Τους έθαψαν ζωντανούς!

 

 

 Οι Τούρκοι εισβολείς έθαψαν ζωντανούς Ελληνοκύπριους το 1974...

Ποιος θα ζήσει στον Έβρο;

 

Θεοφάνης Μαλκίδης *

Ποιος θα ζήσει στον Έβρο;

1.Τα τρομακτικά δεδομένα

Δε θα χρειαστούν παρά μόνο λίγα λεπτά  για να απαριθμήσουμε τα (τρομακτικά) δημογραφικά δεδομένα στον Έβρο, που δείχνουν ότι  δεν επιτρέπεται και άλλη απώλεια χρόνου, για να εξαχθούν   συμπεράσματα και για να προχωρήσουμε παρακάτω.

Ένας στους τέσσερις κατοίκους είναι άνω των 65 ετών, ποσοστό πάνω από τον μέσο όρο της χώρας. Το 2016 οι γεννήσεις ήταν 1.187, ενώ μόλις εννιά χρόνια αργότερα, έπεσαν στις 805, καταγράφοντας μείωση κατά 32%. Ειδικότερα, στο διάστημα 1981-2021 ο πληθυσμός του Δήμου Σουφλίου μειώθηκε κατά 43%, ο πληθυσμός του Δήμου Διδυμοτείχου μειώθηκε κατά 41% και ο πληθυσμός του Δήμου Ορεστιάδας μειώθηκε κατά 27%.  Μάλιστα η επί δεκαετίες δημογραφική κατάρρευση των χωριών και των  οικισμών που περιβάλλουν τα αστικά κέντρα, είναι εντυπωσιακή. Ο πληθυσμός μειώθηκε κατά περίπου 10% στη δεκαετία μεταξύ των δύο τελευταίων απογραφών, ποσοστό τριπλάσιο σε σχέση με τον μέσο όρο, στα περισσότερα χωριά ζουν πλέον λίγοι  ηλικιωμένοι κάτοικοι και ότι τα σχολεία τους έχουν κλείσει εδώ και πολύ  καιρό. Ενδεικτικό είναι ότι περισσότεροι από τους μισούς κατοίκους του νομού ζουν στον δήμο Αλεξανδρούπολης. Στην όαση δηλαδή μέσα στην απέραντη έρημο….

Στους εκατό  ανθρώπους που κατοικούσαν το 1981 στα περισσότερα χωριά του νομού,  έχουν απομείνει από είκοσι έως πενήντα άτομα, οι πληθυσμοί δηλαδή  έφτασαν να μειωθούν μέχρι και κατά 60% έως 80%.

Ειδικότερα στον βόρειο Έβρο, στο «Τρίγωνο», η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική έως τρομακτική. Στη δημοτική ενότητα Τριγώνου του Δήμου Νέας Ορεστιάδας με  δεκαεπτά  χωριά η απογραφή του 2021 κατέγραψε μείωση του πληθυσμού κατά 33,5%. Ανάλογη είναι η κατάσταση και στα οχτώ χωριά της δημοτικής ενότητας Κυπρίνου, του ίδιου Δήμου, όπου η μείωση ξεπέρασε το 34%.

Σήμερα, στην περιοχή του βορείου Έβρου,  το χωριό Γαλήνη έχει ένα μόνο κάτοικο,  ο Κριός  έμεινε με επτά,  η Μηλιά με δεκαπέντε, ο Δίλοφος και το Θεραπειό με εικοσιεπτά, η  Χελιδόνα που είχε το μεγαλύτερο στρατόπεδο στην περιοχή έμεινε με δεκατρεις και  ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Και ένα «οξύμωρο»:  το χωριό  Φυλάκιο έχει 150 κατοίκους και στο Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης  βρίσκονται, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές,  900   !

