Η Ελλαδική υποχώρηση, η τύφλωση της Δύσης και το Τουρκικό πρόβλημα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Ελλαδική υποχώρηση, η τύφλωση της Δύσης και το Τουρκικό πρόβλημα .

Ο Ελληνισμός μπορεί να αντισταθεί!

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Βεργίνα.

Αλεξάντερ Σολζενίτσιν

 Την 28η Δεκεμβρίου 1973, μεγάλο τμήμα του δυτικού κόσμου, μέσα από το βιβλίο του Αλεξάντρ Σολζενίτσιν με τίτλο «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ» θα συνειδητοποιήσει πολλές από τις λεπτομέρειες της σοβιετικής αθλιότητας. Ο Σολζενίτσιν θα μισηθεί παράφορα από τους κομμουνιστές, κάθε εποχής, για δυο βασικούς λόγους: α) γιατί ξεμπρόστιασε, με την αφηγηματική του αλήθεια, τον κομμουνιστικό ολοκληρωτισμό και β) γιατί έδειξε στον κόσμο ότι ο Στάλιν με τον Λένιν υπήρξαν δυο όψεις του ίδιου ακριβώς νομίσματος. 

Πατρίδα

 "Σεβαστέ μου πατέρα, σας χαιρετώ.

Οι εγκλωβισμένοι στην Κύπρο» καλύτερο Πολιτικό Ντοκιμαντέρ

   

Το Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Νέας Υόρκης επέλεξε το φιλμ «Οι εγκλωβισμένοι στην Κύπρο», που γύρισε η δημοσιογράφος και παραγωγός Αθηνά Κρικέλη, 

Παραμονὴ

Κρύο τάντανο ἔκανε, παραμονὴ Χριστούγεννα. Ὁ ἀγέρας σὰ νά ῾τανε κρύα φωτιὰ κι ἔκαιγε. Μὰ ὁ κόσμος ἤτανε χαρούμενος, γεμάτος κέφι. Εἶχε βραδιάσει κι ἀνάψανε τὰ φανάρια μὲ τὸ πετρόλαδο. Τὰ μαγαζιὰ στὸ τσαρσὶ φεγγοβολούσανε, γεμάτα ἀπ᾿ ὅλα τὰ καλά. Ὁ κόσμος μπαινόβγαινε καὶ ψώνιζε· ἀπὸ τό ῾να τὸ μαγαζὶ ἔβγαινε, στ᾿ ἄλλο ἔμπαινε. Κι ὅλοι χαιρετιόντανε καὶ κουβεντιάζανε μὲ γέλια, μὲ χαρές.

Εκατό χρόνια από την Μικρασιατική Καταστροφή

Ανάμεσα στα βιβλία που κυκλοφόρησαν κατά το εκπνέον επετειακό έτος για τη Μικρασιατική Καταστροφή ξεχωρίζει το αφιέρωμα του περιοδικού «Τετράδια», σε ένα διπλό τεύχος (τ. 81-82). Σε αυτό συνεργάστηκαν 22 πρόσωπα για ποικίλες και διαφορετικές πτυχές της Εκστρατείας και της Καταστροφής.

Στο τεύχος γράφουν οι επιμελητές του αφιερώματος Λουκάς Αξελός, Βασίλης Ασημακόπουλος, Λαοκράτης Βάσσης και Δημήτρης Δεληολάνης, και οι Βλάσης Αγτζίδης Κωνσταντίνος Γρίβας, Στέλιος Ελληνιάδης, Bülent Gökay, Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης, Ιωσήφ Κασσεσιάν, Γιώργος Κοντογιώργης, Θεοφάνης Μαλκίδης, Τεχμινέ Μαρντογιάν, Πέτρος Παπαπολυβίου, Σωτήρης Ριζάς, Σπύρος Σακελλαρόπουλος, Γιώργος Σκλαβούνος, Αριστομένης Συγγελάκης, Άγγελος Συρίγος, Δημήτρης Τσιριγώτης, Βασίλης Κ. Φούσκας, Κωνσταντίνος Φωτιάδης και Κώστας Χατζηαντωνίου. Τα σκίτσα των Ελ. Κ. Βενιζέλου, Δ. Γούναρη, βασιλιά Κωνσταντίνου και Ν. Πλαστήρα φιλοτέχνησε η Δήμητρα Κατσαούνη.

Το παραμύθι του Κωνσταντίνου

 

 

Μιά φορά κι’ έναν καιρό, πριν  από πολλά χρόνια σε μια όμορφη χώρα, ζούσε ένα μικρό παιδάκι, ο Κωνσταντίνος.  Εκεί μεγάλωνε σχεδόν όπως όλα τα παιδάκια, παίζοντας με τους φίλους και τα αδέρφια του στο παλάτι. Ξέχασα βέβαια να σας πω, ότι οι γονείς του Κωνσταντίνου, ο Μανουήλ Παλαιολόγος και η Ελένη Δραγάτση, ήταν οι βασιληάδες της όμορφη αυτής χώρας. 

