Λουκία Κασαμάκη

 

Συνάντηση με την 12χρονη μουσικό και αθλήτρια Λουκία Κασαμάκη «Η μεγαλύτερη αναπηρία είναι να μην έχεις θέληση» λέει στη «Μακεδονία της Κυριακής». Νίκος Ασλανιδης 

 Η Λουκία Κασαμάκη είναι μόλις 12 ετών και ζει με την οικογένεια της στη Βέροια. Γεννήθηκε με ολική τύφλωση και από μικρή ηλικία απέδειξε ότι διαθέτει απίστευτη δύναμη θέλησης. Η περίπτωση της Λουκίας ήταν η δεύτερη που διαγνώστηκε παγκοσμίως και όπως ήταν φυσικό οι γονείς της σοκαρίστηκαν όταν 15 μέρες μετά τη γέννησης της οι γιατροί τους ανακοίνωσαν ότι το παιδί τους έχει ολική τύφλωση. Σιγά-σιγά όμως είδαν τη δύναμη της θέλησης της Λουκίας, η οποία χρόνο με το χρόνο τους ζητάει να κάνει περισσότερες δραστηριότητες… 

 Έτσι κατάφερε να βγει από την απομόνωση της τύφλωσης και όπως δηλώνει η ίδια στη «Μακεδονία της Κυριακής» είναι αποφασισμένη να κατακτήσει τα όνειρά της παρά τα καθημερινά εμπόδια που αντιμετωπίζει. Πριν από δύο χρόνια είχε κλέψει τις καρδιές όλων στον τελικό του UEFA Super Cup ανάμεσα σε Manchester City και Σεβίλλη, που πραγματοποιήθηκε στο «Γ. Καραϊσκάκης, όταν συνόδευσε τον πρόεδρο της UEFA, Αλεξάντερ Τσέφεριν στην απονομή του τροπαίου, γεγονός που έγινε πρώτη φορά «σπαζοντας» το πρωτόκολλο της UEFA. 

 Μάλιστα η Λουκία έγινε viral και σε διεθνές επίπεδο, όταν ο Τζακ Γκρίλις, παίκτης της Manchester City σταμάτησε και της μίλησε, όταν όλοι οι άλλοι την προσπερνούσαν. Το στιγμιότυπο αναπαράχθηκε από κορυφαία μέσα ενημέρωσης του πλανήτη, που μιλούσαν για το «παιδί ταλέντο» ή «το παιδί θαύμα» που είναι φωτεινό παράδειγμα για όλους μας... Όταν συναντηθήκαμε, το πρώτο που τη ρώτησα ήταν να σχολιάσει τα δημοσιεύματα που την χαρακτήριζαν «παιδί ταλέντο» ή «παιδί θαύμα» για να εισπράξω την απάντηση που δείχνει αφοπλιστική ωριμότητα: 

 «Εγώ πιστεύω ότι είμαι ένας απλός άνθρωπος, τον οποίο ο Θεός προίκισε με διάφορα χαρίσματα. Αυτά τα χαρίσματα κατάφερα να αξιοποιήσω και να τα καλλιεργήσω. 

Μιλώντας το 1996, πριν τριάντα χρόνια για το σήμερα, για την οικονομία, για τα εθνικά μας θέματα ,για την ίδια την ύπαρξη μας…...

 

  

 

Ο αείμνηστος Μιχάλης Χαραλαμπίδης, μιλώντας το 1996 για το σήμερα, για την οικονομία, για τα εθνικά μας θέματα ,

Όταν υπήρχε κυβερνήτης: Ιωάννης Καποδίστριας

 

Θεοφάνης Μαλκίδης:

Στη νέα γενιά πρέπει να ψάξουμε για να βρούμε πνευματική ανάσταση. Εάν ζούσε ο Καποδίστριας, σήμερα θα είχαμε δικό μας νόμισμα, δική μας αγροτική παραγωγή, δικά μας σχολεία, πανεπιστήμια, ΜΜΕ και φυσικά Ένοπλες Δυνάμεις που σήμερα δέχονται πλήγμα από το νέο νομοσχέδιο.

Η πραγματικότητα είναι, ότι ο Καποδίστριας έστησε τη “Φιλική Εταιρεία” και τον οργανισμό απελευθέρωσης. Ο άνθρωπος ένιωθε την Ορθοδοξία, την πίστη και την ελληνικότητά του. Ερχόμαστε σε αυτό το οικοδόμημα, που έλεγε, εάν δεν έχετε Ευρώ θα καταρρεύσουν τα πάντα.

Εάν δεν δολοφονούνταν ο Καποδίστριας, θα είχαμε πόλεις και όχι οθωμανικούς μαχαλάδες.

Ο Μακρυγιάννης τα είπε όλα: “Όταν δολοφονήθηκε ο Καποδίστριας διαλύθηκε η πατρίδα μας”.

Φτάνουμε στο σημείο και συμπέρασμα, γιατί και μέσω ακόμα μιας ταινίας, ο Καποδίστριας δείχνει έναν άλλον δρόμο για την πατρίδα μας. Δείχνει μια νέα οδό για την καθημερινότητά μας.

