Γιατί δεν πρέπει ο Τσίπρας να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ.

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, η οποία το 2007 αναγνώρισε το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων ως ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ

Γιατί δεν πρέπει ο Τσίπρας  να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ

1.Η λατρεία για το δάσκαλο του Χίτλερ, Μουσταφά Κεμάλ

Είναι γνωστή εδώ και καιρό η λατρεία πολλών “ηγετών” και «διανοουμένων» στον Χίτλερ των Ελλήνων, στον Μουσταφά Κεμάλ. Η πρόταση από τον Βενιζέλο για Νόμπελ Ειρήνης στον σφαγέα των Ελλήνων (!), η παραχώρηση από τον Μεταξά του ψεύτικου σπιτιού του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και ο οδυρμός του Δικτάτορα για το θάνατό του, οι συναντήσεις της Χούντας στο όνομα  του Κεμάλ, οι τιμές στο μαυσωλείο του  από τους Κωνσταντίνο και Κώστα Καραμανλή καθώς και  από τον Γιώργο Παπανδρέου,  σε αντίθεση με την ιστορία, τους νόμους και  τη βούληση του ελληνικού λαού που αναγνωρίζουν τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στη Γενοκτονία, είναι μία σκληρή πραγματικότητα.

Έτσι για αυτόν που θεμελίωσε το φασισμό και υπήρξε δάσκαλος του Χίτλερ και των Ναζί,  εντάσσονται και οι αναφορές στο χώρο της παιδείας στην Ελλάδα,  με την αφαίρεση του κεφαλαίου που σχετίζεται με τη Γενοκτονία που διέπραξε ο Κεμάλ, με την άρνηση της Γενοκτονίας από τον Υπουργό Παιδείας, ενώ την ίδια στιγμή  στο βιβλίο της Στ ' δημοτικού (σελ. 196) αυτό που αντικατέστησε το “περί συνωστισμού”, ο δήμιος του Ελληνισμού, “θεωρείται ο δημιουργός της σύγχρονης Τουρκίας”(!!!!!!).

Πως μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι υπάρχουν “πολιτικοί και πνευματικοί” άνθρωποι στην Ελλάδα, που αποδέχονται και θαυμάζουν τον Κεμάλ; Τον εξολοθρευτή δηλαδή των Ελλήνων; Γιατί η Ελλάδα απουσιάζει όταν γίνεται αναφορά για το ζήτημα της Γενοκτονίας σε διεθνείς οργανισμούς και συναντήσεις και κρύβεται φοβούμενη, ενώ την ίδια στιγμή υβρίζει τους νεκρούς προγόνους μας, παρίσταται στα εγκαίνια του ψεύτικου σπιτιού του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και αρνείται δια του Υπουργού Παιδείας τη Γενοκτονία ;

Ο Αλέξης Τσίπρας δεν πρέπει να καταθέσει στεφάνι στον Κεμάλ για τους εξής λόγους :

1.ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟΥΣ

Το πρωτόκολλο επίσκεψης σε άλλη χώρα, μίας επίσημης αντιπροσωπείας με επικεφαλής τον Έλληνα πρωθυπουργό, έχει ενδιαφέρουσες παραμέτρους σε ότι έχει σχέση με το πρόγραμμα που πρέπει να ακολουθηθεί. Επίσημη είναι η επίσκεψη ενός σημαντικού προσώπου, (προέδρου της Δημοκρατίας, πρωθυπουργού, υπουργού εξωτερικών κλπ) υπό τη θεσμική του ιδιότητα η οποία επιβάλλει την εφαρμογή ενός συνόλου αυστηρά προσδιορισμένων και ιεραρχημένων συμπεριφορών και τύπων .

Ειδικότερα σε ό,τι αφορά το συγκεκριμένο ταξίδι του Αλ. Τσίπρα στην Τουρκία αφού είναι επίσημη επίσκεψη οι κινήσεις που γίνονται σε αντίστοιχες περιπτώσεις είναι οι εξής: Το διπλωματικό γραφείο του Τούρκου πρωθυπουργού στέλνει το πρόγραμμα για την  επίσκεψη της ελληνικής αντιπροσωπείας, στο αντίστοιχο γραφείο του Έλληνα πρωθυπουργού, πρόγραμμα το οποίο περιλαμβάνει μεταξύ των άλλων εάν υπάρξει κατάθεση στεφάνου στο Μαυσωλείο του Κεμάλ.

Στη περίπτωση των Καραμανλή – μεγάλου και βραχύ- και Γ. Παπανδρέου το πρόγραμμα εστάλη από την τουρκική πλευρά και μέσω της διπλωματικής οδού, επιστράφηκε από την αντίστοιχη ελληνική, χωρίς αλλαγές, σε ότι σχετίζεται με την κατάθεση στεφάνου στον Κεμάλ.

Θα μπορούσε ωστόσο να παρακαμφθεί από την ελληνική πλευρά, και να ζητηθεί να υπάρξει απόδοση τιμής σε άλλο μνημείο, πλην του Κεμάλ, αφού στην Ελλάδα, όπως θα τόνιζε η απάντηση υπάρχουν σχετικές αποφάσεις της ελληνικής βουλής για το συγκεκριμένο πρόσωπο ( νόμοι του 1994 και 1996 για τη Γενοκτονία).

Δεν γνωρίζουμε σε αυτήν την περίπτωση την αντίδραση της τουρκικής πλευράς και εάν θα ήταν λόγος αναβολής ή ματαίωσης της επίσημης επίσκεψης. Ωστόσο η αναφορά και η επίκληση σχετικών νόμων του ελληνικού κράτους, είναι μία ορθή και απολύτως δικαιολογημένη αιτιολόγηση αλλαγής του προγράμματος και στην περίπτωσή μας για την άρνηση απόδοσης τιμής προς τον Κεμάλ.

Οι τοπικές ή εθνικές παράμετροι και οπωσδήποτε η ύπαρξη εθνικών νομικών κειμένων, πολλές φορές αναφέρονται ως αιτιολογία προκειμένου να γίνουν σεβαστές πολιτικές και διπλωματικές στάσεις (π.χ Βάσκοι, Καταλανοί για Ισπανικές εθνικές εορτές, οι σερβικές, μουσουλμανικές και κροατικές εθνικές αρχές στο ομοσπονδιακό κράτος της Βοσνίας- Ερζεγοβίνης, η τουρκική μειονότητα στη Βουλγαρία, καθώς και σε άλλες περιπτώσεις).