Η Αίγυπτος κάνει παιχνίδι στη Μεσόγειο

 

Η Τουρκία ποτέ δεν έκρυψε πόσο σημαντική είναι για αυτήν η Λιβύη. Στην αφρικανική χώρα, που περισσότερο από μια δεκαετία κατασπαράζεται από ένα καταστροφικό εμφύλιο πόλεμο, έχει βρει την καλύτερη ευκαιρία για να προωθήσει τα συμφέροντά της. Όπως παραδέχτηκε ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, η Λιβύη έχει αναχθεί σε γεωστρατηγικό κέντρο και σημείο αναφοράς για την Τουρκία, αφού με το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο που υπέγραψαν οι δύο χώρες της εξασφάλισε ένα έρεισμα ύπαρξης στη Μεσόγειο. Της έδωσε τις ισορροπίες που έψαχνε η Άγκυρα, γιατί δεν είχε σε ποια άλλη χώρα να στηριχτεί.

Χριστούγεννα αληθινά

 ...Ο υλισμός κι ο λύκος της αναισθησίας μολεύει σιγά σιγά αυτές τις καλές γιορτές μας, που πολύ έμορφα τις παρομοιάζανε οι αρχαίοι πρόγονοί μας με σταθμούς για να ξεκουραζόμαστε στον μονότονο δρόμο της ζωής μας, λέγοντας: «Βίος ανεόρταστος μακρά οδός απανδόκευτος», που θα πη, «Ζωή δίχως γιορτή, είναι σαν τον μακρύ τον δρόμο που δεν έχει πανδοχείο να ξεκουραστής».

Δόξα ἐν ψίστοις

 

Ἀλλ᾿ ὀτε ὁ ἱερεὺς ἐξελθων ἔψαλε τὸ «Δεῦτε ἴδωμεν, πιστοί, ποὺ ἐγεννηθη ὁ Χριστός», τότε αἱ μορφαὶ τῶν Ἅγίων ἐφανησαν ὡς νὰ ἐφαιδρυνθησαν εἰς τοὺς τοίχους.

«Ἀκολουθησωμεν λοιπὸν ἔνθα ὁδεύει ὁ ἀστήρ», καὶ ὁ κὺρ Ἀλεξανδρὴς ἐνθουσιῶν ἔλαβε τὴν ὑψηλὴν καλάμην καὶ ἔσεισε τὸν πολυέλεον μὲ τὰς λαμπάδας ὅλας ἀνημμένας.

Λόγος και πράξη Ελληνισμού

 Θεοφάνης Μαλκίδης

Λόγος και πράξη Ελληνισμού

 

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας 

Χριστούγεννα στο μέτωπο

 

“… Αλησµόνητη θά µας µείνη σ’ όλη ίσως τήν ζωή, η ψυχική µας ανάταση κατά τά Χριστούγεννα. Καθισµένοι σκυφτοί µέσα σ’ έναν αχυρώνα σκοτεινό, ενώ έξω τό σκοτάδι µέ τήν χιονοθύελλα αγριεύουν περισσότερο τήν νύχτα – µία σκέψη κυριαρχεί στίς χριστουγεννιάτικες αναµνήσεις µας. 

Η χαρά το ζητούμενο στη ζωή μας

 

 

Μέρες προ των Χριστουγέννων και πλην της ευχής «Καλά Χριστούγεννα» πολλοί εύχονται γενικότερα «Χρόνια πολλά κι ευτυχισμένα». Προ ημερών εφημερίδα έθεσε το ερώτημα «τι είναι ευτυχία;» σε εννέα γνωστά πρόσωπα. Οι απαντήσεις τους ήσαν ενδιαφέρουσες. Σε μία από αυτές σημειώνεται ότι «φίλοι και οικογένεια είναι πολύ σημαντικοί παράγοντες ευτυχίας, όπως και η αίσθηση ότι η ζωή μας έχει σκοπό και νόημα». Σε άλλη λέγεται πως η ευτυχία «είναι μια στιγμή εναρμόνισης με το σύμπαν…».

Ντοστογιέφσκι: «Ο μικρός ζητιάνος στο χριστουγεννιάτικο δέντρο του Χριστού»

Είμαι μυθιστοριογράφος και υποθέτω ότι έχω επινοήσει αυτή την ιστορία. Γράφω «υποθέτω» γιατί παρά το γεγονός ότι την έχω επινοήσει, εξακολουθώ να φαντάζομαι ότι πρέπει να συνέβη κάπου, κάποτε, παραμονές Χριστουγέννων, σε μια μεγάλη πόλη σε εποχή τρομερής παγωνιάς.