Δείχνει ένα άλλο πρότυπο-σύμβολο, για τους πολιτικούς, πρωθυπουργούς, υπουργούς, κυβερνήτες.

Πρέπει να ξαναδιαβάσουμε τον Καποδίστρια, της επιστολές του που είναι τεκμήρια ανάλυσης, προγραμματισμού μιας άλλης Ελλάδας.

Αν ζούσε σήμερα ο Καποδίστριας το μήνυμα που θα έστελνε θα ήταν “πρώτα η Ελλάδα”.

Ούτε διεθνές , ούτε δίκαιο: επιστροφή στο Μεσαίωνα;

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ούτε διεθνές , ούτε δίκαιο: επιστροφή στο Μεσαίωνα;

1.Η βία ως καθημερινότητα

Από το Μεσαίωνα σε χρονικό και διπλωματικό πεδίο, χρονικά, μεσολάβησαν αρκετοί αιώνες, που είχαν τα πάντα: φεουδάρχες, βασιλείς, Ιερά Συμμαχία, πόλεμοι, μαζικές εξοντώσεις  και πολλά άλλα, που κατέληξαν στον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο, αλλά και στην απόπειρα δημιουργίας ενός συστήματος, όπου δεν θα επικρατούσε η ζούγκλα, αλλά το διεθνές δίκαιο.

Η δημιουργία της Κοινωνίας των Εθνών ήταν το επιστέγασμα αυτής της πολιτικής, αλλά και της ελπίδας ότι η ανθρωπότητα είχε περάσει από το προπολιτικό, κατά το προϊστορικό,  στο πολιτικό της στάδιο. Αλλά φευ! Και  τόσο με τα φασιστικά- ναζιστικά μορφώματα και τους εκπροσώπους του, όσο και με άλλα στοιχεία, το διεθνές δίκαιο κατέρρευσε στα εξ΄ ων συνετέθη. Αιθιοπία, Ευρώπη, ζωτικός χώρος, κλπ.  Ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος απέδειξε ότι η ανθρωπότητα δεν ήταν έτοιμη να κάνει ένα βήμα μπροστά, αλλά αντιθέτως ήταν πολύ εύκολο να επιστρέψει στις σπηλιές…..

Παρόλα αυτά ο πλανήτης, οι άνθρωποι που διακατέχονταν από την οντολογία της συνύπαρξης,  προσπάθησαν για άλλη μια φορά το 1945: Η δίκη της Νυρεμβέργης και του Τόκιο, η δημιουργία του Οργανισμού  Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ), η σύμβαση για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας, η σύσταση του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, ήταν  μερικές από τις νέες ευκαιρίες που προσέφερε η ρημαγμένη ανθρωπότητα. Πολύ σύντομα όμως, ίσως και πιο νωρίς από ότι συνέβη το 1918, οι προσδοκίες διαψεύστηκαν: Κορέα, Βιετνάμ, Κύπρος, Αφγανιστάν, Ιράκ, Κουβέιτ, Αφρική, Λατινική Αμερική, ανατολική Ευρώπη κλπ.

2.Η  πραγματικότητα του «σύγχρονου» κόσμου

 Θα ήταν πλεονασμός  να περιγραφεί η οδυνηρή πραγματικότητα, ωστόσο χρειάζεται ως υπενθύμιση: η κατάρρευση της παγκόσμιας τάξης που οικοδομήθηκε μετά το 1945, είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα, όχι μόνο  ως μία απλή γεωπολιτική κρίση, αλλά μια συστημική οπισθοδρόμηση, μία επιστροφή στις λογικές του Μεσαίωνα, όπου η ισχύς ταυτίζεται με το δίκαιο και η επιβίωση του ισχυρότερου αποτελεί τον μοναδικό  «νόμο».

Το (πρώην πλέον) Διεθνές Δίκαιο, όπως το γνωρίσαμε μέσω του Καταστατικού Χάρτη του ΟΗΕ, βασιζόταν σε τρεις πυλώνες: την εθνική κυριαρχία, την εδαφική ακεραιότητα και την ειρηνική επίλυση των διαφορών. Σήμερα, αυτοί οι πυλώνες έχουν υποστεί καθίζηση, με άλλα λόγια έχουν εξαφανιστεί, ίσως να μην υπάρχουν και στις σχολές που κάποτε τους δίδασκαν…..

Η εισβολή στην Ουκρανία, οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, οι εντάσεις στη Θάλασσα της Νότιας Κίνας και οι εμφύλιοι πόλεμοι στην Αφρική (όπως στο Σουδάν) αποδεικνύουν ότι τα σύνορα έχουν γίνει ξανά «ρευστά». Η παραβίαση των διεθνών συνθηκών δεν επιφέρει πλέον ουσιαστικές κυρώσεις που να αποτρέπουν τον επιτιθέμενο. Το αποτέλεσμα είναι ένας κόσμος όπου οι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ, παραλύουν από το δικαίωμα του βέτο, θυμίζοντας την αδύναμη, όπως αναφέραμε, Κοινωνία των Εθνών του Μεσοπολέμου.

Αλεξανδρούπολη

Αλεξανδρούπολη 

 Μετά τον  ανεμοστρόβιλο που σάρωσε σχεδόν τα πάντα, ένας συμπολίτης μας βρήκε την ελληνική σημαία πεσμένη σε ένα δέντρο.