2.ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ

Η επίσημη επίσκεψη μπορεί πραγματοποιηθεί, παρακάμπτοντας την απόδοση τιμής στον Κεμάλ, είτε με την επίκληση του  κωλύματος που έχει ο Πρωθυπουργός  ( «δεν μπορώ να υπερβώ μία εθνικού χαρακτήρα νομική ρήτρα» «δεν μπορώ να έλθω σε αντίθεση με έναν νόμο του κράτους που εκπροσωπώ»), αφού υπό προϋποθέσεις γίνεται σεβαστό διεθνώς, είτε με την άρνηση του διπλωματικού γραφείου του πρωθυπουργού να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα η κατάθεση στεφάνου στον Κεμάλ.

Αυτό βεβαίως, εξαρτάται από τη βούληση της ελληνικής πολιτείας, αφενός να υπερασπιστεί μία διακηρυγμένη απόφαση, με νόμους του ελληνικού κοινοβουλίου, ότι υπήρξε Γενοκτονία και αφετέρου να δώσει το μήνυμα μέσα από μία επίσημη επίσκεψη ότι στην ατζέντα των διμερών επαφών εντάσσεται το ζήτημα αυτό. Με την άρνηση να τιμηθεί ο Κεμάλ, ο πρωτεργάτης δηλαδή του μαζικού εγκλήματος, προβάλλεται η αναγνώριση από το θύτη Τουρκία της γενοκτονίας των Ελλήνων, των οποίων οι απόγονοι όσων διασώθηκαν είναι πολίτες του κράτους που εκπροσωπείται από τον Πρωθυπουργό ή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή τον Υπουργό των Εξωτερικών.

3. ΗΘΙΚΟΥΣ-ΙΣΤΟΡΙΚΟΥΣ- ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΥΣ

Ο πρωθυπουργός (και αναλόγως ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο Υπουργός των Εξωτερικών) όταν βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη εκπροσωπεί όλους τους Έλληνες πολίτες. Εκπροσωπεί την Ελλάδα της ιστορίας, της αντίστασης, της Δημοκρατίας, της αλήθειας και του φωτός. Εκπροσωπεί τις ψυχές των εκατομμυρίων αγωνιστών που πάλεψαν ενάντια στον Εθνικισμό, το Φασισμό, το Ρατσισμό, το Ναζισμό και τις ψυχές των εκατομμυρίων θυμάτων τους. Θα επαναλάβει ο  Τσίπρας την υβριστική πράξη των Καραμανλή και Παπανδρέου, τις δηλώσεις από τους δικτάτορες  και χουντικούς για τον Κεμάλ; Για όλα τα παραπάνω, νομιμοποιείται διπλωματικά, πολιτικά, ιστορικά, δημοκρατικά και ηθικά, ο Έλληνας πρωθυπουργός να αγνοήσει τις ψυχές των προγόνων μας που δολοφονήθηκαν από τον Κεμάλ και να καταθέσει στεφάνι, τιμώντας τον;

Ο πρωθυπουργός της Χούντας Κ. Κόλλιας με τον Σ. Ντεμιρέλ στην Αλεξανδρούπολη

Η επιστολή του Ελ. Βενιζέλου για απονομή Νόμπελ Ειρήνης στον Κεμάλ

www.venizelosarchives.gr

Το στεφάνι του Κωνσταντίνου Καραμανλή στον Μουσταφά Κεμάλ




Το στεφάνι του Κώστα Καραμανλή στον Κεμάλ



Το ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωαννιτών για το ζήτημα της Γενοκτονίας

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΔΗΜΟΣ ΙΩΑΝΝΙΤΩΝ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Ιωάννινα 16-11- 2015

Αρ.Πρωτ.: ΟΙΚ.85184/7309

Προς

Τον Υπουργό Εξωτερικών

κ. Νίκο Κοτζιά

ΑΘΗΝΑ

Αξιότιμε κ. Υπουργέ,

Σας διαβιβάζουμε ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου Ιωαννίνων για τη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και παρακαλούμε, θερμά, για τις δικές σας ενέργειες.

Με εκτίμηση

Γεώργιος Παπαδιώτης

Πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου

Κοινοποίηση:

1. Κόμματα της Βουλής
2. Βουλευτές Ιωαννίνων
3. ΚΕΔΕ
4. Διεθνής Συνομοσπονδία Ποντίων Ελλήνων

ΨΗΦΙΣΜΑ

ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΠΟΝΤΟΥ

11-11-2015

Το Δημοτικό Συμβούλιο Ιωαννίνων με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας, ο οποίος αρνήθηκε να χαρακτηρίσει ως Γενοκτονία τη μαζική δολοφονία των Ελλήνων του Πόντου και οι οποίες έρχονται ως συνέχεια της πολιτικής υπονόμευσης του σχετικού νόμου αναγνώρισης από τη Βουλή των Ελλήνων, επισημαίνει τα παρακάτω:

Η Βουλή των Ελλήνων, στις 24 Φεβρουαρίου 1994, αναγνώρισε ομόφωνα τη Γενοκτονία των Ποντίων και ανακήρυξε την 19^η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης του Ποντιακού Ελληνισμού».

Ο Υπουργός Παιδείας της Ελληνικής Δημοκρατίας, για να υποστηρίξει τη θέση του, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η επιστήμη δεν αποδέχεται τον όρο Γενοκτονία για την περίπτωση των εκατοντάδων χιλιάδων δολοφονημένων Ελλήνων, χρησιμοποιώντας την έννοια της εθνοκάθαρσης.

Στους αρνητές της αναγνώρισης της Γενοκτονίας παραθέτουμε τρεις θέσεις που καταρρίπτουν τον ισχυρισμό τους:

Η πρώτη είναι η επιστημονική τεκμηρίωση του όρου Γενοκτονία και του Ολοκαυτώματος από τον Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος για να εισάγει το σχετικό ζήτημα στον ΟΗΕ, αναφέρθηκε στην Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Εκεί βασίστηκε ο όρος, που στο πρώτο συνθετικό έχει την ελληνική λέξη “Γένος”, αλλά και το κυρίαρχο κείμενο στη διεθνή σκηνή, που είναι η Σύμβαση για την Πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας, η οποία ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1948.