Χριστούγεννα 1914 – Ἡ συγκλονιστικὴ ἱστορία τῆς ἀνακωχῆς λόγῳ Χριστουγέννων

 

Ἦταν Δεκέμβριος τοῦ 1914. Ὁ Α’ Παγκόσμιος Πόλεμος ἔκλεινε τέσσερις μῆνες περίπου δράσεως καὶ αὐτὸ ποὺ ἀπὸ τὰ ἐπιτελεῖα τῶν ἐμπλεκόμενων δυνάμεων φάνταζε σὰν μιὰ σύντομη πολεμικὴ ἔνταση ἔδειχνε νὰ ὁδηγεῖτε σὲ ἕνα αἱματηρὸ ἀδιέξοδο μὲ ἀβέβαιη τελικὴ ἔκβαση. Ἡ ζωὴ τῶν στρατιωτῶν στὰ χαρακώματα ἦταν ἀρκετὰ ζοφερότερη σὲ σχέση μὲ αὐτὴ ὅπως παρουσιαζόταν στὰ φυλλάδια στρατολόγησης «μέσα σ’ αὐτοὺς τοὺς τάφους ποὺ τοὺς ὀνόμαζαν χαρακώματα, μὲ τὰ συστήματα τῶν ὑπογείων διαβάσεων καὶ τῶν διόδων, μᾶς ἔλειπαν σχεδὸν τὰ πάντα. Ἔμαθα γρήγορα… νὰ κρεμάω τὸ ψωμὶ σ’ ἕνα σύρμα τοποθετημένο στὴ μέση τοῦ ὀρύγματος γιὰ νὰ μὴν τὸ  φτάνουν τὰ ποντίκια, νὰ κοιμᾶμαι μὲ βρεγμένες ἀρβύλες, γιατὶ τὸ νὰ προσπαθήσεις νὰ τὶς ξαναβάλεις, ἀφοῦ τὶς εἶχες βγάλει, θὰ ἦταν μάταιο, νὰ κοιμᾶμαι τυλιγμένος σὲ μιὰ μουσκεμένη χλαίνη, νὰ κοιμᾶμαι τέσσερις ὧρες ἀνάμεσα σὲ θορύβους, σὲ φωνές ἀνθρώπων, σὲ βρωμερὲς ἀναθυμιάσεις. (Φλορὰν Φλὲς, Ἰδού)».

Φυλάξτε ...

 

«Αδέρφια μου. Φυλάξτε τα ελληνικά συνήθειά μας, γιορτάστε όπως γιορτάζανε οι πατεράδες σας, και μη ξεγιελιώσαστε με τα ξένα κι άνοστα πυροτεχνήματα. 

Απαιτώ!!!!

 

 Σ' αυτό το "I' m demanding" του Μενεντεζ έκανα τον γύρο του θριάμβου μέσα στο σπίτι.

Κύπρος Ελληνική

 

Ήταν Χριστούγεννα του 1956, σε ένα υπόγειο, όπου ο Γρηγόρης Αυξεντίου έμελλε να ζήσει τα τελευταία του Χριστούγεννα, προτού περάσει στην αιωνιότητα. Έχοντας ως μόνη του έγνοια τη λευτεριά και την ευδαιμονία της αγαπημένης του πατρίδας είπε: 

Γέννηση

  

Ὁ Χριστὸς μποροῦσε νὰ ἐκλέξῃ ὡς μητέρα του μία βασίλισσα, μία πλούσια πριγκίπισσα, μία γυναῖκα φιλόσοφο, κάποια ἀρχόντισσα.

Ἀπ᾽ ὅλες αὐτὲς προτίμησε μία καὶ  μόνο.

Γιατί; τί βρῆκε σ᾽ αὐτήν;

Ένας ακόμη ήρωας

 

Χατζηθεοδοσίου Θεοδόσης

Ο Θεοδόσης Χατζηθεοδοσίου γεννήθηκε στους Στύλλους της επαρχίας Αμμοχώστου, στις 4 Αυγούστου 1923. Εντάχθηκε στον αγώνα της Ε.Ο.Κ.Α με την έναρξή του, μαζί με όλη την οικογένειά του. Στο σπίτι τους συνεδρίαζαν αγωνιστές, φυλαγόταν ο πολυγράφος και εκτυπώνονταν φυλλάδια. 

Χριστούγεννα αλήθειας

 

<<......σε προσκυνείν, τον Ήλιον της δικαιοσύνης..... >>

Τις ώρες αυτές, τις χαρμόσυνες, με το ελπιδοφόρο μήνυμα του νεογέννητου Χριστού, σκεφτόμαστε, ευχόμαστε και κυρίως πράττουμε για αυτούς που είναι ασθενείς, που στερούνται την τροφή και τη στέγη, που είναι μόνοι τους,για αυτούς που υπερασπίζονται την Γη, τον Αέρα και τη Θάλασσα του Ελληνισμού, για αυτούς που αδικήθηκαν και συκοφαντήθηκαν και 

Χριστούγεννα

 Μου φτάνει που  οι  εβδομάδες έχουν Κυριακές... 

