Τετάρτη, 25 Φεβρουαρίου 2009

Τρεις εισηγήσεις για τη γενοκτονία στον Πόντο στο 1ο παγκόσμιο συνέδριο Γενοκτονία: Το μέλλον της πρόληψης.

Διεθνές δίκτυο των μελετητών γενοκτονίας (International Network of Genocide Scholars -INoGS www.inogs.com ) Κέντρο μελέτης της γενοκτονίας και της μαζικής βίας του πανεπιστήμιο του Σέφιλντ του Ηνωμένου Βασιλείου

Τον Δεκέμβριο του 2008 ο πλανήτης τίμησε την επέτειο συμπλήρωσης 60 ετών από την υπογραφή της «Συνθήκης σχετικά με την πρόληψη και την τιμωρία του εγκλήματος της γενοκτονίας» του ΟΗΕ. Οι πολιτικοί σε όλο τον κόσμο εγκωμίασαν τα επιτεύγματά της Συνθήκης και την πρόοδο που έγινε με την μέχρι τώρα πάλη ενάντια στη γενοκτονία. Και είναι έτσι, αφού τα επιτεύγματα είναι πολλά, κυρίως στον τομέα της τιμωρίας και στην κινητοποίηση της κοινής γνώμης. Η γενοκτονία ως έγκλημα είναι τώρα επίσης μέρος της δημόσιας συνείδησης (τουλάχιστον στα περισσότερα μέρη του κόσμου), ενώ οι Μη κυβερνητικές οργανώσεις κάνουν ιδιαίτερη προσπάθεια ενάντια μαζική βία. Η πρόληψη, εντούτοις έχει αποτύχει, το Νταρφούρ, το Τσαντ, το Κογκό, η Ζιμπάπουε, είναι ορισμένα παραδείγματα. Σχεδόν σε όλον τον πλανήτη οι άνθρωποι διώκονται, αποβάλλονται ή σκοτώνονται λόγω της φυλής, της θρησκείας, του φύλου ή της πολιτικής τους ένταξης. Η συλλογική βία, είτε οργανωμένη από τα κράτη είτε από το παρακράτος υφίσταται και παρά τη ρητορική η διεθνής κοινότητα κλείνει τα μάτια της ή δεν πράττει τίποτα. Προκειμένου να εξεταστούν αυτές οι παράμετροι της γενοκτονίας το διεθνές δίκτυο των μελετητών γενοκτονίας (INoGS; www.inogs.com) μαζί με το κέντρο για τη μελέτη της γενοκτονίας και της μαζικής βίας του πανεπιστημίου του Σέφιλντ στο Ηνωμένο Βασίλειο (http://www.genocidecentre.dept.shef.ac.uk) πραγματοποίησαν το 1ο Παγκόσμιο συνέδριο σχετικά με τη γενοκτονία, με τον τίτλο «Γενοκτονία: Το Μέλλον της πρόληψης».
Τα θέματα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος που περιελάμβανε το Συνέδριο ήταν τα εξής: Πρόληψη. Διεθνές δίκαιο και γενοκτονία. Εκπαίδευση και πρόληψη γενοκτονίας. Ολοκαύτωμα. Γενοκτονία στην τέχνη, τη λογοτεχνία και την ταινία. Αποικιακή μαζική βία. Πολιτιστική γενοκτονία και εθνοκτονία. Συμφιλίωση, αποκατάσταση και αναγνώριση. Άρνηση γενοκτονίας. Πολιτική της συγγνώμης. Μορφές πολιτικής ενθύμησης και μνήμης. Αλλαγή κλίματος και μαζική βία. Κοινωνική προέλευση της μαζικής βίας. Γενοκτονία και η διεθνής τάξη. Ανθρωπιστικές επεμβάσεις: πιθανότητες και προβλήματα. Γένος και βία Η οθωμανική πολιτική ενάντια στους πληθυσμούς. Μαζική βία στη Σοβιετική Ένωση. Από την Ινδονησία στην Καμπότζη: γενοκτονίες στον ψυχρό πόλεμο. Από τη Μπιάφρα στο Νταρφούρ: μαζική βία στη μετά την ανεξαρτησία Αφρική.
Στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο παρουσιάστηκαν τρεις εισηγήσεις για τη γενοκτονία στον Πόντο από τους Αλεξάνδρο Καστρινάκη, Ευριππίδη Γεωργανόπουλο, Ginerva Roli και Φάνη Μαλκίδη.