Η δεύτερη είναι το ψήφισμα της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, στην οποία συμμετέχουν όλοι οι επιστήμονες στον κόσμο που ασχολούνται με το ζήτημα. Ένωση η οποία το 2007 αναγνώρισε ως Γενοκτονία το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων του Πόντου. Θυμίζουμε ότι όλοι οι πρώην πρόεδροι της Ένωσης έστειλαν πρόσφατα επιστολή στο Γερμανικό κοινοβούλιο για να αναγνωρίσει και αυτό με τη σειρά του το έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία.

Και η τρίτη είναι η αναφορά του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, το οποίο το 1992 δημιούργησε διεθνές δικαστήριο με μόνο σκοπό να δικάσει άτομα για παραβιάσεις του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που διαπράχθηκαν στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, αναδεικνύοντας το ζήτημα της «εθνοκάθαρσης», την απομόνωση δηλαδή καθορισμένης περιοχής από εθνική ή εθνοτική ομάδα χωρίς να αφεθούν ίχνη. Ο ΟΗΕ αποδέχθηκε την εθνοκάθαρση ως σχέδιο Γενοκτονίας.

Είναι πράγματι αδιανόητο για όλους όσους αγωνίζονται ανιδιοτελώς για την αναγνώριση της Γενοκτονίας να υπάρχει η πολιτική υπονόμευσης του ζητήματος και αρνητής της Γενοκτονίας να είναι ο Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας !

Επειδή το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων του Πόντου έχει ψηφισθεί ως Γενοκτονία από τη Βουλή των Ελλήνων, της Αρμενίας, της Σουηδίας, της Κυπριακής Δημοκρατίας, από ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Αυστραλίας, από πολιτείες των ΗΠΑ, έχει γίνει αναφορά στον ΟΗΕ, στον ΟΑΣΕ και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ έχει αναγνωρισθεί και από τους σχετικούς επιστημονικούς  φορείς.

Επειδή η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου αποτελεί μείζον εθνικό, διεθνές ιστορικό, διπλωματικό, πολιτικό και κυρίως ηθικό ζήτημα,

Απαιτούμε από τον Υπουργό Παιδείας να ζητήσει δημόσια συγγνώμη από τους Έλληνες του Πόντου.

Ζητάμε τη δημόσια τοποθέτηση της κυβέρνησης για την καταδίκη των σχετικών απόψεων, και

την ενίσχυση από μέρους της, του αγώνα υπέρ της διεθνούς αναγνώρισης της Γενοκτονίας , μιας αναγνώρισης που αποτελεί επιβεβαίωση του δικαιώματος των λαών να γίνεται σεβαστή η ύπαρξή τους.

Για το Δημοτικό Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Γεώργιος Παπαδιώτης

Η Ιστορία και η Γενοκτονία, η Αποδόμηση και η Άρνηση

Θ. Μαλκίδης

Η Ιστορία και η Γενοκτονία, η Αποδόμηση και η Άρνηση


Την αναγνώριση της Γενοκτονίας το 1994 και το 1996, από τη Βουλή των Ελλήνων ακολούθησε η υπονόμευση του ζητήματος, σε μία πρωτόγνωρη και άνευ παγκόσμιου προηγούμενου πολιτική. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι κανένα κράτος στον κόσμο δεν έχει κρατήσει παρόμοια στάση, όταν ο λαός που εκπροσωπεί έχει εξοντωθεί με σχέδιο Γενοκτονίας.

Οι πράξεις ακύρωσης και πρόκλησης αμέτρητες: Απόδοση τιμής και στεφάνια στο βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας, χυδαία υποκρισία, αδιαφορία, εχθρότητα, ολιγωρία, "επιστημονική και ιστορική" αποδόμηση και εν τέλει άρνηση.
Το ζήτημα όμως της Γενοκτονίας είναι τόσο ιερό και μεγάλο που κανείς δεν μπορεί να το ακυρώσει και να το εμποδίσει. Η νίκη, παρά τον πόλεμο, την προπαγάνδα, το ψεύδος και την άρνηση, είναι σίγουρη.


Δείτε την εκπομπή στη Δέλτα Τηλεόραση Θράκης όπου για την Ιστορία, τη Γενοκτονία, την Αποδόμηση και την Άρνηση,  συζητούν ο Θ. Μαλκίδης,  ο Νεκτάριος Δαπέργολας και ο Θεοδόσης Κυριακίδης.  

Όχι άλλα στεφάνια στον Κεμάλ!

Θεοφάνης Μαλκίδης

Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη Γενοκτονιών

Όχι άλλα στεφάνια στον Κεμάλ.

Τη ψήφιση των σχετικών νομοσχεδίων από τη Βουλή, για την αναγνώριση της Γενοκτονίας, ακολούθησαν μία σειρά από ενέργειες οι οποίες άφησαν έκπληκτους τους πάντες. Την 19η Μαίου 1996 προσγειώνονται τουρκικά αεροσκάφη στην προσφυγική Νέα Αγχίαλο Μαγνησίας, αποβιβάζονται τουρκικά στρατεύματα στην Κυπαρισσία, και το ίδιο έτος γίνεται η συναυλία Ρουβά – Κούτ στην ημικατεχόμενη Κύπρο.

Την 19η Μαΐου 1998 γίνεται απόπειρα να σταλεί η Κρατική Ορχήστρα Αθηνών στις εορτές μνήμης του Κεμάλ στην Άγκυρα (!) ενώ ακολουθούν οι καταθέσεις στεφάνων του Έλληνα πρωθυπουργού Κ. Καραμανλή και πρωθυπουργού και υπουργού εξωτερικών Γ. Παπανδρέου στον υπεύθυνο της Γενοκτονίας, τον Μουσταφά Κεμάλ, κάτι που δεν πρέπει βεβαίως να επαναληφθεί την 17η Νοεμβρίου όταν ο Α. Τσίπρας θα επισκεφθεί την Τουρκία!