Σήμερα το πρωί την παρέδωσε καθαρή και διπλωμένη, όπως της άξιζε.

Αφιέρωμα του περιοδικού ΕΝΔΟΧΩΡΑ στον Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951-2024)

 

 

 Αφιέρωμα του περιοδικού Ενδοχώρα στον αείμνηστο  Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951-2024) 

 

Από το 1988 και την Αλεξανδρούπολη και με προμετωπίδα «για τη Θράκη που επιμένει, για τον Ελληνισμό που αντιστέκεται», το περιοδικό ΕΝΔΟΧΩΡΑ, το μακροβιότερο της ελληνικής περιφέρειας, έχει αναδειχθεί σε σημαντική πηγή έκφρασης και ανάδειξης του πλούτου του ελληνικού πολιτισμού και ιστορίας.

Το περιοδικό ΕΝΔΟΧΩΡΑ, σταθερά προσηλωμένο στην ανάδειξη των μεγάλων θεμάτων της περιφέρειας αλλά και των προσωπικοτήτων που σημάδεψαν τη σύγχρονη ελληνική σκέψη, ανακοινώνει την κυκλοφορία του νέου διπλού τεύχους του (αριθ. 137-138), αφιερωμένο στον αείμνηστο πολιτικό, διανοούμενο και συγγραφέα, Μιχάλη Χαραλαμπίδη (1951-2024). Στόχος του αφιερώματος είναι να φωτίσει το πολυσχιδές έργο, την πολιτική παρακαταθήκη και την ιδιαίτερη συνεισφορά του στη συζήτηση για τον Ελληνισμό και το μέλλον του.

Στο αφιέρωμα φιλοξενούνται πρωτότυπα κείμενα συνεργατών και φίλων του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, που σκιαγραφούν τον άνθρωπο, τον αγωνιστή, τον συγγραφέα, τον πολιτικό και τον οραματιστή, με ανάλυση της διαρκούς του μάχης για την αποκέντρωση, την ανάπτυξη της περιφέρειας και την καταπολέμηση του αθηναϊσμού, για τον ιδιαίτερο δεσμό του με τη γενέτειρά του, τη Θράκη, και τις προτάσεις του για την ανάπτυξή της.   

Γίνεται παρουσίαση του κορυφαίου έργου του για την αναγνώριση της Γενοκτονίας και την ανάδειξη του Ποντιακού ζητήματος, για το τουρκικό πρόβλημα, για την απελευθέρωση και τα δικαιώματα των λαών.

Επιπλέον υπάρχουν άρθρα και μαρτυρίες που αναλύουν τη συνεισφορά του ως πολιτικός, ως μέλος της ομάδας που συνέγραψε την ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑ.ΣΟ.Κ., την κριτική του στη μεταπολίτευση, τα κόμματα και τις ριζοσπαστικές του προτάσεις για τη δομή του κράτους, την αγροτική οικονομία, τον τουρισμό και πολλά άλλα ζητήματα εθνικού και διεθνούς ενδιαφέροντος. 

Επιπλέον, στο αφιέρωμα φιλοξενούνται δύο αδημοσίευτα κείμενα τού Μιχάλη Χαραλαμπίδη, τα οποία βρέθηκαν στο αρχείο του και ως πρωτοεμφανιζόμενα συμβάλλουν με ιδιαίτερο τρόπο στην ανάδειξη και στην περαιτέρω έρευνα για το έργο του. 

Το αφιερωματικό τεύχος της ΕΝΔΟΧΩΡΑΣ δεν αποτελεί μια νεκρολογία, ένα πολιτικό μνημόσυνο, αλλά μία ακόμη προσπάθεια συστηματοποίησης, διατήρησης και ανάδειξης του έργου του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, καθιστώντας-το χρήσιμο εργαλείο για τους ερευνητές, τους επιστήμονες και κάθε πολίτη που ενδιαφέρεται για μία σοβαρή και ολοκληρωμένη πρόταση για το μέλλον του Ελληνισμού.

Το εξώφυλλο του περιοδικού κοσμείται από πορτραίτο του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, που φιλοτέχνησε ο ζωγράφος Σπύρος Ζαχαρόπουλος ειδικά για την ΕΝΔΟΧΩΡΑ.  

Το νέο τεύχος της ΕΝΔΟΧΩΡΑΣ είναι διαθέσιμο στα κεντρικά βιβλιοπωλεία και σημεία διανομής σε όλη την Ελλάδα. Κεντρική διάθεση στην Αθήνα στο βιβλιοπωλείο «Η Αλληλεγγύη των Φίλων» (Χαριλ. Τρικούπη 14, εντός στοάς, τηλ. 2106440021) και στη Θεσσαλονίκη στο βιβλιοπωλείο «Αριστοτέλειο» (καθηγ. Πέτρου Παπαγεωργίου 8, τηλ. 2310282782), ενώ για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε στα τηλ. 6977462806 και στο e-mail endohora@yahoo.gr

Η «Ενδοχώρα» αποστέλλεται σε συνδρομητές σε όλη την Ελλάδα.

Αθάνατος!