 

2. Η Τουρκία θα καλύψει το κενό ;

Τα παραπάνω στοιχεία δείχνουν ότι η ύπαιθρος του νομού Έβρου καταρρέει, με αποτέλεσμα να είμαστε πλέον προ της ορατής προοπτικής ερήμωσης πολλών περιοχών (π.χ. «Τρίγωνο», Μεταξάδες, Σουφλί, Διδυμότειχο). Στην πράξη βεβαίως καμία περιοχή δεν ερημώνει για πάντα, αφού  κατοικείται από άλλους πληθυσμούς. Εν προκειμένω και έχοντας υπόψη σχετικές  αναφορές, με την  εγκατάσταση Βουλγάρων μουσουλμάνων και πληθυσμών Ρομά σε αυτές τις περιοχές του Έβρου, μπορούμε να καταλάβουμε τα υπόλοιπα.

Την ίδια στιγμή δηλαδή που συμβαίνουν αυτά στην έρημο του κεντρικού και βόρειου Έβρου, υπάρχουν πληροφορίες για αγορές εγκαταλειμμένων οικιών, ενώ στο νότο, στην όαση της Αλεξανδρούπολης, συμβαίνει πραγματική κοσμογονία με την έλευση των Τούρκων τουριστών οι οποίοι μέσα σε δύο χρόνια παρουσίας τους έχουν μετατραπεί σε «επενδυτές».

Σταγονίδια για τους φίλους του στην πρώην Αθήνα.....

 

Το δεξί χέρι του Ερντογάν, ο ζωγράφος του Ζαππείου Έντι Ράμα,  σε ένα  ρεσιτάλ μισελληνισμού και κόμπλεξ, στέλνει ένα μήνυμα  στους φίλους του στην πρώην Αθήνα: 

«Ως Έλληνας θα έπρεπε να το ξέρεις (το επίθετο μου). Ως Έλληνας πάντα υποτιμάς τους ανθρώπους. Νομίζεις ότι έχεις το μονοπώλιο της φιλοσοφίας. Νομίζεις ότι είσαι κληρονόμος του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, αλλά δεν είσαι».

Διαβάστε όλο τον διάλογο

Οκτώ χρόνια χωρίς Τζιμάκο

 

 

Ο ακαταμάχητος Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης!

Νίκος Γαβριήλ Πεντζίκης (1908-1993). 

Φωτογραφία Γιάννης Βανίδης

Στέλιος Κούκος

 Ο θεσσαλονικιός συγγραφέας Νίκος Μπακόλας σε μια συνέντευξή του στον ποιητή και συγγραφέα Θανάση Γεωργιάδη είχε πει, πως η «Θεσσαλονίκη έχει μόνο ένα μεγάλο συγγραφέα, τον Πεντζίκη»*.

Παλαμήδης, ο άριστος των Αχαιών

 

Η εικόνα είναι δημιουργημένη μέσω AI (Τεχνητή Νοημοσύνη) βάσει της περιγραφής που δίνεται στο βιβλίο του Μπίμπη Ιωάννη, Αργολικά – Παλαμήδης, Εκδόσεις «Παλαμήδης», Ναύπλιο 2003, σελ. 67 – 68.

Αποστολία Κ. Λάππα,

Ο Παλαμήδης ήταν ήρωας του Τρωικού Πολέμου. Το όνομα του είναι σύνθετο, βγαίνει από τις λέξεις παλάμη + μήδομαι → «αυτός που με τα έργα των χεριών του (παλάμη) εκδηλώνει την ευφυΐα/τέχνη (μήδομαι)» Ήταν ένα από τα τέσσερα παιδιά του Ναυπλίου και της Κλυμένης. Αδέλφια του ήταν ο Οίαξ , ο Ναυσιμέδων και ο Δαμάστωρ.[1] Μεγάλωσε κοντά στον σοφό κένταυρο Χείρωνα, μαζί με άλλους ήρωες του Τρωικού πολέμου. Εκεί διδάχθηκε αστρονομία, ιατρική, μουσική, μαντική, πολεμική και κυνηγετική τέχνη[2]. Ωστόσο, ξεχώρισε ανάμεσα στους σύγχρονούς του για την σοφία του[3].

Μνήμη Ελένης Τοπαλούδη

 

Είναι οι εξαιρετικοί άνθρωποι, οι αγαπημένοι μου φίλοι Κυριακή και Ιωάννης, οι οποίοι κάθε χρόνο από το 2018 που δολοφονήθηκε η κόρη τους Ελένη, πηγαίνουν αυτή την ημέρα στο μνήμα της.