Αναρωτιόμαστε πως μπορεί να δικαιολογηθεί η προσπάθεια αλλοίωσης και ουσιαστικής κατάργησης της ημέρας Μνήμης της Γενοκτονίας, καθώς και η απουσία, η αδιαφορία και η ολιγωρία του αποκαλούμενου πολιτικού προσωπικού για το ζήτημα ανάδειξης της Γενοκτονίας εντός και εκτός Ελλάδας;

Πως μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι υπάρχουν “πολιτικοί και πνευματικοί” άνθρωποι στην Ελλάδα, που αποδέχονται και θαυμάζουν τον δάσκαλο του Χίτλερ, τον Κεμάλ;Τον εξολοθρευτή δηλαδή των Ελλήνων; Γιατί η Ελλάδα απουσιάζει όταν γίνεται αναφορά για το ζήτημα της Γενοκτονίας σε διεθνείς οργανισμούς και συναντήσεις και κρύβεται φοβούμενη, ενώ την ίδια στιγμή υβρίζει τους νεκρούς προγόνους μας, παρίσταται στα εγκαίνια του ψεύτικου σπιτιού του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και αρνείται δια του Υπουργού Παιδείας τη Γενοκτονία ;

Είναι γεγονός ότι παρά την ελλαδική αδιαφορία, επιθετικότητα και άρνηση καθώς και την τουρκική προπαγάνδα και πολεμική, η ιστορική περίοδος που διανύουμε δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Ο φασισμός των Νεότουρκων και του Κεμάλ που δολοφόνησε τους προγόνους μας αποκαλύπτεται και καταρρέει. Η δικαίωση και η αναγνώριση είναι βέβαιη. 

Ακούστε τον Θ. Μαλκίδη στη συνέντευξή του  για το ζήτημα της Γενοκτονίας και για τα στεφάνια στον Κεμάλ 

Οι υπονομευτές "ψευτοιστορικοί "και οι υπερασπιστές της άρνησης της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη Γενοκτονιών (International Association for Genocide Scholars) ,  συγγραφέας του βιβλίου Η Γενοκτονία των Ελλήνων. Θράκη, Μικρά Ασία, Πόντος, εκδόσεις Γόρδιος, το οποίο έχει μεταφρασθεί στην αρμενική, αγγλική, ρωσική, γαλλική, ιταλική, ρουμανική, ισπανική και  γερμανική  γλώσσα.

1. Η υπονόμευση της Γενοκτονίας συνεχίζεται

Οι υπονομευτές "ψευτοιστορικοί "και οι  υπερασπιστές της άρνησης,  με αφορμή τις δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας ξαναχτύπησαν, κινούμενοι με τον τρόπο που ξέρουν. Σκοτεινό και προπαγανδιστικό.  

Η αλήθεια είναι όμως είναι μία και κανένας δεν μπορεί να την αλλοιώσει και την εξαφανίσει. Όσο και εάν προσπαθούν με στημένες, χυδαίες, προκλητικές συνεντεύξεις, άρθρα, δηλώσεις και εμφανίσεις. 

2. Το ιστορικό πλαίσιο και .....

Η πρώτη φάση της Γενοκτονίας των Ελλήνων ξεκινά το 1908 όταν την εξουσία πήραν οι εθνικιστές Νεότορκοι και κρατά μέχρι την έναρξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου το 1914. Η άνοδος των Νεότουρκων στην εξουσία συνδυάστηκε με τη συστηματική διαδικασία εξόντωσης, των Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων που είχαν καταταγεί στον τουρκικό στρατό, την εξόντωση των ηγετών, τη σύλληψη και την εκτόπιση στα τάγματα εργασίας, τη σφαγή των ανδρών, ενώ ακολούθησε η εκτόπιση των γυναικών, των παιδιών και η μαζική του δολοφονία

Η δεύτερη περίοδος ξεκίνησε το 1914, όταν οι συγκρούσεις του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου αναβάθμισαν την πολιτική της γενοκτονίας. Η διαταγή του επικεφαλής του οθωμανικού στρατού Γερμανού διοικητή του οθωμανικού στρατού Λίμαν φον Σάντερς για εκκένωση περιοχών από Έλληνες, είναι χαρακτηριστική. Τα τάγματα εργασίας, ως αποτέλεσμα του νόμου του 1909 περί στράτευσης των χριστιανών, η επιστράτευση του 1914 και οι εκτοπίσεις στα βάθη της Ανατολίας, οδηγούσαν στην φυσική εξόντωση των Ελλήνων.

Η περίοδος 1919-1923 αποτελεί την τελευταία και την πιο έντονη φάση γενοκτονίας, όταν η εδραίωση του Μουσταφά Κεμάλ συμπίπτει με την δημιουργία της ΕΣΣΔ και τη βοήθειά της προς το εθνικιστικό κεμαλικό κίνημα, την ελληνική παρουσία στην περιοχή της Σμύρνης και τη Θράκη, καθώς και την αλλαγή στους προσανατολισμούς στην εξωτερική πολιτική της Αγγλίας, Γαλλίας και άλλων δυνάμεων. Οι διωγμοί εκδηλώθηκαν με τη μορφή κρουσμάτων βίας, καταστροφών, απελάσεων και εκτοπισμών· πολύ γρήγορα όμως έγιναν πιο οργανωμένοι και εκτεταμένοι και στρέφονταν μαζικά πλέον κατά των Ελλήνων, ολοκληρώνοντας το σχέδιο Γενοκτονίας.


Πάνω από 1.000.000 Έλληνες (353.000 στον Πόντο, 350.000 στην κεντρική Μικρά Ασία και 300.000 στη Θράκη) από ένα πληθυσμό πάνω από 2.700.000 εξαφανίσθηκαν, εξόντωση η οποία αποτελεί γενοκτονία, στον τύπο της σύμφωνα με το άρθρο 2 της Σύμβασης του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή της Γενοκτονίας ( παράγραφοι α, β, γ, δ και ε) και στην ουσία της έννοιας της γενοκτονίας.

