Αθήνα κοιμωμένη ξύπνα. Ο νομικός Ελλήσποντος Κρήτης Κάσου υπερέχει του πραγματικού Ελλήσποντου.

 

{Πηγή: Αρχείο Γιώργου Σαχίνη, επεξεργασία του συγγραφέα}

Αθήνα κοιμωμένη ξύπνα. Ο νομικός Ελλήσποντος Κρήτης

Κάσου υπερέχει του πραγματικού Ελλήσποντου.

ΥΠΟΤΙΤΛΟΣ

Οι Έλληνες πάνε πακέτο στο πακέτο των 12 μιλίων, πλην των 297 Λακεδαιμονίων

της Βουλής που —κατά τη σημειωτική καβαφική εκδοχή — απέχουν, αφού

αδυνατούν να ηγηθούν διανοητικά. 

Γράφει ο Χρήστος Κηπουρός

Αντί Εισαγωγής

Η συμφωνία θαλασσίων ζωνών με την Αίγυπτο, αν και ανάπηρη, έφτανε και περίσσευε για τα

12 μίλια μεταξύ των νήσων του θαλάσσιου τόξου, αν οι ως άνω 297, δεν την έριχναν στο

θαλάσσιο καιάδα και στις χαράδρες της Ελληνικής Τάφρου.

Το «πακέτο» της Κρήτης και της Κάσου

Όταν πριν από λίγες ημέρες δημοσίευσα το κείμενο με τίτλο: «Τα δώδεκα μίλια δημιουργούν ένα

νέο Ελλήσποντο, στο στενό Κρήτης και Κάσου», ήταν δεκάδες χιλιάδες οι Κρητικοί που το

διάβασαν, όπως με είπε έγκριτος από εκεί δημοσιογράφος. Κάτι ανάλογο συνέβη και αλλού,

οπότε το «πάνε πακέτο», που τόνισα στην αρχή, δεν θα ενέχει υπερβολή. Είναι η ίδια παθητική

νοοτροπία που κουβαλάει το πολιτικό σύστημα από τη δεκαετία του '80, όταν με το Μιχάλη

λέγαμε ότι: «όλα τα κόμματα πάνε πακέτο στο πακέτο Ντελόρ» των ΜΟΠ, αδυνατώντας και

τότε να παραγάγουν αυτόνομη εθνική και αυτοδύναμη αναπτυξιακή πολιτική. Απλά, τα 12 μίλια

σήμερα είναι “Ελλήνων Πολιτών Εγκώμιον”.

Τα κυριαρχικά «ντεσού»

Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει το πακέτο των 12 μιλίων και η ξεκάθαρη ανωτερότητα

αυτού του Νομικού Ελλησπόντου έναντι του κανονικού, ιστορικού Ελλησπόντου των

Δαρδανελίων. Ενώ ο κανονικός Ελλήσποντος υπόκειται σε καθεστώς διεθνοποίησης και

αυστηρούς περιορισμούς (Συνθήκη του Μοντρέ), ο δικός μας Νομικός Ελλήσποντος αποτελεί

πιστοποίηση της πλήρους εθνικής κυριαρχίας. Εφοδιάζει την Ελλάδα με πλείστα όσα κυριαρχικά

«ντεσού»: από την ανάληψη δικαιοδοσίας της χώρας μας να προσδιορίζει τις θαλάσσιες

διαδρομές (sea lanes), τις ταχύτητες και τα δικαιώματα απέναντι στη διεθνή ναυσιπλοΐα, μέχρι

την απόκτηση ενός ελληνικού Μοντρέ αλλά και την απόλυτη περιβαλλοντική προστασία των

θαλάσσιων ιερών θηλαστικών, των φαλαινών της ελληνικής τάφρου. Η υπεροχή του όμως

σφραγίζεται από τη γεωλογική και γεωγραφική του φύση: το βάθος στον Νομικό Ελλήσποντο

αγγίζει τα 1000 μέτρα, επιτρέποντας τη διέλευση των πολύ μεγάλων πλοίων και προσδίδοντας

ανυπολόγιστη υποβρύχια στρατιωτική αξία, τη στιγμή που ο κανονικός περιορίζεται στα μόλις 50

με 60 μέτρα. Επιπλέον, ενώ ο ιστορικός Ελλήσποντος συνδέει απλώς δύο κλειστά πελάγη, ο

Νομικός συνδέει μια ολόκληρη Θάλασσα (τη Μεσόγειο) με ένα Πέλαγος (το Αιγαίον

Αρχιπέλαγος), αποτελώντας την κυρίαρχη Πύλη και προς τον Εύξεινο Πόντο.