Καλές θάλασσες στον "Κίμωνα" . O Άγιος Νικόλαος να προστατεύει το πλήρωμα.

To ενωτικό δημοψήφισμα των Ελλήνων της Κύπρου της 15ης Ιανουαρίου 1950.

 

Μετά από αιώνες κυοφορίας, ο πόθος του Κυπριακού Ελληνισμού για εθνική αποκατάσταση και ένωση με τη μάνα Ελλάδα βρήκε την έκφρασή του με το Ενωτικό Δημοψήφισμα της 15ης Ιανουαρίου 1950.

Εμπνευστής του ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ο Β’ ο οποίος μόλις είχε επιστρέψει από την εξορία για τη συμμετοχή του ως Μητροπολίτης Κυρηνείας, στην εξέγερση των Οκτωβριανών το 1931 και εκλεγεί ως Αρχιεπίσκοπος.

Ούτε διεθνές, ούτε δίκαιο: η επιστροφή στο Μεσαίωνα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Ούτε διεθνές, ούτε δίκαιο: η επιστροφή στο Μεσαίωνα....

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Focus

Λουκία Κασαμάκη

 

Συνάντηση με την 12χρονη μουσικό και αθλήτρια Λουκία Κασαμάκη «Η μεγαλύτερη αναπηρία είναι να μην έχεις θέληση» λέει στη «Μακεδονία της Κυριακής». Νίκος Ασλανιδης 

 Η Λουκία Κασαμάκη είναι μόλις 12 ετών και ζει με την οικογένεια της στη Βέροια. Γεννήθηκε με ολική τύφλωση και από μικρή ηλικία απέδειξε ότι διαθέτει απίστευτη δύναμη θέλησης. Η περίπτωση της Λουκίας ήταν η δεύτερη που διαγνώστηκε παγκοσμίως και όπως ήταν φυσικό οι γονείς της σοκαρίστηκαν όταν 15 μέρες μετά τη γέννησης της οι γιατροί τους ανακοίνωσαν ότι το παιδί τους έχει ολική τύφλωση. Σιγά-σιγά όμως είδαν τη δύναμη της θέλησης της Λουκίας, η οποία χρόνο με το χρόνο τους ζητάει να κάνει περισσότερες δραστηριότητες… 

 Έτσι κατάφερε να βγει από την απομόνωση της τύφλωσης και όπως δηλώνει η ίδια στη «Μακεδονία της Κυριακής» είναι αποφασισμένη να κατακτήσει τα όνειρά της παρά τα καθημερινά εμπόδια που αντιμετωπίζει. Πριν από δύο χρόνια είχε κλέψει τις καρδιές όλων στον τελικό του UEFA Super Cup ανάμεσα σε Manchester City και Σεβίλλη, που πραγματοποιήθηκε στο «Γ. Καραϊσκάκης, όταν συνόδευσε τον πρόεδρο της UEFA, Αλεξάντερ Τσέφεριν στην απονομή του τροπαίου, γεγονός που έγινε πρώτη φορά «σπαζοντας» το πρωτόκολλο της UEFA. 

 Μάλιστα η Λουκία έγινε viral και σε διεθνές επίπεδο, όταν ο Τζακ Γκρίλις, παίκτης της Manchester City σταμάτησε και της μίλησε, όταν όλοι οι άλλοι την προσπερνούσαν. Το στιγμιότυπο αναπαράχθηκε από κορυφαία μέσα ενημέρωσης του πλανήτη, που μιλούσαν για το «παιδί ταλέντο» ή «το παιδί θαύμα» που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας... Όταν συναντηθήκαμε, το πρώτο που τη ρώτησα ήταν να σχολιάσει τα δημοσιεύματα που την χαρακτήριζαν «παιδί ταλέντο» ή «παιδί θαύμα» για να εισπράξω την απάντηση που δείχνει αφοπλιστική ωριμότητα: 

 «Εγώ πιστεύω ότι είμαι ένας απλός άνθρωπος, τον οποίο ο Θεός προίκισε με διάφορα χαρίσματα. Αυτά τα χαρίσματα κατάφερα να αξιοποιήσω και να τα καλλιεργήσω. 