3....και η στάση της εθνικής και της διεθνούς κοινότητας

Μέχρι σήμερα την γενοκτονία των Ελλήνων έχουν αναγνωρίσει, εκτός της Βουλής των Ελλήνων (νόμοι του 1994 και 1996), η Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας, της Σουηδίας, της Αρμενίας, τα ομοσπονδιακά κοινοβούλια της Νότιας Αυστραλίας και ττης Νέας Νότιας Ουαλίας στην Αυστραλία, καθώς και πολλές πολιτείες και φορείς των ΗΠΑ (Μεταξύ των άλλων Κυβερνήτης , Βουλή και Γερουσία της Νέας Υόρκης.

Την υπόθεση έχει απασχολήσει το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο του ΟΗΕ, και τον Οργανισμό για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη μετά από παρεμβάσεις του πρωτεργάτη της υπόθεσης αναγνώρισης Μιχάλη Χαραλαμπίδη.

Επίσης, η γενοκτονία τέθηκε στην Επιτροπή Ευρωπαϊκών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (5 Σεπτεμβρίου 2006), με την κατάθεση της έκθεσης του Ολλανδού ευρωβουλευτή Camiel Eurlings, ο οποίος ανέφερε τις παρατηρήσεις τους για την πρόοδο της Τουρκίας, στην πορεία για την Ευρωπαϊκή της ένταξη, έκθεση η οποία ψηφίσθηκε την 27^η Σεπτεμβρίου 2006 από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Επίσης το Δεκέμβριο του 2007, η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, αναγνώρισε με ψήφισμά της τη Γενοκτονία των Ασσυρίων και των Ελλήνων στο διάστημα 1914-1923.

Σημαντική είναι επίσης η αναφορά του Γερμανού προέδρου της Δημοκρατίας Ι. Γκάουκ (Απρίλιος 2015), όταν μίλησε για τη Γενοκτονία των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων.

Το ιστορικό πλαίσιο και η στάση της εθνικής και της διεθνούς κοινότητας δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα  Ελεύθερος Τύπος. Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2015

Η ιστορική συμβολή του Κωνσταντίνου Φραγγίδη και του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης στην αναγνώριση της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Η ιστορική συμβολή του Κωνσταντίνου Φραγγίδη και του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης στην αναγνώριση της Γενοκτονίας

Οι γνωστές ανά τον πλανήτη δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας για τη Γενοκτονία, ανέδειξαν, μεταξύ των άλλων και δύο ζητήματα που από τη μία καταρρίπτουν τη θέση του και από την άλλη ισχυροποιούν την αλήθεια.

Το πρώτο είναι το ψήφισμα της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών (International Association for Genocide Scholars- IAGS), το οποίο το 2007 αναγνώρισε το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία. Στο ψήφισμα αυτό, οφείλω να το πω, πρωταγωνιστική θέση είχε η Thea Halo και ο υπογράφων και σε κάποια άλλη στιγμή θα γράψω και θα μιλήσω για αυτό με λεπτομέρειες.

Το άλλο αφορά την αναγνώριση από το Σουηδικό Κοινοβούλιο, της δολοφονίας των προγόνων μας, ως Γενοκτονία. Στην υπόθεση κυρίαρχη θέση κράτησε ο Κωνσταντίνος Φραγγίδης, ο οποίος ως πρόεδρος του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης, μαζί με σημαντικούς πολιτικούς, όπως ο Hans Linde, o Τάσος Σταφυλίδης, η κουρδικής καταγωγής Gulan Avci, πέτυχε την ιστορικής σημασίας απόφαση της Βουλής της Σουηδίας.

Διατηρώ τις καλύτερες αναμνήσεις από την εξαιρετικής σημασίας πρώτη συνάντηση και εκδήλωση Ελλήνων, Αρμενίων και Ασσυρίων στη Στοκχόλμη, λίγους μήνες πριν την ψηφοφορία του Μαρτίου του 2010. Εκεί μαζί με τον Αρμένιο Vahagn Avedian και τον Ασσύριο Sabri Atman μίλησα για το ζήτημα της Γενοκτονίας. Τότε ο Κωνσταντίνος Φραγγίδης μιλώντας για τη Γενοκτονία και διανέμοντας το βιβλίο μου στην αγγλική γλώσσα για τη Γενοκτονία, έκδοση του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης, τόνισε ότι η αναγνώριση είναι πολύ κοντά. Δικαιώθηκε όπως δικαιώνεται κάθε πραγματικός αγωνιστής και αληθινός άνθρωπος.

Στην ανακοίνωση του Εύξεινου Πόντου Στοκχόλμης, για τον Υπουργό Παιδείας της Ελλάδας, ανακοίνωση την οποία υπογράφει ο Κωνσταντίνος Φραγγίδης , αναφέρεται τιμητικά το όνομά μου. Ευχαριστώ πολύ τον ιστορικό σύλλογο της πρωτεύουσας της Σουηδίας, όπως ευχαριστώ τον συναγωνιστή Κωνσταντίνος Φραγγίδης για αυτή την βαθιά ηθική του πράξη, για τον καλό του λόγο, για την ανιδιοτελή του προσπάθεια, για τη φιλία του και για την εκτίμησή του στο πρόσωπό μου. Ο Πόντος, ο Ελληνισμός, οι ψυχές των προγόνων μας του οφείλουν πολλά.

Εύξεινος Πόντος Στοκχόλμης

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ:

ΤΟ ΣΟΥΗΔΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΣΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕ ΣΤΙΣ 11 ΜΑΡΤΙΟΥ ΤΟΥ 2010

Ο Εύξεινος Πόντος Στοκχόλμης έχει επιλέξει στις τρεις δεκαετίες πολιτιστικής δράσης στην Σουηδία να μην απαντάει σε σχόλια Ελλήνων πολιτικών για τον απλό λόγο ότι εμείς διαχρονικά είμαστε πολιτικά και κομματικά ανεξάρτητοι και για αυτόν ακριβώς τον λόγο ήμασταν και μόνοι στον αγώνα που δώσαμε πάνω από δέκα χρόνια για να περάσουμε την αναγνώριση της Γενοκτονίας ως νόμο στο σουηδικό κοινοβούλιο.

