Θεοφάνης Μαλκίδης
Ελληνικός λόγος σε καιρό πολέμου.
Η συνέντευξη στον τηλεοπτικό σταθμό Βεργίνα

Του Θεοφάνη Μαλκίδη.
Τέτοιες ημέρες του 1821 και του 1822 , οι πρόγονοί μας συγκεντρώθηκαν στην Πιάδα (Νέα Επίδαυρο), όπου συγκρότησαν την Α΄ Εθνοσυνέλευση . Εκεί, μεταξύ των άλλων διακήρυτταν τα εξής: «Το ελληνικό Έθνος το υπό τη φρικώδη οθωμανικήν δυναστείαν, μη δυνάμενον να φέρη τον βαρύτατον απαραδειγμάτιστον ζυγόν της τυραννίας και αποσείσαν αυτόν με μεγάλας θυσίας, κηρύττει σήμερον διά των νομίμων παραστατών του εις εθνικήν συνειγμένην συνέλευσιν ενώπιον θεού και ανθρώπων την πολιτικήν αυτού ύπαρξιν και ανεξαρτησίαν».
Το στρατόπεδο του Καραϊσκάκη στην Καστέλα, Θεόδωρος Βρυζάκης (1855)
του Δημήτρη Τραπεζιώτη από την ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Έρευνας και Μελέτης Θουκυδίδης
Η 25η Μαρτίου 1821 αποτελεί ένα από τα πλέον πολυεπίπεδα και φορτισμένα συμβολικά γεγονότα της νεότερης ελληνικής ιστορίας. Η διττή της υπόσταση —ως θρησκευτική εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και ως εθνική επέτειος της Επανάστασης του 1821 — προσδίδει σε αυτήν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, όπου η πνευματική και η εθνική διάσταση συνυφαίνονται σε ένα ενιαίο ιστορικό αφήγημα.
Η Επανάσταση του 1821 δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο γεγονός και σε καμία των περιπτώσεων δεν αποτελεί την αφετηρία ενός νέου έθνους, αλλά αποτελεί την κορύφωση μιας διαχρονικής ιστορικής πορείας.
Απόσπασμα από το βιβλίο των Τάσου Χατζηαναστασίου και Μαρία Κασιμάτη, Πολεμώντας το ’21, Εναλλακτικές Εκδόσεις (2021).
Το Βαλτέτσι είναι ορεινό χωριό της πρώην επαρχίας Μαντινείας, του νομού Αρκαδίας και σήμερα ανήκει στον δήμο Τριπόλεως από την οποία απέχει 12 χλμ. προς Ν. Βρίσκεται, επίσης, 6 χλμ δυτικά του δρόμου Τρίπολης – Καλαμάτας. Είναι χτισμένο σε υψόμετρο 1.050 μέτρων μέσα σε χαράδρα, στις νότιες πλαγιές του Μαινάλου και αποτελεί πέρασμα σε οροπέδιο ανάμεσα σε τέσσερα υψώματα (Χωματοβούνι, Μύλοι, Νταβρουλέικα και Κούκοι) με δύο μόνο διαβάσεις, μία από τα ΝΑ και μία από τα ΒΑ. Αν δει κανείς μάλιστα τον χάρτη της Πελοποννήσου, φαίνεται το Βαλτέτσι να βρίσκεται στο κέντρο της, ως φυσικό οχυρό, κι αυτό δικαιολογεί τη σημασία που είχε ο έλεγχός του στην Επανάσταση.
Με αφορμή την επέτειο της 25ης Μαρτίου και τη διαρκή συζήτηση γύρω από την Επανάσταση του 1821, ο Θεοφάνης Μαλκίδης, φιλοξενήθηκε στην εκπομπή «Ανοιχτό Μικρόφωνο» με τον Κυριάκο Αετόπουλο στον Focus 88.9, αναδεικνύοντας μια λιγότερο γνωστή αλλά ιδιαίτερα σημαντική πτυχή της ιστορίας: τη συμβολή των Θρακών στον αγώνα του 1821.
Όπως ανέφερε, η συμμετοχή της Θράκης στην Επανάσταση παραμένει σε μεγάλο βαθμό άγνωστη, ακόμη και απούσα από τα σχολικά βιβλία, γεγονός που –όπως σημείωσε– δημιουργεί μια «λευκή σελίδα» στην ιστορική μνήμη. Παρά τη σημαντική συνεισφορά των Θρακών, οι σχετικές αναφορές είναι περιορισμένες, με αποτέλεσμα να μην έχει αναδειχθεί επαρκώς ο ρόλος τους στον αγώνα για την ελευθερία.