Μιλώντας το 1996, πριν τριάντα χρόνια για το σήμερα, για την οικονομία, για τα εθνικά μας θέματα ,για την ίδια την ύπαρξη μας…...

 

  

 

Ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης, μιλώντας το 1996 για το σήμερα, για την οικονομία, για τα εθνικά μας θέματα ,

Όταν υπήρχε κυβερνήτης: Ιωάννης Καποδίστριας

 

Θεοφάνης Μαλκίδης:

Στη νέα γενιά πρέπει να ψάξουμε για να βρούμε πνευματική ανάσταση. Εάν ζούσε ο Καποδίστριας, σήμερα θα είχαμε δικό μας νόμισμα, δική μας αγροτική παραγωγή, δικά μας σχολεία, πανεπιστήμια, ΜΜΕ και φυσικά Ένοπλες Δυνάμεις που σήμερα δέχονται πλήγμα από το νέο νομοσχέδιο.

Η πραγματικότητα είναι, ότι ο Καποδίστριας έστησε τη “Φιλική Εταιρεία” και τον οργανισμό απελευθέρωσης. Ο άνθρωπος ένιωθε την Ορθοδοξία, την πίστη και την ελληνικότητά του. Ερχόμαστε σε αυτό το οικοδόμημα, που έλεγε, εάν δεν έχετε Ευρώ θα καταρρεύσουν τα πάντα.

Εάν δεν δολοφονούνταν ο Καποδίστριας, θα είχαμε πόλεις και όχι οθωμανικούς μαχαλάδες.

Ο Μακρυγιάννης τα είπε όλα: “Όταν δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας διαλύθηκε η πατρίδα μας”.

Φτάνουμε στο σημείο και συμπέρασμα, γιατί και μέσω ακόμα μιας ταινίας, ο Καποδίστριας δείχνει έναν άλλον δρόμο για την πατρίδα μας. Δείχνει μια νέα οδό για την καθημερινότητά μας.

Δείχνει ένα άλλο πρότυπο-σύμβολο, για τους πολιτικούς, πρωθυπουργούς, υπουργούς, κυβερνήτες.

Πρέπει να ξαναδιαβάσουμε τον Καποδίστρια, της επιστολές του που είναι τεκμήρια ανάλυσης, προγραμματισμού μιας άλλης Ελλάδας.

Αν ζούσε σήμερα ο Καποδίστριας το μήνυμα που θα έστελνε θα ήταν “πρώτα η Ελλάδα”.

Ούτε διεθνές , ούτε δίκαιο: επιστροφή στο Μεσαίωνα;

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ούτε διεθνές , ούτε δίκαιο: επιστροφή στο Μεσαίωνα;

1.Η βία ως καθημερινότητα

Από το Μεσαίωνα σε χρονικό και διπλωματικό πεδίο, χρονικά, μεσολάβησαν αρκετοί αιώνες, που είχαν τα πάντα: φεουδάρχες, βασιλείς, Ιερά Συμμαχία, πόλεμοι, μαζικές εξοντώσεις  και πολλά άλλα, που κατέληξαν στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αλλά και στην απόπειρα δημιουργίας ενός συστήματος, όπου δεν θα επικρατούσε η ζούγκλα, αλλά το διεθνές δίκαιο.

Η δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών ήταν το επιστέγασμα αυτής της πολιτικής, αλλά και της ελπίδας ότι η ανθρωπότητα είχε περάσει από το προπολιτικό, κατά το προϊστορικό,  στο πολιτικό της στάδιο. Αλλά φευ! Και  τόσο με τα φασιστικά- ναζιστικά μορφώματα και τους εκπροσώπους του, όσο και με άλλα στοιχεία, το διεθνές δίκαιο κατέρρευσε στα εξ΄ ων συνετέθη. Αιθιοπία, Ευρώπη, ζωτικός χώρος, κλπ.  Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος απέδειξε ότι η ανθρωπότητα δεν ήταν έτοιμη να κάνει ένα βήμα μπροστά, αλλά αντιθέτως ήταν πολύ εύκολο να επιστρέψει στις σπηλιές…..