Βρισκόμαστε σήμερα σε μια συγκυρία όπου η πατρίδα μας έχει φτάσει στην απόλυτη πολιτιστική κρίση όπου ο κάθε τυχάρπαστος πολιτικός μπορεί να βγαίνει και να ξεστομίζει ότι θέλει χωρίς να υπάρχουν συνέπειες. Ένα τεκμηριωμένο ιστορικό γεγονός, από τα πιο μελανά τμήματα της παγκόσμιας ιστορίας, έρχεται και αμφισβητείται από τον ίδιο τον υπουργό παιδείας της πατρίδας μας και η οικουμενική αντίδραση τον Ποντίων Ελλήνων και όχι μόνο να θεωρείται ως λαϊκισμός. Αυτό το γεγονός δεν πρόκειται να το αφήσουμε να περάσει έτσι γιατί και η υπομονή μας έχει και τα όρια τις.

Η επιστημονική τεκμηρίωση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου και όλων των υπολοίπων χριστιανικών λαών της Ανατολής έχει ήδη γίνει κύριε υπουργέ. Δεν χρειάζεται να μας το τεκμηριώσετε εσείς ως δημοσιογράφος. Αν εννοείτε τεκμηρίωση από ιστορικούς όπως κάποια Ρεπούση τότε ευχαριστούμε δεν θα πάρουμε. Έχουμε πιο μεγάλα κεφάλια εμείς. 

Έχουμε τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τον Κώστα Φωτιάδη, τον Vahagn Avedian και χιλιάδες άλλους. Ιστορικοί παγκόσμιας εμβέλειας σε θέματα Γενοκτονίας. Έχουμε την απόφαση του σουηδικού κοινοβουλίου από την 11 Μαρτίου 2010 που με επιστημονικά τεκμηριωμένα στοιχεία του Υπουργείου Εξωτερικών της Σουηδίας αναγνωρίζει την Γενοκτονία. Έχουμε την αναγνώριση της IAGS όπου οι διεθνούς αναγνωρισμένοι ιστορικοί σε θέματα γενοκτονιών έχουν τεκμηριώσει την Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Όλα τα υπόλοιπα είναι για λαϊκή κατανάλωση και τίποτα άλλο.

Δεν πρόκειται ποτέ να καταλάβεις τι εστί Γενοκτονία των προγόνων μας γιατί απλά δεν έχεις τις γνώσεις ούτε το κύρος ως προσωπικότητα. Αλλά επειδή είσαι υπουργός παιδείας είσαι υποχρεωμένος να συμμορφωθείς με τους νόμους της πατρίδας μας και την ιστορική αλήθεια. Αν όχι, τότε το μόνο που απομένει είναι να παραιτηθείς.

Είναι ντροπή σου και των ομοϊδεατών σου να κατηγορείτε έναν μεγάλο κομμάτι του Ελληνικού λαού ότι λαϊκίζουμε. Ντροπή σου που ξεστομίζεις τέτοιες κουβέντες για τον Ποντιακό Ελληνισμό που πλήρωσε με αίμα για να μπορείς εσύ να κοιμάσαι στα έδρανα της βουλής. Δεν σε επιτρέπουμε να μιλάς για την Γενοκτονία των προγόνων μας. Η ιστορική αλήθεια είναι γεγονός και δεν χρειαζόμαστε την συμπόνια σας. Εμείς ζούμε σχεδόν 100 χρόνια με τον πόνο των προγόνων μας, τον έχουμε μέσα στην ψυχή μας και δεν επιτρέπουμε κανέναν να παίζει πολιτικά παιχνίδια πάνω σε αυτόν.

Ο ιστορικός σύλλογος μας δεν σε επιτρέπει να λερώνεις με τα λεγόμενα σου την μνήμη των προγόνων μας. Εμείς είμαστε εδώ, όπως και όλοι οι Ποντιακοί οργανισμοί σε όλο τον κόσμο, να κρατάμε ζωντανό τον πολιτισμό μας και δεν θα αφήσουμε ούτε εσένα ούτε κανέναν άλλο να διαστρεβλώσει την ιστορία μας.

Για το διοικητικό συμβούλιο,

Κωνσταντίνος Φραγγίδης,

Πρόεδρος

Οι ΥΕΝΕΔ του 2015 και το ζήτημα της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης,

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη Γενοκτονιών, πρωτοστατώντας για την αναγνώριση από αυτήν, της Γενοκτονίας των Ελλήνων το 2007.

Οι ΥΕΝΕΔ του 2015 και το ζήτημα της Γενοκτονίας

Ο Σμυρνιός και διασωθέντας της Γενοκτονίας Νομπελίστας ποιητής μας Γιώργος Σεφέρης, λέει στο μεγάλης αξίας μήνυμά του κατά της χούντας το 1969, πως “είμαι ένας άνθρωπος χωρὶς κανένα απολύτως πολιτικὸ δεσμὸ και, μπορώ να το πω, μιλώ χωρὶς φόβο και χωρὶς πάθος”.

Τα παραπάνω λόγια τα ακολούθησα και τα ακολουθώ, και συν Θεώ έτσι πορεύομαι στη ζωή μου.

Αυτονόητο είναι βεβαίως ότι η στάση αυτή έχει μεγάλο και πολυποίκιλο κόστος, ωστόσο η ανθρώπινη  φύση μου,   επιβιώνει, σε αντίθεση με πολλούς και πολλές που την έχουν παραδώσει προ πολλού.

Για το ζήτημα της Γενοκτονίας έχω μιλήσει, προσκεκλημένος ξένων και ελληνικών θεσμών σχεδόν σε όλον τον κόσμο. Διατηρώ ισχυρές και δυνατές μνήμες, για παράδειγμα, από τις προσκλήσεις του Προέδρου της Δημοκρατίας της Αρμενίας και της Αρμενικής Ακαδημίας Επιστημών, των Οργανώσεων των Ελλήνων στις ΗΠΑ, στον Καναδά, την Αυστραλία, τη Σουηδία, τη Γερμανία, στη Ρωσία και  αλλού, για να μιλήσω για το  ιερό και μεγάλο αυτό ζήτημα.

Ωστόσο έχει εντυπωσιακό ενδιαφέρον στην Ελλάδα το οξύμωρο σχήμα σιωπή- φλυαρία, που είτε δε λέει τίποτα, είτε μιλά με ψεύδη και χυδαία προπαγάνδα.

