
Θεοφάνης Μαλκίδης
Ομιλία στις εκδηλώσεις Μνήμης για τη Γενοκτονία. Σίδνευ, Αυστραλία Μάιος 2022.


Όσο περνάν τα χρόνια τόσο οι παλιοί γνωστοί μας απομακρύνονται ο ένας απ’ τον άλλον. Οι άνθρωποι γίνονται περισσότερο κοινωνικοί και λιγότερο ανθρώπινοι. Χάνουν τις ιδιομορφίες τους, τα ιδιαίτερα προτερήματα και τα ελαττώματά τους· σχεδόν ισοπεδώνονται. Οι φιλίες μαραίνονται.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Η Γενοκτονία των Ελλήνων
Η Γενοκτονία των Ελλήνων, η μαζική
δολοφονία εναντίον του Ελληνισμού της Θράκης, της Ιωνίας, του
Πόντου, δολοφονία η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο
ανθρώπους, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η
ανθρωπότητα.
Την 17η Μαΐου 1972 η Χούντα δίνει άδεια στον Γερμανό εγκληματία πολέμου "Riedel" να επισκεφτεί σαν "τουρίστας" το πολύπαθο "Μονοδένδρι" όπου οι κάτοικοι τον αναγνώρισαν και τον ξυλοκόπησαν και στη συνέχεια φυγαδεύτηκε άρον - άρον ! ( μεταξύ Λακωνίας & Σπάρτης ), εφόσον με απαίτηση της Δυτικής Γερμανίας η Κυβέρνηση του...εθνάρχη Κ. Καραμανλή είχε ήδη σταματήσει από το 1959 ! την έρευνα και την "δικαστική δίωξη" των Γερμανών Εγκληματιών Πολέμου - σαν πρώτη χώρα στον κόσμο !
ΜΝΗΜΕΙΟ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΗΣ ΤΩΝ ΘΡΑΚΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΣΤΟ ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ
Κυριακή 15 Μαΐου 2022, μία ημερομηνία που θα μείνει βαθιά χαραγμένη στη θύμηση μας, καθώς την ημέρα αυτή που η Θράκη και η ιστορική πόλη του Διδυμοτείχου, γιόρτασαν τα 102 χρόνια από την απελευθέρωσή και ενσωμάτωσή τους στη μητέρα Ελλάδα, αποκαταστάθηκε μία παράλειψη, μία αμέλεια (χρησιμοποιώ επιεικείς όρους) πολλών δεκαετιών.
Η Μάχη του Σκρα θεωρείται μια από τις σημαντικότερες νικηφόρες μάχες του Ελληνικού Στρατού στη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Συγκεκριμένα κατά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο η περιοχή του Σκρα της ομώνυμης σήμερα περιοχής στο Νομό Κιλκίς είχε οργανωθεί αμυντικά από τους Βουλγάρους οι οποίοι και παρενοχλούσαν τα Συμμαχικά στρατεύματα ιδίως στην δυτικά του Αξιού ποταμού περιοχή.
Έτσι αποφασίσθηκε από τον Γάλλο επικεφαλής, αρχιστράτηγο Γκυγιωμά η κατάληψη της περιοχής από μονάδες του Ελληνικού Σώματος Στρατού Εθνικής Αμύνης, διοικητής των οποίων ήταν ο αντιστράτηγος Εμμανουήλ Ζυμβρακάκης.
Η επίθεση διεξήχθη από πέντε συνολικά συντάγματα πεζικού, το 5ο και το 6ο της Μεραρχίας Αρχιπελάγους υπό τον υποστράτηγο Ιωάννου, πλαισιούμενα δεξιά (Α) από το 7ο και 8ο της Μεραρχίας της Κρήτης υπό τον υποστράτηγο Σπηλιάδη και αριστερά (Δ) από το 1ο σύνταγμα της Μεραρχίας των Σερρών υπό τον υποστράτηγο Επαμ.