Στη συζήτηση έγινε εκτενής αναφορά σε ιστορικά παραδείγματα που επιβεβαιώνουν τη συμβολή αυτή, όπως η δράση Θρακών αγωνιστών και ευεργετών, αλλά και η συμμετοχή τους σε κομβικά γεγονότα της Επανάστασης. Ιδιαίτερη μνεία έγινε στη ναυτική συμβολή της Αίνου, καθώς και σε μορφές όπως η Δόμνα Βισβίζη, που αφιέρωσε την περιουσία και τη ζωή της στον Αγώνα.
Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση κατέλαβε το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης, ένα από τα πιο τραγικά γεγονότα της περιόδου, με μαζικές σφαγές, εξανδραποδισμούς και καταστροφές, που –όπως επισημάνθηκε– δεν είναι ευρέως γνωστό στο ευρύ κοινό. Μέσα από την αναφορά στους πέντε νεομάρτυρες της Σαμοθράκης, αναδείχθηκε η ανάγκη διατήρησης της ιστορικής μνήμης και ανάδειξης αυτών των γεγονότων στις νεότερες γενιές.
Παράλληλα, ο κ. Μαλκίδης στάθηκε και στην περιορισμένη παρουσία της Επανάστασης του 1821 στον ελληνικό κινηματογράφο, σημειώνοντας ότι για δεκαετίες υπήρξε σημαντικό κενό στην καλλιτεχνική αποτύπωση αυτής της ιστορικής περιόδου.
Κεντρικό μήνυμα της συζήτησης αποτέλεσε η ανάγκη ενεργού ρόλου των πολιτών στη διατήρηση και ανάδειξη της ιστορικής γνώσης, ειδικά όταν –όπως τονίστηκε– οι θεσμοί δεν ανταποκρίνονται επαρκώς. Μέσα από την εκπαίδευση, την οικογένεια και την τοπική κοινωνία, μπορεί να ξαναζωντανέψει η ιστορική μνήμη και να αποδοθεί στη Θράκη η θέση που της αξίζει στην ιστορία της Ελληνικής Επανάστασης.
ΤΙΤΛΟΣ
“Η 25η Μαρτίου 2026 και μια νέα Ιχνηλασία της Ιστορίας”
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ
“Ο Συνωστισμός των Εθνικών μας Παλιγγενεσιών: Η αρχαία Αθήνα, η παλιγγενεσία στη
Ρωμανία, η παλιγγενεσία του 21 και η ερχόμενη που θα είναι πάλι στη Θράκη Ρωμανία”.
Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός:

Θεοφάνης Μαλκίδης
Η οντολογία της Εθνεγερσίας του 1821
Ο πρωταγωνιστής της Επανάστασης του 1821 Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, υπαγορεύοντας τα απομνημονεύματά του στον Γεώργιο Τερτσέτη και περιγράφοντας την άλωση της Τρίπολης και την απαρχή του έπους Ελευθερίας, συμπυκνώνει μέσα σε λίγες λέξεις τη δουλεία και τα δεινά των σκλάβων Ελλήνων, αλλά και το φως που διέλυσε το σκοτάδι της Οθωμανικής – Τουρκικής σκλαβιάς: «Όταν έμβηκα εις την Τριπολιτσά, με έδειξαν τον Πλάτανο εις το παζάρι όπου εκρέμαγαν τους Έλληνας. Αναστέναξα και είπα: «Άιντε, πόσοι από το σόγι μου και από το έθνος μου εκρεμάσθηκαν εκεί», διέταξα και το έκοψαν».


Θεοφάνης Μαλκίδης
Όταν η Αρμενία αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων
Η πρόσκληση του προέδρου της Αρμενίας το 2010 για να μιλήσω στο διεθνές συνέδριο στο Ερεβάν, με αφορμή τη συμπλήρωση 60 ετών από την επικύρωση της σύμβασης του ΟΗΕ για τη Γενοκτονία, ήταν μία από τις σημαντικές στιγμές που έζησα στη διαδρομή για την αναγνώριση του μαζικού εγκλήματος ενάντια στους προγόνους μας.