 Επειδή αυτή η συγκλονιστική  είδηση δεν θα παίξει πουθενά,  ας μνημονεύσουμε τον Ήρωα Ανδρέα Βιολάρη,  του οποίου τα ιερά οστά βρέθηκαν μετά από πενηνταδύο χρόνια στη Λάπηθο, αφού ήταν αγνοούμενος από την 6η Αυγούστου 1974, αντιστεκόμενος τους Τούρκους εισβολείς και στην προδοσία, υπερασπίζοντας την Κύπρο μας!

Αθάνατος!

«Εθνικό αδιέξοδο η ερήμωση του Έβρου – Χρειαζόμαστε πληθυσμό, όχι πυροτεχνήματα» «Αν δεν υπάρχει ο Έβρος, δεν υπάρχει η πατρίδα μας»,

 

Δραματική έκκληση για την αλλαγή του αναπτυξιακού μοντέλου στον Έβρο απηύθυνε ο Δρ. Πολιτικών Επιστημών, Θεοφάνης Μαλκίδης. Σε συνέντευξή του στο ThrakiNet, περιέγραψε έναν «αθόρυβο εποικισμό» της περιοχής μέσω της σταδιακής αποψίλωσης του πληθυσμού, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για το μέλλον του ακριτικού νομού.

Το τέλος της «Υδροκεφαλίας» και η ανάγκη για ζωντανή περιφέρεια

Ο κ. Μαλκίδης άσκησε δριμεία κριτική στο συγκεντρωτικό μοντέλο της Ελλάδας, επισημαίνοντας την επικίνδυνη αντίθεση ανάμεσα σε μια διογκωμένη πρωτεύουσα και μια περιφέρεια που τείνει να εξαφανιστεί.

«Στην Ευρώπη επενδύουν στις περιφέρειες. Εδώ, ο Έβρος αντιμετωπίζεται ως ένας τόπος λίγων δημοσίων υπαλλήλων», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Για τον καθηγητή, η λύση δεν βρίσκεται στις προεκλογικές επισκέψεις, αλλά σε μια ριζική στροφή προς τις επενδύσεις, τις υποδομές και την πραγματική πληθυσμιακή ενίσχυση που θα μετατρέψουν τον νομό σε αναπτυξιακό κέντρο.

Το «μάθημα» από τις τουρκικές αντιδράσεις

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η ανάλυσή του για τα κίνητρα εγκατάστασης. Σχολιάζοντας το μέτρο των 10.000 ευρώ για την παραμονή στην περιοχή, ο κ. Μαλκίδης παρατήρησε ότι, παρά την περιορισμένη επιτυχία του, η έντονη αντίδραση της Τουρκίας στο άκουσμά του είναι αποκαλυπτική. «Η τουρκική νευρικότητα επιβεβαιώνει τον στρατηγικό και κομβικό ρόλο του Έβρου ως χώρου ισχύος και γεωπολιτικής σταθερότητας», υπογράμμισε, τονίζοντας πως η περιοχή αποτελεί τη «ραχοκοκαλιά» της εθνικής κυριαρχίας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Παυλόπουλος: «Αντίθετη με το Σύνταγμα των ΗΠΑ η ενέργεια Τραμπ»

Παυλόπουλος: «Αντίθετη με το Σύνταγμα των ΗΠΑ η ενέργεια Τραμπ»

Πέρα από τη «λάμψη» της προεκλογικής προβολής

Με αιχμηρό λόγο, ο κ. Μαλκίδης κάλεσε την πολιτική ηγεσία να εγκαταλείψει τη λογική της στιγμιαίας προβολής.

Όχι στα πυροτεχνήματα: Η προεκλογική «λάμψη» που σβήνει μετά από λίγα 24ωρα δεν ωφελεί τον τόπο.

Ναι στο σχέδιο: Απαιτείται διαρκής πολιτική στήριξης για τον, κατά την εκτίμησή του, κρισιμότερο νομό της χώρας.

Η ωμή αλήθεια: «Αν δεν υπάρχει ο Έβρος, δεν υπάρχει η πατρίδα μας», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Η εύθραυστη ισορροπία και ο παράγοντας «Αιγαίο»

Κλείνοντας, ο καθηγητής προειδοποίησε για τη διασύνδεση των μετώπων, σημειώνοντας ότι μια ενδεχόμενη κρίση στο Αιγαίο θα επηρέαζε άμεσα τον Έβρο, ακόμη και σε επίπεδο τοπικής οικονομίας και τουρισμού. Η συνεχής παρουσία Τούρκων επισκεπτών στην περιοχή αναδεικνύει την ευαισθησία των ισορροπιών και την ανάγκη για μια εθνική στρατηγική που θα εξασφαλίζει την παρουσία και την παραγωγή, καθιστώντας τον Έβρο ένα απόρθητο οικονομικό και κοινωνικό οχυρό.