Ζυμβρακάκη με συνολικό αριθμό 14.546 μαχητές πεζικού, υποστηριζόμενοι από 287 βαρέα και ελαφρά πυροβόλα.
Οι Βούλγαροι διέθεταν επίσης πέντε συντάγματα πεζικού υποστηριζόμενα από ισχυρό βαρύ και ελαφρό πυροβολικό.
Στις 16 Μαΐου του 1918 και από της 5ης ώρας πρωινής άρχισε η προπαρασκευή του Ελληνικού πυροβολικού για την καταστροφή των διαφόρων αμυντικών εγκαταστάσεων ενώ τα συντάγματα που ήταν έτοιμα για την επίθεση εξόρμησαν το πρωί της επομένης, 17 Μαΐου καλυπτόμενα από κινητό φραγμό του πυροβολικού.
Η Βουλγαρική αντίδραση ήταν επίσης ισχυρή πλην όμως η ορμή του Ελληνικού Στρατού ήταν τόση που υπερφαλάγγισε την βουλγαρική αντίσταση και στις 06.30 το Σκρα είχε καταληφθεί.
Βέβαια οι Βούλγαροι υπερασπίσθηκαν με πείσμα τις θέσεις τους και το απόγευμα της 17ης Μαΐου επεχείρησαν λυσσώδεις αντεπιθέσεις ιδίως κατά του 5ου Συντάγματος πεζικού της Μεραρχίας της Κρήτης που όλες όμως τελικά αποκρούσθηκαν.
Οι απώλειες όμως υπήρξαν βαρύτατες.
Ο συνολικός αριθμός των απωλειών του Ελληνικού Στρατού ήταν νεκροί: 29 Αξιωματικοί και 412 οπλίτες, και τραυματίες: 69 Αξιωματικοί και 2135 οπλίτες.
Το μεγαλύτερο αριθμό απωλειών είχε η Μεραρχία Αρχιπελάγους με Αξιωματικούς νεκρούς 24, τραυματίες 54 και οπλίτες νεκρούς 314 και τραυματίες 1723.

Ο Νεοϊερομάρτυρας και Εθνομάρτυρας Άγιος Μελέτιος επίσκοπος Κίτρους
Τον Μάρτιο 1821, ξεσπά η επανάσταση στην Πελοπόννησο. Η φλόγα της, κατά το πέρασμα του καιρού, μεταδίδεται σε Στερεά Ελλάδα, Αιγαίο, Θεσσαλία, Μακεδονία και αλλού. Από τον Σεπτέμβριο του 1820 υπάρχει ένα κλίμα ενθουσιασμού στη Θεσσαλονίκη για την επερχόμενη επανάσταση. Ο ιεροδικαστής (μουλάς) της Θεσσαλονίκης Χαϊρουλάχ καταγράφει στο Οδοιπορικό του (δηλαδή στο Ημερολόγιο δράσης και γεγονότων).

Εκδήλωση με θέμτα «Οι 110 εκτελεσθέντες Έλληνες Ανάπηροι Στρατιώτες της 16ης Μαΐου 1944», πραγματοποιήθηκε στη Χαλκίδα και συγκεκριμένα στο ανοικτό θεατράκι «Π. Κωτσόπουλο».
Την Εκδήλωση διοργάνωσε η Κίνηση Πολιτών για την προστασία της φύσης και της πολιτιστικής κληρονομιάς «ΣΙΔΕΡΙΤΗΣ», στα πλαίσια διοργάνωσης ενός συνόλου Εκδηλώσεων, με σκοπό την προστασία των μνημείων πολιτιστικής κληρονομιάς.