Εκεί στην Αρμενική πρωτεύουσα ζήτησα από τους παριστάμενους Αρμένιους υψηλούς θεσμικούς εκπροσώπους να αναγνωρίσει η χώρα τους τη Γενοκτονία των Ελλήνων.
Η απάντηση ήταν γνωστή, μόνο που ήθελα να επιβεβαιώσω από επίσημα Αρμενικά χείλη, αυτό που όλοι ξέραμε από καιρό: ότι η αντίδραση για την αναγνώριση της Γενοκτονίας από την Αρμενία ερχόταν δυστυχώς από εγχώριους παράγοντες !
Αυτό το αναφέρω για να γίνουν γνωστά τα γεγονότα που έχουν συμβεί στην επώδυνη διαδρομή , αλλά Αναστάσιμη κατάληξη της αναγνώρισης.

Συνολικό ποσοστό γονιμότητας στην Ελλάδα, 1961-2024, Eurostat
Η Ελλάδα των τελευταίων πενήντα πέντε ετών έχει αλλάξει ριζικά και αυτό φαίνεται σε κάθε πτυχή της κοινωνικής ζωής, αλλά ίσως κανένα στοιχείο να μην είναι πιο συγκλονιστικό από τη μείωση των γεννήσεων.

Θεοφάνης Μαλκίδης
Το Κουρδικό ζήτημα και ο πόλεμος
«Στη μνήμη του Μιχάλη Χαραλαμπίδη, ο οποίος
τούτες τις ημέρες του 1985 μίλησε στον ΟΗΕ για το Κουρδικό ζήτημα»
1.Οι Κούρδοι
από την Τουρκία έως το Ιράν
Με την έναρξη του ένοπλου αγώνα στην Τουρκία
από τους Κούρδους το 1984, με τη δολοφονία χιλιάδων Κούρδων στο Ιράκ στα τέλη
της δεκαετίας του 1980, με την εξολόθρευση των Κούρδων της Συρίας από τις
τουρκοχρηματοδοτούμενες οργανώσεις, αλλά και με την εμφάνιση του Κουρδικού
παράγοντα του Ιράν, μετά την
αμερικανοισραηλινή επίθεση της 28ης Φεβρουαρίου, το κουρδικό ζήτημα είναι ξανά
στο προσκήνιο
Η σύλληψη του Αμπντουλάχ Οτσαλάν το 1999 από
την Τουρκία, δυστυχώς και με την εμπλοκή της Ελλάδας(…), δημιούργησε νέα
δεδομένα για το μέλλον του κουρδικού ζητήματος, δεδομένα που αναδείχθηκαν πιο
έντονα μετά την αμερικανική στρατιωτική παρουσία το 2003 και τη οικοδόμηση της
ομόσπονδης κουρδικής κρατικής δομής στο Ιράκ. Ταυτόχρονα μετά από πίεση της
διεθνούς δημοκρατικής κοινότητας για τη μετατροπή της θανατικής ποινής του
Οτσαλάν σε ισόβια κάθειρξη, ολοένα και περισσότερες φωνές σε όλο τον κόσμο,
ακόμη και στην Τουρκία ζητούν πολιτική λύση για το Κουρδικό, δίνοντας νέες
προοπτικές για το μέλλον.

Πρωτ. Στέφανος Στεφόπουλος
ΟΦΕΙΛΟΜΕΝΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗΣ
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΤΕΚΝΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ
Ο “πατήρ Κοσμάς” που γνώρισα !

Δυσαναπλήρωτο το πνευματικό κενό που άφησε ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κυρός Κοσμάς στις ψυχές των πνευματικών του τέκνων. Πανθομολογουμένως, ο γνωστός μας “πατήρ Κοσμάς”, αιχμαλώτισε με τέτοιο τρόπο τις ψυχές μας που δε νομίζω πως θα βρεθεί εύκολα ένα άλλο πνευματικό ανάστημα γιά να γεμίσει αυτό το κενό και να μας θερμάνει ψυχή και σώμα.
Πολλά έχουν ήδη φανερωθεί γι’ αυτήν την αγιασμένη ψυχή και δε νομίζω ότι η μαρτυρία μου θα προσφέρει κάτι που δεν γνωρίζαμε. Επειδή, όμως, θεωρώ πως θα ήταν τιμή και ευλογία γιά μένα να αποτυπώσω και ηλεκτρονικά την ευγνωμοσύνη μου γιά όσα μου πρόσφερε εκείνος ως πατέρας πνευματικός, γι’ αυτό, 3 χρόνια μετά την κοίμησή του, θα επιχειρήσω να περιγράψω τη δική μου εμπειρία ως ελάχιστο ευχαριστώ και μαζί με τις προσευχές μου να κρατήσω τις ενθυμήσεις ζωντανές ώστε ποτέ να μην ξεχάσω ποιός ήταν εκείνος και πόσο ανάξιος και μικρός να του μοιάσω είμαι εγώ.