Επιπλέον το τελευταίο διάστημα , ειδικά μετά τις δηλώσεις Φίλη για τη Γενοκτονία, βίωσα,  με εξαίρεση λίγα μέσα ενημέρωσης της περιφέρειας,   για ακόμη μία αφορά έναν αποκλεισμό στη χώρα μου, τον οποίο δεν έχω ζήσει πουθενά αλλού. Μέσα σε λίγες ώρες και ενώ είχα μετά από δική τους επικοινωνία, πρόσκληση για να μιλήσω σε πανελλαδικούς  τηλεοπτικούς και ραδιοφωνικούς σταθμούς, ελάχιστα λεπτά πριν με ενημέρωναν “αρμοδίως” ότι δεν θα γινόταν εφικτή η συνέντευξη για “τεχνικούς λόγους”. ΥΕΝΕΔ δηλαδή το 2015!

Γνωρίζω τι συμβαίνει και από που εκπορεύεται. Το έζησα και το ζω τόσο στην Ελλάδα , όσο και στο εξωτερικό, όταν αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω πολλές δυσκολίες όταν μιλώ  για τη Γενοκτονία. Παρόλα αυτά όμως θα συνεχίσω να το πράττω αναλογιζόμενος το μοναδικό, για μένα, χρέος μου.

Παρόλα  τα εμπόδια του φασιστικού καθεστώτος του θύτη Τουρκία,  τα στεφάνια στον Μουσταφά Κεμάλ από τον Παπανδρέου και τον Καραμανλή, τις δηλώσεις του Φίλη και άλλων,  τους υπονομευτές και τις γιάφκες των κομμάτων τους στην Ελλάδα,  τις ΥΕΝΕΔ του 2015, κανείς και τίποτα δεν μπορεί να καλύψει το ιερό ζήτημα της Γενοκτονίας. Η νίκη θα είναι των προγόνων μας, δική μας και των απογόνων μας. 

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Η θλίψη της συνεχιζόμενης άρνησης της Γενοκτονίας

1. Η άρνηση και η υπονόμευση του εγκλήματος και το έγκλημα της άρνησης και της υπονόμευσης

Σου προξενεί θλίψη η στάση της επίσημης Ελλάδας για το ζήτημα της Γενοκτονίας και μαζί απογοήτευση και αποστροφή, αφού για δεκάδες πλέον χρόνια η υπονόμευση, η εχθρική στάση και το τελευταίο διάστημα και η ΑΡΝΗΣΗ χαρακτηρίζει τον πολιτικό κόσμο. 

Έτσι είχαμε τους λάτρεις του φασίστα και ρατσιστή Μουσταφά Κεμάλ, δασκάλου του Χίτλερ και των Ναζί, στον οποίο κατέθεσαν στεφάνια ο Έλληνας πρωθυπουργός και ο υπουργός Εξωτερικών(!), ενώ το τελευταίο χρονικό διάστημα η πολιτική αυτή έλαβε και άλλες μορφές, με κυρίαρχη την άρνηση. Ο Υπουργός Παιδείας (!) της Ελλάδας- θυμίζουμε το άρθρο 16 του Συντάγματος για το ρόλο της παιδείας- αποτελεί τον πρωταγωνιστή της άρνησης μιλώντας για εθνοκαθάρση και όχι για Γενοκτονία, αναφέροντας μάλιστα και επιστημονικές απόψεις που υποστηρίζουν τη θέση του.

Σε ότι αφορά λοιπόν το ζήτημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων, δηλαδή των ανθρώπων μας, θα αναφέρω τρεις μόνο θέσεις που καταρρίπτουν τον ισχυρισμό της άρνησης. Η πρώτη είναι η επιστημονική τεκμηρίωση του όρου Γενοκτονία και του Ολοκαυτώματος από τον Ραφαήλ Λέμκιν, ο οποίος για να εισάγει τον σχετικό ζήτημα στον ΟΗΕ, αναφέρθηκε στην Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων. Εκεί βασίστηκε και το κυρίαρχο κείμενο στη διεθνή σκηνή που είναι η Σύμβαση για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας που ψηφίστηκε και υιοθετήθηκε από τον ΟΗΕ το 1948. (New York Times 5 Ιανουαρίου 1947)

Η δεύτερη είναι το ψήφισμα της Ένωσής μας, της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, η οποία τέτοιες ημέρες το 2007 αναγνώρισε ως Γενοκτονία το μαζικό έγκλημα εναντίον των προγόνων μας (Το ψήφισμα βρίσκεται στο τέλος του κειμένου). Θυμίζουμε ότι όλοι οι πρόεδροι της Ένωσης έστειλαν πρόσφατα επιστολή στο Γερμανικό κοινοβούλιο για να αναγνωρίσει και αυτό με τη σειρά του το έγκλημα εναντίον των Ελλήνων ως Γενοκτονία (http://malkidis.blogspot.gr/2015/10/blog-post_14.html )

Και η τρίτη είναι οι αναφορές στο βιβλίο μου για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, το οποίο έχει μεταφρασθεί στην αρμενική, αγγλική, ρωσική, ισπανική, γαλλική, ιταλική και ρουμανική γλώσσα, που καταγράφονται στο κεφάλαιο για το διεθνές πλαίσιο της Γενοκτονίας τα εξής: “Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ιδρύει το 1992 τη θέση του ύπατου αρμοστή για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντά του στο Πλαίσιο του Χάρτη του ΟΗΕ, της Παγκόσμιας Διακήρυξης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και άλλων διεθνών οργάνων ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το Συμβούλιο Ασφαλείας ιδρύει το ίδιο έτος διεθνές δικαστήριο «με μόνο σκοπό να δικάσει άτομα που θεωρούνται υπεύθυνα σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου που διαπράχθηκαν στο έδαφος της πρώην Γιουγκοσλαβίας».

Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αφορά εγκλήματα πολέμου, γενοκτονίας, κατά της ανθρωπότητας και εχθροπραξιών, αποτελείται από 18 δικαστές με θητεία εννέα ετών και έχει έδρα τη Χάγη.