μου φτάνει που τα χρόνια φυλάνε Χριστούγεννα για το τέλος τους.

Επί γης Ειρήνη. Χριστούγεννα και ο «λησμονημένος» αδελφός

 

Χριστούγεννα, μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας. Εορτάζουμε την γέννηση του ενανθρωπήσαντος Κυρίου. Ο νους μας γυρίζει πολλά χρόνια πίσω στο παρελθόν, στα ξένοιαστα παιδικά χρόνια. Χωρίς φανταχτερά λαμπιόνια και ηλεκτρονικά παιχνίδια με τον ευτραφέστατο Άγιο Βασίλειο. Τίποτα το κοινό ανάμεσα στον πραγματικό Άγιο Βασίλειο, τον λιτοδίαιτο και λιπόσαρκο ασκητή και τον εμπορευματοποιημένο.

Ὁ ἑλληνικός στρατός ἀπελευθερώνει τήν Χιμάρα

Μετά τήν ἀπελευθέρωση τῶν Ἁγίων Σαράντα στίς 6 Δεκεμβρίου 1940, κατά τόν ἑλληνοϊταλικό πόλεμο, τοῦ Λουκόβου στίς 7 καί τοῦ Πικέρασι (Πικέρνι) στίς 8 τοῦ ἴδιου μήνα, ἡ 3η Μεραρχία τοῦ Ἑλληνικοῦ Στρατοῦ κινήθηκε βόρεια καί στίς 13 Δεκεμβρίου εἶχε φθάσει δυτικά καί βορειοδυτικά τοῦ Μπόρσι, στήν ἄριστα ὀχυρωμένη γραμμή, ὕψωμα 613 – Μάλι ε Κηπαρόιτ – Μάλι ε Τζόρετ – αὐχένας Κούτσι – Μάλι Ἰτέρας πού ὑπεράσπιζε ἡ ἰταλική μεραρχία Σιένα.

 

To χριστόψωμο (Παπαδιαμάντης)

Τό Χριστουγεννιάτικο Διήγημα τοῦ Παπαδιαμάντη καί ἡ Χριστουγεννιάτικη Περιπέτειά του στήν «Ἀκρόπολι»

 

Πήγε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης στα γραφεία της εφημερίδας «Ἀκρόπολις» για να παραδώσει ένα χριστουγεννιάτικο διήγημα. Ο Σταμάτης Σταματίου δεν τον αναγνώρισε και μάλιστα σχημάτισε την εντύπωση ότι ήταν κάποιος άπορος που πήγε να πάρει τις δέκα δραχμές για τα Χριστούγεννα, όπως όλοι οι φτωχοί της εποχής. Ο Παπαδιαμάντης τις πήρε, αλλά ήθελε να δώσει και το κείμενό του. Ακολουθεί ο χαρακτηριστικός διάλογος στο πολυτονικό της καθαρεύουσας, όπως τον κατέγραψε Στ. Σταματίου:

Κάλαντα Χριστουγέννων Θράκης

 

Μελίνα Κανά – Κάλαντα Χριστουγέννων Θράκης

Έκαναν το σταυρό τους και είπανε σιγανά όλοι τους το «Η γέννησίς σου…»

 

~ Είναι νύχτα Χριστουγέννων. Χτυπούν οι καμπάνες της εκκλησιάς και οι Χριστιανοί ξυπνούν, σηκώνονται και πάνε να λειτουργηθούν.

Ξυπνά και ο Μουσταφάς, που είναι Χρήστος. 

Ξυπνά αθόρυβα και τη φαμελιά του, χωρίς ν’ ανάψει φως –τη γυναίκα του την Εμινέ, που είναι Μαρία, και την κόρη του την Φατμέ, που είναι Ελένη και τον γιο του τον Χασάνη, που είναι Γιώργος. Μαζεύονται σε κάποιο κατώγι του σπιτιού. 

Γιατί ο Υιός του Θεού ήλθε στη γη ως άνθρωπος;

 

Στην ερώτηση «Γιατί ο Υιός του Θεού να εμφανιστεί στη γη με ανθρώπινο σώμα και όχι με άλλη μορφή;» ο σοφός άγιος Αθανάσιος έδωσε την ακόλουθη απάντηση: 

 

Γιατί σαρκώθηκε ο Λόγος του Θεού

Ο μακαριστός π. Αθανάσιος Μυτιληναίος εξηγεί με πολύ απλό, αλλά συνάμα βαθύ λόγο, όλη τη θεολογία της ενσάρκου οικονομίας του Θεού μας.