Tα μάτια στις βυζαντινές εικόνες,
αγίων και μαρτύρων, τα εκστατικά,
είναι διαφορετικά απ’ των αρχαίων αγαλμάτων.
Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με φόντο την Μέση Ανατολή
Η «σκακιέρα» των συμφερόντων και οι συμμαχίες στην περιοχή – Tο πλέγμα των σχέσεων της Τουρκίας με τα υπόλοιπα κράτη – Ο Θεοφάνης Μαλκίδης μίλησε στα Γεγονότα του ΘΡΑΚΗ ΝΕΤ
Το επόμενο κείμενο είναι από το βιβλίο του Frank G. Weber «Ο επιτήδειος ουδέτερος. Η τουρκική πολιτική κατά τον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο. Μετάφραση: Εύη Νάντσου. Εκδόσεις Θετίλη, Αθήνα, 1979. Σελ. 32-36.
Ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο με τίτλο «Το καλό παιδί της Ευρώπης» μπορείτε να το δείτε εδώ.
Κείμενο: Frank G. Weber
Κατά την διάρκεια των εβδομάδων που προηγήθηκαν από την έναρξη της Διασκέψεως του Μοντραί, στις 22 Ιουνίου του 1936, η Τουρκική κυβέρνηση εκμεταλλεύθηκε στο έπακρο αυτό καθώς και όλα τα άλλα πλεονεκτήματα. Το κυριότερο από αυτά ήταν η υποστήριξη της Σοβιετικής Ρωσίας. Ο Ρώσος Υπουργός Εξωτερικών Μαξίμ Λιτβίνωφ, είχε επιμείνει να αφεθεί η Τουρκία ελεύθερη να ανακτήσει πλήρη στρατιωτικά δικαιώματα στα Στενά ώστε σε περίπτωση πολέμου να μπορέσει να αποκλείσει τους εχθρούς της Ρωσίας από την Μαύρη Θάλασσα. Στις περισσότερες συσκέψεις, ο Αράς συμφωνούσε τόσο πολύ με τον Λιτβίνωφ, ώστε οι Βρετανοί υποψιάζονταν πώς η τουρκική πολιτική στο θέμα των Στενών ξεκινούσε από την Μόσχα και πως ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών δεν ήταν τίποτε περισσότερο από το φερέφωνο του Σοβιετικού συναδέλφου του. Οι Βρετανοί μέμφθηκαν τον Αράς για την «υποδούλωσή» του, απέφυγαν όμως να προκαλέσουν μία διαμάχη.

Θεοφάνης
Μαλκίδης
«Επιτήδειος ουδέτερος»:
η τουρκική πολιτική στον πόλεμο
Το βιβλίο του
ιστορικού και δημοσιογράφου Frank Weber «The Elusive
Neutral» («Επιτήδειος ουδέτερος») αποτέλεσε στη δεκαετία του 1970 μία αποκάλυψη, για όσους στις ΗΠΑ και στη συνέχεια
στον Ελληνισμό, ασχολήθηκαν με τη στάση της
Τουρκίας κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και γενικώς σε όλες τις πολεμικές
συγκρούσεις.
Ο Weber σημειώνει ότι «αν και η Τουρκία δεν πολέμησε ποτέ, οι
Τούρκοι διπλωμάτες ανέπτυξαν έντονη παρασκηνιακή δραστηριότητα. Πέτυχαν να
διατηρήσουν την χώρα τους ανέπαφη και (….) ζημίωσαν τις πολεμικές προσπάθειες
τόσο των Συμμάχων όσο και του Άξονα. Πριν τον πόλεμο, οι Τούρκοι συμμάχησαν με
την Βρετανία και την Γαλλία, μόνο όμως αφού η Γερμανία είχε αρνηθεί να
διαπραγματευθεί μαζί τους. Αργότερα, όταν ο πόλεμος απλώθηκε στην Μέση Ανατολή,
η Ναζιστική κυβέρνηση άλλαξε γνώμη αλλά ήδη το αντίτιμο της τουρκικής υποστηρίξεως
είχε αυξηθεί». Οι ταυτόχρονες
αυτές συζητήσεις με τις εμπόλεμες πλευρές είχαν πάντοτε την ίδια κατάληξη: τι
θα έπαιρνε η Τουρκία σε περίπτωση που θα στήριζε, είτε τους Συμμάχους είτε τον
Άξονα, με το «μενού» να
περιλαμβάνει πάντοτε τον Ελληνισμό, δηλαδή Αιγαίο, Δωδεκάνησα, Κύπρο, Θράκη,
ακόμη και τη Θεσσαλονίκη!