Δείτε ολόκληρη την παρέμβαση

«Η διεθνής πραγματικότητα δεν θυμίζει 21ο αιώνα – Ο ΟΗΕ είναι απών»

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

«Η διεθνής πραγματικότητα δεν θυμίζει 21ο αιώνα – Ο ΟΗΕ είναι απών»

Σημαντικά ζητήματα της διεθνούς επικαιρότητας, του Διεθνούς Δικαίου και της ελληνικής στάσης απέναντι στις παγκόσμιες εξελίξεις τέθηκαν στο επίκεντρο της συζήτησης που πραγματοποιήθηκε στην εκπομπή Ανοιχτό Μικρόφωνο με τον Κυριάκος Αετόπουλος, στον ραδιοφωνικό σταθμό Focus 88.9, με καλεσμένο τον  Θεοφάνη Μαλκίδη.

Αφετηρία της συζήτησης αποτέλεσαν οι εξελίξεις στη Βενεζουέλα και η στάση των Ηνωμένων Πολιτειών, με τον κ. Μαλκίδη να εκφράζει έντονο προβληματισμό για τον ρόλο του ΟΗΕ και τη λειτουργία του Διεθνούς Δικαίου. Όπως σημείωσε, διεθνείς θεσμοί που δημιουργήθηκαν για τη διασφάλιση της ειρήνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εμφανίζονται ανήμποροι να ανταποκριθούν στον ρόλο τους, ενώ το Διεθνές Δίκαιο, κατά την άποψή του, εφαρμόζεται επιλεκτικά και κατά περίπτωση.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην έννοια της εθνικής κυριαρχίας, την οποία χαρακτήρισε υπό συνεχή αμφισβήτηση στη σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα. Ο Θεοφάνης Μαλκίδης υπογράμμισε ότι δεν μπορεί να γίνεται λόγος για «σωστή πλευρά της ιστορίας» όταν το Διεθνές Δίκαιο παραβιάζεται σε περιοχές όπως η Κύπρος, το Αιγαίο και η Θράκη, χωρίς ουσιαστικές διεθνείς αντιδράσεις.

Στο ίδιο πλαίσιο σχολιάστηκε και η επίσημη ανακοίνωση της ελληνικής κυβέρνησης για τη Βενεζουέλα, με ιδιαίτερη αναφορά στη διατύπωση ότι το ζήτημα της νομιμότητας θα εξεταστεί σε μεταγενέστερο χρόνο. Όπως ανέφερε, τέτοιες διατυπώσεις δημιουργούν εύλογα ερωτήματα, ιδίως για μια χώρα που έχει βιώσει και εξακολουθεί να βιώνει παραβιάσεις της κυριαρχίας της.

Η συζήτηση επεκτάθηκε σε ευρύτερα γεωπολιτικά ζητήματα, όπως η Γροιλανδία, η Κεντρική και Λατινική Αμερική, αλλά και ο ρόλος των φυσικών πόρων και της ενέργειας στις διεθνείς συγκρούσεις. Σύμφωνα με τον κ. Μαλκίδη, η παγκόσμια σκηνή θυμίζει περισσότερο προηγούμενους αιώνες, όπου η ισχύς και τα συμφέροντα καθόριζαν τις εξελίξεις, παρά μια σύγχρονη διεθνή τάξη βασισμένη σε κανόνες.

Τέλος, τέθηκαν ερωτήματα για τη στάση της Ελλάδας στον πόλεμο Ρωσίας–Ουκρανίας και τα πραγματικά ανταλλάγματα αυτής της επιλογής, με τον ίδιο να επισημαίνει τον κίνδυνο αποδυνάμωσης της χώρας και να επαναλαμβάνει ότι οι διεθνείς συμμαχίες σήμερα φαίνεται να λειτουργούν πρωτίστως με γνώμονα το συμφέρον  και όχι τις διακηρυγμένες αξίες.

Ακολουθεί το ηχητικό απόσπασμα της συζήτησης:

Χαιρετισμός της οικογένειας του Μιχάλη Χαραλαμπίδη στο 19ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος

 

Χαιρετιμός της οικογένειας του αείμνηστου Μιχάλη Χαραλαμπίδη στο 19ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος

 

Συμπατριώτισσες και συμπατριώτες

Παρότι η επιθυμία μας ήταν να είμαστε παρόντες, η προχωρημένη ηλικία μας δεν μας επιτρέπει  να είμαστε μαζί σας στο 19ο Πανελλαδικό Φεστιβάλ Ποντιακών Χορών της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδος, το οποίο είναι αφιερωμένο στον αγαπημένο μας αδελφό Μιχάλη  Χαραλαμπίδη.

 Ο Μιχάλης, δεν ήταν απλώς ένας πολιτικός, συγγραφέας,  διανοούμενος. Ήταν μια πρωτοπόρα και  ριζοσπαστική φωνή, ένας ξεχωριστός άνθρωπος, ένας  μοναδικός Έλληνας, ο οποίος  αφιέρωσε  τη ζωή του στην υπεράσπιση των δικαίων του Ελληνισμού, στην ανάδειξη της ιστορικής αλήθειας και στην εμβάθυνση της δημοκρατίας και της πολιτικής.

Tην Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν.....

 

 

Οδυσσέας Ελύτης: Η μεγάλη έξοδος

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ

ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΚΤΟ

 ΠΡΟΦΗΤΙΚΟΝ

 ΧΡΟΝΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ μετά την Αμαρτία που την είπανε Αρετή μέσα στις εκκλησίες και την ευλόγησαν.

