assyrians,Armenians and Greeks in World War One, the struggle for recognition has reachedthe European Parliament.
Hundreds oflisteners gathered in the European Parliament to listen to a panel ofspecialists. One of the aims was for the European Union to follow in Sweden's footstep and recognize the Genocideagainst Christians in the Ottoman Empireduring WWI.
Lastly, we hear thatthe Israeli parliament is also discussing the very subject with view torecognition.
Germany has apologized to the Jewish nation. Russia opened her secret files for the 1940massacre of Polish officers by order of Stalin at Katyn Forest. Yet, Turkey not only does notaccept the worldwide evidence as confirmed by the world authority, the InternationalAssociation of Genocide Scholars who passed a resolution in 2007 affirmingthat the Ottoman campaign against Christianminorities of the Empire, including the Greeks was genocide,  but Turkey refuses to revoke its notoriousArticle 301!  Whichpunishes anyone within Turkeywho dares speak out of those or any other Turkish crimes. And even more,Turkeyprovocatively and shamelessly attempts by fear and intimidation to impose theprovisions of that Article to the rest of the world. A country which is soforcefully demanding to become a member of the European Union… And latelywe hear that Turkish Prime Minister has or will demand from the Greek Governmentthe withdrawal of any references to the Greek Genocide in the Greek textbooks. 

Dear all,

We have anobligation to remember. We have a duty to carry on the fight for justice– for recognition of the Genocides by the Turks, we owe it to those whosuffered and do not have a voice of their own to carry on the fight.
Finally, andin the light of the  raising of the Greekand Pontiac flags, in memory of all those Pontiac Greeks 353, 000 or so ofthem,  who perished in the hands of theOttoman Turks I would like to remind you of another Pontiac Greek hero,Constantinos Koukides in order to demonstrate to youthe importance of the national flag. On 27 April 1941 Koukides was on duty as the guard of the Greek flag atAcropolis. And he decided to fall to his death from the Holy Rock (Ieros Vrachos) with the flag,  rather thansurrender himself and the flag to the invading German army.
In Memory of them all.
Thank you.
Address by
FanoullaArgyrou - Researcher/Journalist/Author

Ακολουθεί συνέντευξή μου στην καθημερινή εφημερίδα της ομογένειας Νέας Υόρκης
ΕΘΝΙΚΟΣ ΚΗΡΥΚΑΣ που δημοσιεύθηκε την ίδια μέρα.



Εκδηλώσεις Μνήμης τηςΠοντιακής Ελληνικής Γενοκτονίας στη Ν. Υόρκη
Ομιλία της ερευνήτριας Φ.Αργυρούσε εκδήλωση που οργανώνει
η Παμποντιακή Ομοσπονδία στην Αστόρια της Νέας Υόρκης
                                                                                                                                                     Του Σταύρου Μαρμαρινού
ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 19 Μαϊου 2010

Στοιχεία από τις προσωπικές της έρευνες στα αρχεία τουβρετανικού υπουργείου Εξωτερικών θα αναφέρει η Κυπρίασυγγραφέας και δημοσιογράφος Φανούλα Αργυρού, πουήλθε από το Λονδίνο, κατά την αποψινή ομιλία της στο Σταθάκειοστην εκδήλωση μνήμης για τη Γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού. Η κ. Αργυρούπροσκλήθηκε από την Παμποντιακή Ομοσπονδία ΗΠΑ καιΚαναδά για να παραβρεθεί στις εκδηλώσεις για την 91η επέτειο μνήμης τηςΓενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, που οργανώνονται με τα σωματεία «Κομνηνοί»Νέας Υόρκης και «Πόντος» του Κονέκτικατ και το Ιερό Ιδρυμα Παναγία Σουμελά Ποντίων Αμερικήςσε συνεργασία με την Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης.