Η μαθηματική απόδειξη των δύο μιλίων

Μάλιστα, αυτό το ισχυρό γεωπολιτικό πλεονέκτημα ενισχύεται με την ύπαρξη διπλής

νομιμότητας: τόσο ως προς την κίνηση της εφαρμογής των 12 μιλίων, σύμφωνα με την UNCLOS,

όσο και ως προς την ύπαρξη της συμφωνίας με την Αίγυπτο του 2020, μεταξύ 26ου και 28ου

μεσημβρινού. Εδώ ακριβώς κρύβεται και η απόλυτη γεωγραφική μαθηματική επιβεβαίωση: από

το συνολικό πλάτος των 26 μιλίων του στενού, αν αφαιρεθούν τα 12 συν 12 μίλια των

εκατέρωθεν χωρικών υδάτων —που είναι ταυτόχρονα έδαφος, γη, πατρίδα και πλήρης

κυριαρχία— απομένει ένας διάδρομος μόλις 2 μιλίων. Όσο ακριβώς είναι και το μέσο πλάτος του

κανονικού Ελλησπόντου! Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αυτός ο πρώτος Νομικός Ελλήσποντος

(Κρήτης–Κάσου) δεν είναι μόνος· υπάρχουν άλλοι πέντε στην «αίθουσα αναμονής»

(Ταίναρο–Κύθηρα, Κύθηρα–Αντικύθηρα, Αντικύθηρα–Κρήτη, Κάσος–Κάρπαθος,

Κάρπαθος–Ρόδος) έτοιμοι να νομοθετηθούν και να σφραγίσουν τις Πύλες του Αιγαίου

Αρχιπελάγους. Οπότε μόνο ο ιερέας Ελληνισμός θα μπορεί, στη Γεωπολιτική του Ανάσταση, να

αναφωνεί προς το μέλλον το “Άρατε Πύλας”.

Η μυωπία της άβουλης Βουλής

Η αναστολή των Λακεδαιμονίων —των 297 δηλαδή, της άβουλης Βουλής— να νομοθετήσουν την

εφαρμογή του πακέτου που προανέφερα, αφήνοντας αυτά τα στενά στην αναμονή, δεν αφορά

μόνο την καταφανή άρνηση του Δικαίου της Θάλασσας. Φανερώνει και μια βαθιά γεωστρατηγική

μυωπία: όταν μιλάνε για 12 μίλια, το μυαλό τους πάει μόνο καθέτως προς την Ανατολική

Μεσόγειο και το θαλάσσιο τόξο. Δεν σκέφτηκαν ποτέ να νομοθετήσουν οριζοντίως,

γεφυρώνοντας τις αποστάσεις μεταξύ των παρατεταγμένων Ελληνίδων νήσων. Η αδράνειά τους

αυτή αποτελεί άρνηση της ίδιας της ελληνικής υπογραφής στον καθορισμό των θαλασσίων

ζωνών με την Αίγυπτο, έστω κι αν αυτός έμπαζε από διάφορες άλλες μεριές, όπως είχα γράψει

για την ίδια συμφωνία.

Αυτουργία και εθνική αδράνεια

Στην ουσία, η άρνηση αυτή ισοδυναμεί με ελληνική αυτουργία απέναντι στη συμφωνία με την

Αίγυπτο, που μόνο με πνιγμό στα βαθιά νερά των τάφρων μπορεί να την προσομοιάσει κανείς.

Μάλιστα, αν δούμε και το τι αναμένεται από τη λειτουργία του όλου συστήματος των έξι στενών,

που υπερέχει όχι και λίγες φορές σε αξία από τον κανονικό Ελλήσποντο, δεν το χωράει

ανθρώπινος νους το τι Ελλάδα μας έχει μείνει που παραμένει αδρανής.

Η Γεωπολιτική Ακρόπολη της Ελλάδας

Κλείνοντας, έχω να κάνω μια ακόμη σημειωτική παρατήρηση. Αν η Ακρόπολη των Αθηνών με τα

μνημεία που φιλοξενεί αποτελεί το παγκόσμιο σύμβολο του κλασικού πολιτισμού, τολμώ να πω

ότι ο νομικός Ελλήσποντος στο Διεθνές Στενό αποτελεί τη Γεωπολιτική Ακρόπολη της Ελλάδας,

καθώς και το αντίστοιχο σύγχρονο μνημείο της Εθνικής Κυριαρχίας και του Διεθνούς Δικαίου της

Θάλασσας.

_______________

Διδυμότειχο, Αύγουστος 2026