Ο Ανδρέας Μιαούλης σπάει τον αποκλεισμό του Ιμπραήμ στο Μεσολόγγι

 

Το 1825 ο οθωμανικός στρατός άρχισε να σφίγγει και πάλι τον κλοιό γύρω από το επαναστατημένο Μεσολόγγι. Την φορά αυτή οι Οθωμανοί ήταν αποφασισμένοι να το καταλάβουν, γεγονός το οποίο τους οδήγησε στο να επιβάλουν ασφυκτικό θαλάσσιο αποκλεισμό με αποτέλεσμα να αποκοπούν όλοι οι δρόμοι ανεφοδιασμού της πόλης.

O Κυβερνήτης Ιωάννης Καποδίστριας

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για τον Ιωάννη Καποδίστρια 

Η συνέντευξη στον ραδιοφωνικό σταθμό Maximum Fm Αλεξανδρούπολης 

Απόσυρση του νομοσχεδίου τώρα! Δικαιοσύνη και στις Ένοπλες Δυνάμεις!

 

Είναι για εξήντα  ημέρες σε κατάδυση, για  εξήντα ημέρες χωρίς ούτε μία επικοινωνία με την  οικογένειά τους και τους φίλους τους,   είναι ο  φόβος του γειτονικού τρομοκράτη που τους ψάχνει αλλά δεν τους βρίσκει ποτέ, για να μπορεί η κάθε μία και ο κάθε ένας  από εμάς,  να κάνει ελεύθερα αυτό που θέλει!

Και  την ίδια στιγμή έρχεται ενα νομοσχέδιο το οποίο στερεί από αυτά τα παιδιά,  τα  παιδιά όλων μας, την εξέλιξη τους και τα καθηλώνει για  όλη την επαγγελματική τους ζωή! 

Ο Μιχάλης Χαραλαμπίδης για το τέλος των κομμάτων

Μιχάλης Χαραλαμπίδης 

 ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΩΝ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

8 Ιανουαρίου 1944:Η σφαγή από τους Ναζί πενήντα αθώων Ελλήνων στον Υψηλάντη (Βρασταμίτες) Βοιωτίας

 

Η σφαγή από τους Ναζί πενήντα αθώων Ελλήνων στον Υψηλάντη (Βρασταμίτες) Βοιωτίας

Ο Υψηλάντης είναι χωριό του του Δήμου Αλιάρτου του Νομού Βοιωτίας,  κτισμένο στις πλαγιές του Ελικώνα, πάνω από την πεδιάδα της Κωπαΐδας και σε υψόμετρο 200 μέτρων.  

ΠΡΟΣΚΥΝΗΜΑ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ ΚΑΙ ΚΡΥΠΤΟΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

 

 

Γράφει ο  Σπύρος Αθανασιάδης

 

 Κατά την τριήμερη επίσκεψή μου στην πρωτεύουσα του ελληνικού Πόντου, την Τραπεζούντα μου δόθηκε η ευκαιρία να συναντήσω και να συζητήσω για ώρες με κρυπτοχριστιανούς. Η κωνσταντινουπολίτικη καταγωγή μου και η δυνατότητα που είχαμε να μιλούμε την τουρκική, συνετέλεσε στη δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης.Με τον εντοπισμό του πρώτου κρυπτοχριστιανού το κουβάρι ξετυλίγεται μόνο του και εύκολα μπορείς να επεκτείνεις τον κύκλο γνωριμιών, με κάποιους να είναι αρκετά προσεκτικοί στις αποκαλύψεις τους και κάποιους άλλους λαλίστατοι. Σε κάθε περίπτωση εγκυμονεί ο κίνδυνος να έχεις πέσει σε παγίδα και ο συνομιλητής σου να είναι αστυνομικός υπό κάλυψη

Οι περισσότεροι Ελλαδίτες που επισκέπτονται τον Πόντο και είναι αρκετές χιλιάδες βλέπουν με καχυποψία τους κρυπτοχριστιανούς που τους πλησιάζουν όταν ακούν ότι ομιλούν την ελληνική.

Το παράπονο αυτό μου εξέφρασε ένα σοβαρός κρυπτοχριστιανός λέγοντας ότι ενώ οι ίδιοι προσπαθούν να εξυπηρετήσουν τους ομόθρησκούς και ομοεθνείς τους Ελλαδίτες, οι τελευταίοι τους αποφεύγουν.

Μου δόθηκε η ευκαιρία να ακούσω ποντιακή λύρα από έναν επιστήμονα ο οποίος αν και δήλωσε ότι δεν είναι κρυπτοχριστιανός, ανέφερε ότι στην οικογένεια και στο χωριό του πολλοί ήταν αυτοί που μιλούσαν την ελληνική.

Περιττό να σας αναφέρω ότι αριθμός τραγουδιών που τραγουδούσε ήταν στην ελληνική ποντιακή διάλεκτο.

Οι περισσότεροι ελληνικής καταγωγής Πόντιοι στη Μαύρη Θάλασσα προτιμούν τα ποντιακά αντί τα τουρκικά και στη συζήτηση που είχα μαζί τους, από συνήθεια μου μιλούσαν τα ελληνικά του Πόντου και όχι Τουρκικά.