«Εύχομαι οισκοποί τους να καρποφορήσουν και να προχωρήσει αυτή η τόσο καθυστερημένηαναγνώριση της Γενοκτονίας», δήλωσε στον «Εθνικό Κήρυκα» η κ. Αργυρού. Το βράδυτης Δευτέρας, μίλησε σε εκδήλωση Νεολαίας στο Κονέκτικατ,ενώ σήμερα, Τετάρτη, θα μιλήσει το μεσημέρι σε εκδήλωση με την έπαρση τωνσημαιών ΗΠΑ, Ελλάδος και Πόντου στο Μπόουλινγκ Γκριν του Μανχάταν και το βράδυ στις 7:30 σε εκδήλωση στο Σταθάκειο Κέντρο στην Αστόρια.
Το περιεχόμενο των ομιλιών της θα στηρίζεται στις προσωπικές της έρευνεςστα επίσημα βρετανικά έγγραφα σχετικά με τη Γενοκτονία του ΠοντιακούΕλληνισμού, αλλά και στο Κυπριακό. «Από το 1974μέχρι σήμερα, οι Τούρκοι επιδιώκουν να εφαρμόσουν στην Κύπρο, ή να επιβάλουνμια λύση τουρκική, τη διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία», είπε η κ. Αργυρού. «Η μόνη λύση είναι η απελευθέρωση, η αποχώρηση όλων των τουρκικώνστρατευμάτων, των εποίκων και η επιστροφή των προσφύγων».

Η κύρια ασχολία της κ. Αργυρού μετά το 1986 ήταν και παραμένει η μελέτη τωναποδεσμευθέντων εγγράφων του βρετανικού Δημοσίου καιεδώ και τέσσερα χρόνια, Κρατικού Αρχείου στο Λονδίνο. Η κ. Αργυρού θεωρείται οπρώτος άνθρωπος που πρόβαλε την Κύπρο, από τα βρετανικά έγγραφα, τα σχέδιά τουςγια διχοτόμηση και ομοσπονδία, αποκαλύπτοντας την πραγματική βρετανική πολιτικήσε βάρος της μεγαλονήσου. Κατά τις έρευνές της εκείνες βρήκε και έγγραφα για τηΓενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού τα οποία δημοσίευσε σε σχετικό βιβλίο της,η παρουσίαση του οποίου έγινε στη Θεσσαλονίκη το 1998. Τον επόμενο χρόνο προσεκλήθη και μίλησε για το Ποντιακό στη Βοστώνη, στο Τορόντο και στο Μόντρεαλ.
«Οι γενοκτονίες πρέπει να αναγνωρίζονται, να αναγνωρίζεται το έγκλημα καινα τιμωρείται αυτός που το έκανε, για παραδειγματισμό», τόνισε η κ. Αργυρού. «Εάν οι γενοκτονίες της Τουρκίας εναντίον των Ποντίων, Αρμενίων, Ασσυρίων κ.λπ μπορούσαν νατιμωρηθούν, για παραδειγματισμό, πιστεύω ότι η Κύπρος δεν θα ήταν σήμερα σ'αυτή την κατάσταση. Με το Κυπριακό, υπάρχει η ίδια πολιτική της Τουρκίας και ηίδια πολιτική εξόντωσης».
Σχετικά, η κ. Αργυρού αναφέρθηκε στις καταστροφές που έκαναν οι Τούρκοι στηΜεγαλόνησο. «Η εξοντωτική πολιτική τηςΤουρκίας μετά το 1974, είναι ξεκάθαρη», τόνισε. «Υπάρχεισχέδιο που αποβλέπει να πάρει ολόκληρη την Κύπρο. Οι στόχοι της δεν αλλάζουν».
Σχετικά, απάντησε ότι η πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού κ. Ερντογάν στην Αθήνα, δεν πρέπει να εμπνέει αισιοδοξία γιατο μέλλον των σχέσεων με την Αγκυρα. «Η Τουρκία είναι μαθημένη να παίρνει, αλλά ποτέ να μη δίνει», υπογράμμισε.
Η κ. Αργυρού αποδίδει μεγάλη σημασία στη συνέχιση των κινητοποιήσεων τηςΟμογένειας σχετικά με τα εγκλήματα της Τουρκίας.