Παρόλα αυτά ο πλανήτης, οι άνθρωποι που διακατέχονταν από την οντολογία της συνύπαρξης,  προσπάθησαν για άλλη μια φορά το 1945: Η δίκη της Νυρεμβέργης και του Τόκιο, η δημιουργία του Οργανισμού  Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), η σύμβαση για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας, η σύσταση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, ήταν  μερικές από τις νέες ευκαιρίες που προσέφερε η ρημαγμένη ανθρωπότητα. Πολύ σύντομα όμως, ίσως και πιο νωρίς από ότι συνέβη το 1918, οι προσδοκίες διαψεύστηκαν: Κορέα, Βιετνάμ, Κύπρος, Αφγανιστάν, Ιράκ, Κουβέιτ, Αφρική, Λατινική Αμερική, ανατολική Ευρώπη κλπ.

2.Η  πραγματικότητα του «σύγχρονου» κόσμου

 Θα ήταν πλεονασμός  να περιγραφεί η οδυνηρή πραγματικότητα, ωστόσο χρειάζεται ως υπενθύμιση: η κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης που οικοδομήθηκε μετά το 1945, είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα, όχι μόνο  ως μία απλή γεωπολιτική κρίση, αλλά μια συστημική οπισθοδρόμηση, μία επιστροφή στις λογικές του Μεσαίωνα, όπου η ισχύς ταυτίζεται με το δίκαιο και η επιβίωση του ισχυρότερου αποτελεί τον μοναδικό  «νόμο».

Το (πρώην πλέον) Διεθνές Δίκαιο, όπως το γνωρίσαμε μέσω του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, βασιζόταν σε τρεις πυλώνες: την εθνική κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την ειρηνική επίλυση των διαφορών. Σήμερα, αυτοί οι πυλώνες έχουν υποστεί καθίζηση, με άλλα λόγια έχουν εξαφανιστεί, ίσως να μην υπάρχουν και στις σχολές που κάποτε τους δίδασκαν…..

Η εισβολή στην Ουκρανία, οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, οι εντάσεις στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και οι εμφύλιοι πόλεμοι στην Αφρική (όπως στο Σουδάν) αποδεικνύουν ότι τα σύνορα έχουν γίνει ξανά «ρευστά». Η παραβίαση των διεθνών συνθηκών δεν επιφέρει πλέον ουσιαστικές κυρώσεις που να αποτρέπουν τον επιτιθέμενο. Το αποτέλεσμα είναι ένας κόσμος όπου οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ, παραλύουν από το δικαίωμα του βέτο, θυμίζοντας την αδύναμη, όπως αναφέραμε, Κοινωνία των Εθνών του Μεσοπολέμου.

Αλεξανδρούπολη

Αλεξανδρούπολη 

 Μετά τον  ανεμοστρόβιλο που σάρωσε σχεδόν τα πάντα, ένας συμπολίτης μας βρήκε την ελληνική σημαία πεσμένη σε ένα δέντρο.

Σήμερα το πρωί την παρέδωσε καθαρή και διπλωμένη, όπως της άξιζε.

Αφιέρωμα του περιοδικού ΕΝΔΟΧΩΡΑ στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951-2024)

 

 

 Αφιέρωμα του περιοδικού Ενδοχώρα στον αείμνηστο  Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951-2024) 

 

Από το 1988 και την Αλεξανδρούπολη και με προμετωπίδα «για τη Θράκη που επιμένει, για τον Ελληνισμό που αντιστέκεται», το περιοδικό ΕΝΔΟΧΩΡΑ, το μακροβιότερο της ελληνικής περιφέρειας, έχει αναδειχθεί σε σημαντική πηγή έκφρασης και ανάδειξης του πλούτου του ελληνικού πολιτισμού και ιστορίας.