Σύμφωνα με άρθρο του περιοδικού Ακτουέλ (29-10-92) οι κρυπτοχριστιανοί του Πόντου γιορτάζουν το Δεκαπενταύγουστο, τα Χριστούγεννα , τα Θεοφάνια και άλλες γιορτές της Ορθοδοξίας. Μάλιστα, δε, την παραμονή των μεγάλων εορτών τα παιδιά λένε τα κάλαντα.

«Αθόρυβος εποικισμός»: Οι προεκτάσεις του ζητήματος!

Θεοφάνης Μαλκίδης: 

 

«Αθόρυβος εποικισμός»: Οι προεκτάσεις του ζητήματος! 

Οι περισσότεροι φλυαρούν για τον Έβρο χωρίς να κάνουν τίποτα, σε ένα Νομό που είναι ο πιο κρίσιμος της Ελλάδας που πάσχει από υδροκεφαλισμό, ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού ζει στην πρωτεύουσα και έχει πλαδαρά άκρα, αφού λίγος κόσμος μένει στις ακριτικές περιοχές. Υπάρχουν ερωτήματα για το μέλλον της περιοχής του Έβρου. Δεν είναι δυνατόν να τη φανταστούμε ως χώρος διαβίωσης ελάχιστων δημοσίων υπαλλήλων, αλλά κέντρο που αναπτύσσεται. Στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουν δώσει βάρος στις περιφέρειές τους. 

Εδώ το κέντρο αναπτύσσεται και η περιφέρεια τείνει να εξαφανιστεί. Με αφορμή το μέτρο των 10.000 Ευρώ που σχεδόν απέτυχε, είχε αντιδράσει η Τουρκία. Υπάρχει εσωτερική προσπάθεια ενίσχυσης του Έβρου και αντέδρασε μια τρίτη χώρα. Άρα η αντίδραση της Τουρκίας επιβεβαιώνει γιατί η περιοχή παίζει στρατηγικό ρόλο. Αν είναι να θυμούνται τον Έβρο προεκλογικά προκειμένου να τον ξεχάσουν μετά από λίγα 24ωρα, δεν χρειάζεται τέτοια λάμψη ή προβολή. 

Χρειάζεται σχέδιο, να στηριχθεί ένας Νομός που εάν δεν υπάρχει, δεν υπάρχει και η πατρίδα μας. Μια ρήξη στο Αιγαίο μπορεί να διαφοροποιήσει τα δεδομένα για τον τουρισμό στον Έβρο, τον οποίο επισκέπτονται συνεχώς Τούρκοι...

Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη Νετ

Αγροποίηση και Αγροσοφία

Χρήστος Κηπουρός

Αγροποίηση και Αγροσοφία

1. Μετά τα Μάλγαρα, σειρά έχει η Άσκρη Βοιωτίας

Όταν αυτές τις δυο υπέροχες σύνθετες λέξεις, τις εμπνεύστηκα, παρά τις κατασκεύασα, πήγα και έψαξα σε πολλές πηγές. Και καταρχήν στο λεξικό της κοινής νεοελληνικής γλώσσας, του ΑΠΘ. Όμως δεν τις βρήκα. Και στην τεχνητή νοημοσύνη η μεν “αγροποίηση” φέρεται να μην αποτελεί επίσημο όρο, και να αναφέρεται στη διαδικασία μετατροπής μιας περιοχής σε αγροτική κλπ., η δε “Αγροσοφία” υπάρχει μόνο στην Αγγλική, ως “agrosofia” που αποτελεί όνομα Ρουμανικής Εταιρίας.

Ό,τι και να συμβαίνει πάντως, επειδή όλα δείχνουν ομιλητικές λέξεις που φωνάζουν το όνομα του Ησίοδου, όσο και ένα μελλοντικό Αγροτικό κίνημα, είναι πολύ θετικό να είμαι αυτός που θα τις εισαγάγει στην Ελληνική Πολιτική Αγορά.

Όχι μόνο την Αγροσοφία, αλλά και μια δεύτερη έννοια της Αγροποίησης, που έχει να κάνει με την Ποιητική.

Τύχη αγαθή που υπήρχε το προηγούμενο της λέξης “Αγροφιλία”, που εισήγαγε ο δάσκαλος και φίλος μου Μιχάλης, που και εκείνη δεν υπήρχε στα λεξικά, ενώ το διαδίκτυο ακόμη και σήμερα, παρά το ομώνυμο βιβλίο του, την αναφέρει ως νεολογισμό!

Οπότε σκέφτηκα πόσο μεγάλη τύχη έχω που θέτω σήμερα σε χρήση τους όρους “Αγροποίηση” και “Αγροσοφία”. Και μάλιστα όταν κουμπώνουν επακριβώς με το μεγάλο μέγεθος που ακούει στο όνομα “Ησίοδος”.

'Αγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, ο Πρόδρομος του Χριστού, ο Προστάτης του Ορθόδοξου μοναχισμού

 

Ο Ιωάννης ο Πρόδρομος

Ἐμὴ σε γλῶσσα Κήρυξ πῶς ἂν αἰνέσῃ,

Ὃν γλῶσσα Χριστοῦ γηγενῶν μείζω λέγει;
Μνήμη ἐβδομάτη Προδρόμου λάχεν αἰδοίοιο.