Η στρατηγική
αυτή δεν ήταν απλώς μια παθητική αποχή από τον πόλεμο, αλλά ένας εξαιρετικά
περίπλοκος ελιγμός επιβίωσης και κέρδους. Η Τουρκία υπέγραψε σύμφωνο αμοιβαίας
βοήθειας με τη Βρετανία και τη Γαλλία (1939), αλλά λίγες μέρες πριν την εισβολή
του Χίτλερ στην ΕΣΣΔ, υπέγραψε σύμφωνο φιλίας και μη επίθεσης με τη Ναζιστική
Γερμανία (1941). Εκμεταλλεύτηκε τον έλεγχο των Στενών των Δαρδανελίων και υποσχόταν πρόσβαση και στις δύο
πλευρές, ενώ στην πραγματικότητα τα κρατούσε κλειστά για τα πολεμικά πλοία,
επικαλούμενη τη Σύμβαση του Μοντρέ. Πουλούσε στρατηγικής σημασίας πρώτες ύλες,
όπως το χρώμιο (απαραίτητο για
την κατασκευή όπλων), τόσο στους Συμμάχους όσο και στον Άξονα, παίζοντας το (επικερδές)
παιχνίδι της προσφοράς και της ζήτησης.

Σάββας Ιακωβίδης
ΤΩΡΑ είναι η ιστορική ευκαιρία, οι δεσμεύσεις της Ελλάδος έναντι της Κύπρου, ως εγγυήτριας αλλά περισσότερο ως Μάνας, να μετουσιωθούν συμβατικά, εθνικά, μητρικά, σε ΜΟΝΙΜΗ παρουσία μαχητικών και φρεγατών στο νησί. Να επαναλειτουργήσει το Δόγμα ΕΑΧ ως εθνική και μητρική υποχρέωση. Με δραστική συμβολή και των Κυπρίων.
Εντυπωσιακή αύξηση των κατηχούμενων στις ΗΠΑ. Περισσότεροι από 1.100 άνθρωποι προετοιμάζονται να δεχθούν το Βάπτισμα στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής (OCA) το Πάσχα.
Στις ΗΠΑ έγινε γνωστό ότι περισσότεροι από 1.100 κατηχούμενοι στην επαρχία του Μεσοδυτικού της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική (ΟCΑ) προετοιμάζονται να δεχθούν την ορθοδοξία το Πάσχα!
Η γεωπολιτική ρευστότητα, οι αντιφάσεις της Δύσης και η στρατηγική διπλών ισορροπιών της Άγκυρας
Την εκτίμηση ότι η Τουρκία λειτουργεί διαχρονικά ως «επιτήδειος ουδέτερος», επιδιώκοντας αποκλειστικά την αποκόμιση γεωπολιτικών και οικονομικών ωφελημάτων, διατύπωσε ο Δρ. Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών, κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, υπογραμμίζοντας ότι η στρατηγική αυτή ενδέχεται να φτάνει σε οριακό σημείο μετά τις τελευταίες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή.
Μιλώντας στο ραδιόφωνο του CRETAONE 102,3 και στον Γιάννη Ραψομανίκη, ο κ. Μαλκίδης περιέγραψε μια τουρκική πολιτική που ακροβατεί μεταξύ Δύσης και Ανατολής, χωρίς σταθερές συμμαχίες, αλλά με σταθερό στόχο την ενίσχυση της ισχύος της Άγκυρας. Όπως σημείωσε, η Τουρκία εμφανίζεται κατά περίπτωση ως σύμμαχος της Δύσης ή ως συνομιλητής χωρών που βρίσκονται σε αντιπαράθεση με αυτήν, αξιοποιώντας τη θέση της για να αντλεί οφέλη από όλες τις πλευρές.