Κεντρικός ομιλητής της Εκδήλωσης ήταν ο Εκπαιδευτικός και Συγγραφέας κ. Κωνσταντίνος Μπαϊρακτάρης, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι κατά τη διάρκεια της Γερμανικής Κατοχής στην Ελλάδα, εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς κατακτητές 110 ανάπηροι Έλληνες στρατιώτες του Ελληνοιταλικού πολέμου, ως αντίποινα της επίθεσης που πραγματοποίησαν Έλληνες αντιστασιακοί στην περιοχή, στήνοντας ενέδρα σε Γερμανική Φάλαγγα από την Αθήνα, στο 110 χλμ. Αθήνας -Χαλκίδας (από όπου κι ο αριθμός των θυμάτων) όπου νεκρός ήταν και ο Γερμανός, Αξιωματικός φρουρός.
Επειδή η περιοχή της επίθεσης ανήκε στην ευθύνη της τότε κοινότητας Χαλίων (σημερινό δημοτικό διαμέρισμα Δροσιάς, της Δ.Ε. Ανθηδώνος του Δήμου Χαλκιδέων), αρχικό σχέδιο των Γερμανικών κατοχικών δυνάμεων ήταν να εκτελεσθούν όλοι οι άνδρες ηλικίας 16 ετών και άνω της περιοχής.
Μάλιστα συγκέντρωσαν τον προς εκτέλεση ανδρικό πληθυσμό της κοινότητας σε αλώνια στα όρια του χωριού. Συγκέντρωση νεαρών αντρών προς εκτέλεση έγινε και στην πόλη της Χαλκίδας με συλλήψεις. Η συγκέντρωση των μελλοντικών εκτελεσθέντων έγινε στο Άλσος της παραλίας όπου οι Γερμανοί ζήτησαν από τον Μητροπολίτη Χαλκίδος Γρηγόριο (Πλειαθό) να επιλέξει 110 άτομα προς εκτέλεση, γράφοντας τα ονόματά τους.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι η γνωμοδότηση της Διεθνούς Ένωσης Ειδικών για τις Γενοκτονίες (International Association of Genocide Scholars), της διεθνούς δηλαδή επιστημονικής ένωσης των επιστημόνων από όλον τον κόσμο, οι οποίοι ασχολούνται με το φαινόμενο της Γενοκτονίας, σχετικά με την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και της Μ. Ασίας καθώς και των Ασσυρίων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία κατά και αμέσως μετά τον Α´ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Το επαναλαμβάνει συνέχεια ο Ερσίν Τατάρ, δεν καταλάβαμε πού το πάει. Το έλεγε προχτές πάλι, σε συνέντευξη στην τουρκική εφημερίδα Τουρκίγε. «Οι Ελληνοκύπριοι», έλεγε, «δεν ήταν ποτέ κυρίαρχοι εδώ, σε καμία περίοδο της ιστορίας. Αλλά οι πρόγονοί μας κυβέρνησαν εδώ για 350 χρόνια. Δεν έχουν καμία εξουσία. Γίναμε κυρίαρχοι αυτού του τόπου». Τον Μάρτη, είχε πάει στην Αττάλεα κι έλεγε ότι μία από τις πιο σημαντικές ημερομηνίες για την Κύπρο ήταν η ημερομηνία του 1571, όταν περιήλθε στην οθωμανική κυριαρχία. Ακόμη και όταν έφυγε η Οθωμανική Αυτοκρατορία «εμείς οι Κύπριοι πάντα κοιτούσαμε στην Ανατολία. Κοιτάζαμε τα βουνά του Ταύρου. Πάντα ονειρευόμασταν πότε θα έρθει η Τουρκία μας στην Κύπρο». Τον Νοέμβριο μιλούσε σε δείπνο του Εμπορικού Επιμελητηρίου Κωνσταντινούπολης στην Κερύνεια. «Οι πραγματικοί ιδιοκτήτες αυτού του νησιού είναι οι Οθωμανοί, οι Τούρκοι, δηλαδή εμείς», έλεγε. «Το νησί κατακτήθηκε με την θυσία 80.000 πεσόντων. Από το 1571 μέχρι σήμερα διεξάγουμε αγώνα ύπαρξης».