Την επομένη ημέρα των Θεοφανίων καθιερώθηκε να εορτάζουμε, τη μνήμη του πανίερου προφήτη Ιωάννη Προδρόμου. Ο Ιωάννης ήταν γιος του ιερέα Ζαχαρία και της Ελισάβετ. 

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού (Οδ. Ελύτη)

 

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού (Οδ. Ελύτη) 

Ξημερώνοντας τ’ Αγιαννιού, με την αύριο των Φώτων, λάβαμε τη διαταγή να κινήσουμε πάλι μπροστά, για τα μέρη όπου δεν έχει καθημερινές και σκόλες. Έπρεπε, λέει, να πιάσουμε τις γραμμές που κρατούσανε ως τότε οι Αρτινοί, από Χιμάρα ως Τεπελένι. Λόγω που εκείνοι πολεμούσανε απ’ την πρώτη μέρα, συνέχεια, κι είχαν μείνει σχεδόν οι μισοί και δεν αντέχανε άλλο. (απόσπασμα)

Tὰ Φῶτα στὸ Ἀϊβαλὶ

 

Στὰ θαλασσινὰ τὰ μέρη ρίχνουμε τὸν Σταυρὸ ὓστερ’ ἀπὸ τὴ Λειτουργία τῶν Θεοφανείων. Ἔτσι τὸν ρίχναν καὶ στὴν πατρίδα μου κι ἦταν ἕνα θέαμα ἔμορφο καὶ παράξενο. 

Ἐκινοῦσε ἡ συνοδεία ἀπὸ τὴ Μητρόπολη. Μπροστὰ πηγαίνανε τὰ ξαφτέρουγα καὶ τὰ μπαϊράκια κι ὕστερα πηγαίνανε οἱ παπάδες μὲ τὸν Δεσπότη, ντυμένοι μὲ τὰ χρυσὰ τὰ ἄμφια, παπάδες πολλοὶ κι ἀρχιμανδρίτες, γιατί ἡ πολιτεία εἶχε δώδεκα ἐκκλησίες καὶ κατὰ τὶς ἐπίσημες μέρες στὶς μικρὲς ἐνορίες τελειώνανε γρήγορα τὴ λειτουργία καὶ πηγαίνανε οἱ παπάδες στὴ Μητρόπολη γιὰ νὰ γίνει ἡ γιορτὴ πιὸ ἐπίσημη. Οἱ ψαλτάδες ἤτανε κι ἐκεῖνοι κάμποσοι κι οἱ πιὸ καλλίφωνοι, καὶ ψέλνανε μὲ μεγαλοπρέπεια βυζαντινά, δηλαδὴ ἑλληνικά. Ἀπὸ πίσω ἀκολουθοῦσε λαὸς πολύς. 

Καλή Φώτιση στις Ελληνίδες και τους Έλληνες: Θεοφάνεια και Φώτα

 

Θεοφάνης Μαλκίδης

Θεοφάνεια και Φώτα 

Η πίστη μας, η παράδοσή μας, ο πολιτισμός μας, η ιδιοπροσωπεία μας, η ετερότητά μας, έχει αναδείξει τα Θεοφάνεια, τα Φώτα, σε μείζονα στιγμή στον ενιαυτό, στο χρόνο, στο έτος, στη ζωή μας. 

Ἡ ἡμέρα τῶν Θεοφανείων εἶναι ἡ μέρα ποὺ ὅλος ὁ κόσμος ἀναγεννᾶται

 

Ἦλθε στὸν Ἰωάννη τὸν Βαπτιστή, ὄχι γιὰ νὰ καθαριστεῖ, ἐπειδὴ ἦταν ἀναμάρτητος, σὰν Θεὸς καὶ συνάμα κατέστη ἁγνὸς ὡς πρὸς τὴν ἀνθρώπινη φύση Του καθ’ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς ἱστορίας τοῦ Ἰσραὴλ ἀπὸ ἐκείνους τοὺς προγόνους ποὺ εἶχαν προσφέρει τὴ ζωή τους στὸν Θεό, καὶ τῶν ὁποίων ἡ ἁγιότητα ἔφτασε στὸ κορύφωμά της στὴν καθαρότητα τῆς Μητέρας τοῦ Θεοῦ, ἡ ὁποία ἦταν τόσο ἁγνή, τόσο ἄμεμπτη ποὺ μποροῦσε νὰ εἰσέλθει στὰ Ἅγια τῶν Ἁγίων, ἐκεῖ ὅπου οὔτε ὁ Ἀρχιερέας δὲν τολμοῦσε νὰ εἰσέλθει, ἐκτὸς ἀπὸ μία φορὰ τὸ χρόνο μετὰ ἀπὸ ἕναν ἰδιαίτερο ἁγιασμό.

Κάλαντα Θεοφανείων Πάτμου

Tα κάλαντα των Φώτων στην Βόρειο Ήπειρο

Για τον Ελληνισμό

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Για τον Ελληνισμό 

Η συνέντευξη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας