Στην έναρξη των
εργασιών του Συμποσίου μίλησαν οἈντιπεριφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Χαράλαμπος Ναβροζίδης,
η Έπαρχος Κω- Νισύρου Κωνσταντίνα Σβύνου, η πρόεδρος του Δημοτικοῦ Συμβουλίου Κω καί Πρόεδρος του Διοικητικοῦ
Συμβουλίου της Ἀστικῆς Ἑταιρείας «ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ» Διονυσία Τελλή-Τσιμισίρη, ο πρόεδρος του Δ.Σ.,
του Διεθνοῦς Ἰπποκρατείου Ἰδρύματος Κῶ Νικόλαος Παπαντωνίου και ο Δήμαρχος Κῶ Θεοδόσιος Νικηταράς.
Η Ἐναρκτήριος ὁμιλία έγινε από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Κώου καί
Νισύρου κ. Ναθαναήλ και ακολούθησαν οι εισηγήσεις, μεταξύ των άλλων από τους Χρίστο
Δαγρέ, Ἰατρό-Συγγραφέα, Γεώργιο Κοντογιώργη, Ὁμότιμο καθηγητὴ του Παντείου
Πανεπιστημίου, τ. Πρύτανη, Χαρουτιούν Σπαρταλιάν,
Προέδρου της Ἀρμενικῆς Ἐθνικῆς Ἐπιτροπῆς
Ἑλλάδος, Σταμάτιου Ἀλαχιώτη, Ὁμότιμου Kαθηγητὴ Πανεπιστημίου Πατρῶν, τ. Πρύτανη , π.Ἰωακεὶμ
Οἰκονομῖκο, Ἀρχιμανδρίτη Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, Θεολόγου, Ἐμμανουὴλ Μανωλεδάκη,
Ἐρευνητὴ ἀναπτύξεως συστημάτων Τεχνητῆς Νοημοσύνης, Σπυρίδωνα Γεωργίου
Κοινωνιολόγου, Ἐκπαιδευτικού, Μελέτη Μελετόπουλου, Διδάκτορα Οἰκονομικῶν
και Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν Πανεπιστημίου Γενεύης, ΔημήτριουΚ. Γερούκαλη, Ἰατρού, Ψυχιάτρου,
επιστημονικού διευθυντή της Αστικής Εταιρείας «Ιπποκράτης», Κωνσταντίνου Γκίνη,
Στρατηγού Ἐπίτιμου Ἀρχηγού ΓΕΣ, ΓεωργίουΣταματόγιαννη, Ἀρχιπλοίαρχου Πολεμικοῦ Ναυτικοῦ (ἐ.α), Εὐγενία Σαρηγιαννίδη,
Ψυχολόγου, Σταμάτιου Γερούκαλη, Ἰατρού, Στυλιανής Παπαθωμά, Ψυχολόγου,
Νικηφόρου Φάρκωνα κοινωνιολόγου, Θεοφάνη Μαλκίδη, Διδάκτορα Παντείου
Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν.
Παιδιά μου , γιατί χύνεται δάκρυα με τόση λαύρα κι όλα φοράτε μαύρα στο έρμο αυτό σχολειό ; – Έκαψαν τη δασκάλα μας Βούλγαροι δολοφόνοι κι έχουμε μείνει μόνοι , χωρίς μανούλα πλειό. Γιατί από μάνα πιο πολύ μας αγαπούσε εκείνη , η δόλια Αικατερίνη από τη Γευγελή. Της είπαν να παραδοθεί τα τέρατα εκείνα. Μ’ αυτή σαν Μπουμπουλίνα, ενώ πυροβολεί, τους λέει ” Δεν παραδίνεται ποτέ της μια Ελληνίδα “. Κι ως λύκαινα ηρωίδα τρεις ώρες τους κρατεί. Μα τέλος την εκάψανε κι επέταξε στα ουράνια κι εμάς σε μαύρη ορφάνια μας άφησε στη γη.
Η Αικατερίνη Χατζηγεωργίου υπήρξε ένα κορίτσι, το οποίο άφησε τον μάταιο ετούτο κόσμο μόλις στα είκοσι της χρόνια μιας και είχε μπεί στο μάτι του βουλγαρικού κομιτάτου, το οποίο την είχε “προγράψει” για την αγάπη που έτρεφε στην Ελλάδα και για το οτι κρατούσε την φλόγα της ελπίδας για λευτεριά ζωντανή στα σκλαβωμένα εδάφη της Μακεδονίας των αρχών του 20ου αιώνα. Πριν όμως καεί ζωντανή, πήρε μαζί τις στον τάφο αρκετές ψυχές Βουλγάρων κομιτατζήδων δια μέσου του πιστολιού της, αν και εγκλωβισμένη στο σπίτι στο οποίο έβαλαν τελικά φωτιά καίγοντας την μαζί με όσους βρίσκονταν μαζί της εκείνο το κρύο βράδυ του 1904.
Η Σχολή Γονέων – Ανοικτό Πανεπιστήμιο Κατερίνης διοργανώνει μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα εκδήλωση με θέμα «Ιωάννης Καποδίστριας – Η Ταινία», την Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2026, στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κατερίνης, με ώρα έναρξης 19:00.