Θεοφάνης Μαλκίδης
20 Μαρτίου 1994 : Μνήμη του δολοφονημένου Αγωνιστή της Ελευθερίας Θεόφιλου Γεωργιάδη
Μνήμη Αγωνιστή Ελευθερίας Θεόφιλου Γεωργιάδη.
Ο Θεόφιλος Γεωργιάδης γεννήθηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1957, στην Ευρύχου της Κύπρου και δολοφονήθηκε τη 20η Μαρτίου 1994 στη ημικατεχόμενη Λευκωσία.
Πήγε στο δημοτικό σχολείο στη γενέτειρά του, τις τρεις γυμνασιακές πρώτες τάξεις στο τουρκοκρατούμενο Γυμνάσιο Νεαπόλεως και το 1975 αποφοίτησε από το Παγκύπριο Γυμνάσιο. Έως την τουρκική εισβολή η οικογένεια του έμενε στο κατεχόμενο προάστιο Τράχωνας στα βόρεια της Λευκωσίας και αμέσως μετά εγκαταστάθηκε ως πρόσφυγας στις ελεύθερες περιοχές .
ΤΙΤΛΟΣ :Η «θερμή» στήριξη των Αγιατολάχ από Τραμπ
Νετανιάχου και η θυσία των 168 μαθητριών στη Μινάμπ.
ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ. Η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν», η μεταβλητότητα των «κάτωθεν»
και η αμετάβλητη πολιτική των «έξωθεν».
Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός
Πρόκειται για έναν παγκόσμιο ιστορικό νόμο, κλειδί όλων των εξελίξεων: από τη μια η αμετάβλητη οίηση των «άνωθεν» και από την άλλη η μεταβλητότητα των «κάτωθεν» — η παλαιά
αλλαγή γνώμης, γνωστή ήδη από το «Ωσαννά» και το «Σταύρωσον», τα οποία απέχουν μόλις πέντε ημέρες.
Η ισλαμική επανάσταση του 1979 σύντομα έδωσε τη θέση της στους πολύ «άνωθεν». Αν ο Χομεϊνί, κατά την παραμονή του στο Παρίσι, δήλωνε πως εμπνέεται από την Πλατωνική Πολιτεία, η ιστορία έδειξε τα αντίθετα. Επρόκειτο για έναν «Πλατωνικό έρωτα» που χρησιμοποιήθηκε ως προσωπείο, αφού ο «Φιλόσοφος-Βασιλιάς» απογυμνώθηκε από τη διαλεκτική του και ενδύθηκε τον μανδύα του «Αλάθητου Νομομαθή». Η φιλοσοφική ουτοπία μετατράπηκε σε θεοκρατικό μονόδρομο, νομιμοποιώντας την οίηση των «άνωθεν» μέσω της δεδομένης μεταβλητότητας των
«κάτωθεν».
Θεόφιλος Γεωργιάδης: Στις 20 Μαρτίου 1994, γύρω στις 10 μμ δολοφονήθηκε, άνανδρα στη Λευκωσία, από Ελληνοκυπρίους που ενεργούσαν για λογαριασμό των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών. Υπήρξε ένας από τους συνιδρυτές της κυπριακής Επιτροπής Αλληλεγγύης για το Κουρδιστάν και μέχρι της θυσίας του ο κύριος εκπρόσωπός της.
Οι δολοφόνοι του ήταν τρεις Ελληνοκύπριοι, άνθρωποι του υποκόσμου, που προσέλαβαν πράκτορες των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών στην γραμμή αντιπαράταξης που τους πλήρωσαν με 5.000 λίρες και πέντε κιλά ηρωίνης.
Ένα το χελιδόνι κι η άνοιξη ακριβή
για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή
Θέλει νεκροί χιλιάδες να `ναι στους τροχούς
Θέλει κι οι ζωντανοί να δίνουν το αίμα τους.
Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έχτισες μέσα στα βουνά
Θε μου Πρωτομάστορα μ’ έκλεισες μες στη θάλασσα!
Πάρθηκεν από μάγους το σώμα του Μαγιού
Το `χουνε θάψει σ’ ένα μνήμα του πέλαγου
σ’ ένα βαθύ πηγάδι το `χουνε κλειστό
μύρισε το σκοτάδι κι όλη η άβυσσος
Θε μου Πρωτομάστορα μέσα στις πασχαλιές και Συ
Θε μου Πρωτομάστορα μύρισες την Ανάσταση