Η Κύπρος, αλλά και η κοινότητα του το Μάμμαρι, αποχαιρέτησαν τον ήρωα καταδρομέα της 32ης Μοίρας Καταδρομών, Δημήτριο Πύρκα.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Ο εορτασμός (!!!) της Γενοκτονίας, τα στεφάνια στον Κεμάλ και το έγκλημα που είναι παρελθόν….
Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας
Ήδη από τη δεκαετία του 1990 με την ψήφιση των σχετικών νομοσχεδίων
για την ημέρα μνήμης για τη Γενοκτονία,
το ελληνικό κράτος αποτελεί μία παγκόσμια πρωτοτυπία, αρνούμενο να
συμβάλλει στο αυτονόητο, δηλαδή στην αναγνώριση και τη διεθνοποίηση της
γενοκτονίας, ενώ όταν δεν απουσιάζει, τότε λειτουργεί εχθρικά. Από την
απόδοση τιμής του πρωθυπουργού (2008) και του υπουργού εξωτερικών (2000)
της Ελλάδας στον Μουσταφά Κεμάλ, τον οποίο ο σχετικός νόμος του
ελληνικού κράτους έχει αναγνωρίσει ως τον βασικό υπεύθυνο της
Γενοκτονίας(!) έως την προκλητική απουσία του ζητήματος από τις
διμερείς και διεθνείς αναφορές και κινήσεις της Ελλάδος. Από
τους χορούς και τα πανηγύρια στην κατοχική γραμμή της Κύπρου την 19η
Μαΐου 1996, μέχρι τις απόπειρες να σταλεί στην Άγκυρα η κρατική ορχήστρα
Αθηνών στις γιορτές μίσους για τον Κεμάλ.

Η σημερινή συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ και το άρθρο μου στην Εφημερίδα ΕΣΤΙΑ
Η οικογένεια της Εθνικής Φρουράς αποχαιρέτησε σήμερα ένα μέλος της, την ΣΥΟΠ Δεκανέα Τεθωρακισμένων, Νάταλυ Νεοφύτου, η οποία έχασε τη ζωή της την Πέμπτη, 12 Μαΐου 2022, εν ώρα υπηρεσίας.
Η 13η Μαΐου 1916 είναι μια ημερομηνία που θα έπρεπε να θυμόμαστε, αν θέλαμε να κατανοήσουμε τον λεγόμενο «εθνικό διχασμό» αλλά και τη διαφορά πατριωτισμού και πατριδοκαπηλίας. Την ημέρα εκείνη γράφτηκε μια από τις μελανότερες σελίδες της σύγχρονης ιστορίας μας. Παραδόθηκε αμαχητί στο όνομα της «ουδετερότητας» (με διαταγή της αντιβενιζελικής κυβέρνησης των Αθηνών) σε μια γερμανική διμοιρία (και την ακολουθούσα βουλγαρική μεραρχία) το οχυρό Ρούπελ και άνοιξε ο δρόμος για την παράδοση ολόκληρης της Ανατολικής Μακεδονίας στους Βουλγάρους.

«Ήταν, θυμάμαι, απόγευμα όταν ο διοικητής της 13ης Μοίρας ορειβατικού Πυροβολικού, όπου υπηρετούσα, μας κάλεσε να μας ανακοινώσει ότι έπρεπε να φορτώσουμε και να μετακινηθούμε 15 περίπου χιλιόμετρα προς τα αριστερά, γιατί την άλλη μέρα θα γινόταν επίθεση ενός τάγματος πεζικού και έπρεπε να προετοιμάσουμε την επιχείρηση με μια σειρά βολών.
ΠΡΟΣΟΧΗ : Την Κυριακή 15/5/2022 καλό θα είναι να αποφύγετε την καθυστέρηση της προσέλευση σας στο Ρούπελ.
Το αρχαιολογικό πάρκο στο Βουθρωτό, ένα από τα πιο εντυπωσιακά στην Αλβανία, οδηγείται στο ξεπούλημα από την κυβέρνηση Ράμα όπως κατήγγειλαν στελέχη της ελληνικής μειονότητας.