Η εκδήλωση είναι αφιερωμένη στη ζωή, την προσωπικότητα και την ιστορική παρακαταθήκη του Ιωάννη Καποδίστρια, πρώτου Κυβερνήτη της Ελλάδας, μέσα από τη ματιά της σύγχρονης κινηματογραφικής δημιουργίας.
Στο πλαίσιο της βραδιάς θα παρουσιαστεί η κινηματογραφική προσέγγιση της προσωπικότητας του Καποδίστρια, ενώ για την ταινία και το ιστορικό πρόσωπο θα μιλήσουν δύο σημαντικές προσωπικότητες:
Φάνης Μαλκίδης, Δρ. Παντείου Πανεπιστημίου
Γιάννης Σμαραγδής, σκηνοθέτης και Ακαδημαϊκός στην Ευρώπη
Ενα χαριτωμένο επεισόδιο μεταξύ του Παπαδιαμάντη και του Άγιου Γέροντα Φιλόθεου Ζερβάκου , που ήταν βοηθός του Παπαδιαμάντη στις αγρυπνίες του Αγίου Ελυσσαίου , μας αφηγείται ο Ζήσιμος Λορεντζάτος:
"Πολλάκις -λέει ο Γέροντας Θεόφιλος και εμέ όστις ήμην βοηθός του , όταν έκανα καμμίαν παραφωνίαν , με εδίωκεν .
-Φύγε μοι έλεγεν, παύσε , κλείσε το στόμα σου , απρόσεκτε. "Εγώ παραμέριζα , αλλά γρήγορα του περνούσε ( του Παπαδιαμάντη ) ο θυμός και πάλιν με εκάλει .
-Κώστα έλα να ψάλης Εγώ επειδή είχον ζήλον να μάθω , έτρεχον και έψαλλον .
Ήτον δε τόσο ταπεινός , ώστε πολλάκις μετά το τέλος της αγρυπνίας έμπροσθεν πολλών μοι εζήτει συγχώρησιν .
Ζούμε σε κατ’ εξοχήν αντιηρωική εποχή. Ως άνθρωποι που βιώνουμε έκδηλη τήν παρακμή, απόρροια της πνευματικής κρίσης που μας ταλανίζει, αισθανόμαστε έντονη την αποστροφή προς κάθε τι που μας ελέγχει για την κατάντια μας. Οι πρώτοι, που επιχειρείται να καλυφθούν με πέπλο λήθης, είναι οι άγιοι της Εκκλησίας. Ακολουθούν οι ήρωες της πατρίδας, όπως ο θεωρητικά ακόμη τιμώμενος Παύλος Μελάς.
Τετρακόσιοι τόνοι οστών Ελληνίδων και Ελλήνων προς βιομηχανοποίηση.....
Ήταν Σεπτέμβριος και Οκτώβριος του 1922 όταν διαδραματιζόταν δύο από τις τελευταίες πράξεις της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων της Θράκης, της Μικράς Ασίας, του Πόντου. Μία ήταν καταστροφή της Σμύρνης και η άλλη η ανακωχή των Μουδανιών, με την οποία ο Ελληνισμός υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει και τη Θράκη.
Οι άνθρωποι έχουν στην καρδιά τους μεγάλο φόβο μήπως απομείνουν απροστάτευτοι και φτωχοί στη ζωή τους, και για τούτο, ο νους κι’ ο λογισμός τους είναι στο να μαζέψουν χρήματα η ν’ αποκτήσουν κτήματα κι’ άλλα πλούτη, για να τα ‘χουνε στην ανάγκη τους.
Πόσοι γνωρίζουν ότι ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, τις παραμονές δημοψηφίσματος για το σχέδιο Ανάν, το 2004, επικοινώνησε με τον Μάριο Τόκα, ζητώντας του να συνθέσει
Περνάς έξω από το ψεύτικο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και βλέπεις χιλιάδες "τουρίστες" από την Τουρκία, να περιμένουν υπομονετικά να προσκυνήσουν το είδωλό τους. Από τους "πολιτικούς" μέχρι τους "αθλητές", αυτό έμαθαν, αυτό κάνουν!
Το να πωλούνται όμως αναμνηστικά στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας με το σφαγέα του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας, του Πόντου, της Θράκης, της Καππαδοκίας, είναι άλλο πράγμα!
Επιτέλους ας εφαρμοστεί ο αντιρατσιστικός νόμος και όποιος προωθεί και προβάλλει τον Χίτλερ Κεμάλ και κάθε υπεύθυνο Γενοκτονίας, να υφίσταται τη σχετική τιμωρία.
Χτισμένη στην καρδιά της Γορτυνίας, η Δημητσάνα αποτελεί έναν από τους πιο ξεχωριστούς προορισμούς της Αρκαδίας, συνδυάζοντας την παραδοσιακή αρχιτεκτονική με μια ιστορία άρρηκτα δεμένη με τα ελληνικά γράμματα και την Επανάσταση του 1821.
Ανάμεσα στα πέτρινα σπίτια και τα γραφικά καλντερίμια του οικισμού βρίσκεται ένα ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι της πνευματικής ιστορίας της Ελλάδας: η Δημόσια Ιστορική Βιβλιοθήκη Δημητσάνας.