Το περιοδικό ΕΝΔΟΧΩΡΑ, σταθερά προσηλωμένο στην ανάδειξη των μεγάλων θεμάτων της περιφέρειας αλλά και των προσωπικοτήτων που σημάδεψαν τη σύγχρονη ελληνική σκέψη, ανακοινώνει την κυκλοφορία του νέου διπλού τεύχους του (αριθ. 137-138), αφιερωμένο στον αείμνηστο πολιτικό, διανοούμενο και συγγραφέα, Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951-2024). Στόχος του αφιερώματος είναι να φωτίσει το πολυσχιδές έργο, την πολιτική παρακαταθήκη και την ιδιαίτερη συνεισφορά του στη συζήτηση για τον Ελληνισμό και το μέλλον του.

Στο αφιέρωμα φιλοξενούνται πρωτότυπα κείμενα συνεργατών και φίλων του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, που σκιαγραφούν τον άνθρωπο, τον αγωνιστή, τον συγγραφέα, τον πολιτικό και τον οραματιστή, με ανάλυση της διαρκούς του μάχης για την αποκέντρωση, την ανάπτυξη της περιφέρειας και την καταπολέμηση του αθηναϊσμού, για τον ιδιαίτερο δεσμό του με τη γενέτειρά του, τη Θράκη, και τις προτάσεις του για την ανάπτυξή της.   

Γίνεται παρουσίαση του κορυφαίου έργου του για την αναγνώριση της Γενοκτονίας και την ανάδειξη του Ποντιακού ζητήματος, για το τουρκικό πρόβλημα, για την απελευθέρωση και τα δικαιώματα των λαών.

Επιπλέον υπάρχουν άρθρα και μαρτυρίες που αναλύουν τη συνεισφορά του ως πολιτικός, ως μέλος της ομάδας που συνέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., την κριτική του στη μεταπολίτευση, τα κόμματα και τις ριζοσπαστικές του προτάσεις για τη δομή του κράτους, την αγροτική οικονομία, τον τουρισμό και πολλά άλλα ζητήματα εθνικού και διεθνούς ενδιαφέροντος. 

Επιπλέον, στο αφιέρωμα φιλοξενούνται δύο αδημοσίευτα κείμενα τού Μιχάλη Χαραλαμπίδη, τα οποία βρέθηκαν στο αρχείο του και ως πρωτοεμφανιζόμενα συμβάλλουν με ιδιαίτερο τρόπο στην ανάδειξη και στην περαιτέρω έρευνα για το έργο του. 

Το αφιερωματικό τεύχος της ΕΝΔΟΧΩΡΑΣ δεν αποτελεί μια νεκρολογία, ένα πολιτικό μνημόσυνο, αλλά μία ακόμη προσπάθεια συστηματοποίησης, διατήρησης και ανάδειξης του έργου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, καθιστώντας-το χρήσιμο εργαλείο για τους ερευνητές, τους επιστήμονες και κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται για μία σοβαρή και ολοκληρωμένη πρόταση για το μέλλον του Ελληνισμού.

Το εξώφυλλο του περιοδικού κοσμείται από πορτραίτο του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, που φιλοτέχνησε ο ζωγράφος Σπύρος Ζαχαρόπουλος ειδικά για την ΕΝΔΟΧΩΡΑ.  

Το νέο τεύχος της ΕΝΔΟΧΩΡΑΣ είναι διαθέσιμο στα κεντρικά βιβλιοπωλεία και σημεία διανομής σε όλη την Ελλάδα. Κεντρική διάθεση στην Αθήνα στο βιβλιοπωλείο «Η Αλληλεγγύη των Φίλων» (Χαριλ. Τρικούπη 14, εντός στοάς, τηλ. 2106440021) και στη Θεσσαλονίκη στο βιβλιοπωλείο «Αριστοτέλειο» (καθηγ. Πέτρου Παπαγεωργίου 8, τηλ. 2310282782), ενώ για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλ. 6977462806 και στο e-mail endohora@yahoo.gr

Η «Ενδοχώρα» αποστέλλεται σε συνδρομητές σε όλη την Ελλάδα.