Με τον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία αναδείχθηκε το ζήτημα της «εθνοκάθαρσης», την απομόνωση δηλαδή καθορισμένης περιοχής από εθνική ή εθνοτική ομάδα χωρίς να αφεθούν ίχνη, εθνοκάθαρση την οποία ο ΟΗΕ αποδέχθηκε ως σχέδιο Γενοκτονίας. Τα μέτρα εθνοκάθαρσης είναι τα εξής: 1.Διοικητικά και γραφειοκρατικά (επεμβάσεις στις νόμιμες αιρετές αρχές, απομάκρυνση από τους δημόσιους οργανισμούς τα μέλη της παθούσας ομάδας, διακρίσεις στην διανομή ανθρωπιστικών αγαθών και δικαιωμάτων). 2.Άλλα μη βίαια μέτρα (καθοδηγούμενες αρνητικές αναφορές στα μέσα ενημέρωσης, δημόσια αναφορά σε πολίτες με την εθνική/εθνοτική τους ιδιότητα, ανώνυμες απειλές κατά της ζωής των μελών της παθούσας ομάδας). 3. Μέτρα τρομοκρατίας (μεθοδευμένες μεμονωμένες πράξεις, βιασμοί ληστείες, μαζικές μετακινήσεις των μελών της παθούσας ομάδας, που εκτελούνται από τα Σώματα Ασφαλείας και μένουν ατιμώρητες ή τιμωρούνται με συμβολικές ποινές ). 4. Στρατιωτικά μέτρα (δολοφονίες των ηγετών της παθούσας ομάδας, πολιτικοί, αιρετοί, υπάλληλοι, δημοσιογράφοι, εκπαιδευτικοί, αρπαγή ομήρων και χρησιμοποίησή τους ως ανθρώπινες ασπίδες). (Βλ. Γενική Συνέλευση ΟΗΕ (47/121- 18/12/1992, παρ.9, http://www.malkidis.blogspot.gr/2015/03/blog-post_16.html )

2. Η χαρά της αναγνώρισης

Είναι πράγματι ασύλληπτο να είναι αρνητής της Γενοκτονίας ο Υπουργός Παιδείας της Ελλάδας με υπεκφυγές και τεχνάσματα, με δήθεν επιστημονικά κριτήρια από ιστορικούς (; ) και άλλους “σχετικούς” επιστήμονες, να προσπαθεί να προβάλλει την άρνηση ως διαφορετική άποψη και μάλιστα ως επιστημονική θέση (!). Είναι λοιπόν ανώφελο να προσπαθούμε να αποδείξουμε εδώ τη Γενοκτονία, στον τόπο αυτό που παρότι ζούμε τον νοσταλγούμε, όπως γράφει ο ξεριζωμένος Μικρασιάτης Γιώργος Σεφέρης. Θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε και να αγωνιζόμαστε για το δίκαιο αίτημα της αναγνώρισης, από την Αρμενία και τη Σουηδία, μέχρι τη Γερμανία, τις ΗΠΑ, τον Καναδά και την Αυστραλία.

Θα συνεχίσουμε με τους συναγωνιστές στο εξωτερικό, έχοντας πάντα δίπλα μας τις ψυχές των προγόνων μας. Μας αρκούν!

Δείτε την τοποθέτηση του Θ. Μαλκίδη, στο κεντρικό δελτίο της  Δέλτα Τηλεόρασης,  για το ζήτημα της άρνησης της Γενοκτονίας.



Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στο ραδιοφωνικό σταθμό Μάξιμουμ για την άρνηση του Υπουργού Παιδείας στο ζήτημα της Γενοκτονίας

Θ.ΜΑΛΚΙΔΗΣ 04-11-15 by Maximum Maximumfm on Mixcloud

Το πλήρες κείμενο του ψηφίσματος της IAGS έχει ως εξής: 

«ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η άρνηση της γενοκτονίας αναγνωρίζεται ευρέως ως τελικό στάδιο της γενοκτονίας, που φυλάσσει την ατιμωρησία για τους δράστες της γενοκτονίας, και προετοιμάζει το έδαφος για τις μελλοντικές γενοκτονίες 

 ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ΌΤΙ η γενοκτονία ενάντια στους χριστιανικούς πληθυσμούς από το οθωμανικό κράτος κατά τη διάρκεια και μετά από τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο απεικονίζεται συνήθως ως γενοκτονία ενάντια σε Αρμενίους μόνο, με μερική μόνο αναγνώριση των ποιοτικά παρόμοιων γενοκτονιών ενάντια σε άλλες χριστιανικές μειονότητες της οθωμανικής αυτοκρατορίας 

 ΕΙΝΑΙ πεποίθηση της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ότι η οθωμανική εκστρατεία ενάντια στις χριστιανικές μειονότητες της αυτοκρατορίας μεταξύ 1914 και 1923 αποτέλεσε μια γενοκτονία ενάντια σε Αρμένιους, Ασσύριους και Έλληνες. 

Η Διεθνής Ένωση Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών ζητά από την κυβέρνηση της Τουρκίας να αναγνωρίσει τις γενοκτονίες ενάντια σε αυτούς τους πληθυσμούς, να ζητήσει μια επίσημη συγγνώμη, και για να λάβει άμεσα και σημαντικά μέτρα προς την αποκατάσταση».

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως πρότυπο σημερινού ηγέτη

Θεοφάνης Μαλκίδης

Ο Ιωάννης Καποδίστριας ως πρότυπο σημερινού ηγέτη

Απόσπασμα της ομιλίας στην εκδήλωση παρουσίασης του ντοκιμαντέρ της Ενωμένης Ρωμηοσύνης και της Αχελώος TV για τον Καποδίστρια, που έγινε στο Δήμο της Ηρωικής πόλης της Νάουσας.

Σχολεία και αληθινή παιδεία, άμυνα και εθνική ανεξαρτησία, οικονομική και νομισματική αυτοτέλεια, αγροτική ανασυγκρότηση και παραγωγή, πολεοδομική αναγέννηση, κοινωνική πολιτική και πρόνοια, σύγκρουση με τα συμφέροντα, κυβέρνηση των πολλών, είναι μερικά από τα σημεία που κάθε κόμμα στην Ελλάδα σήμερα, έχει στο πρόγραμμά του, προκειμένου να κλέψει τη ψήφο από όσους ακόμη ψηφίζουν. Είναι βεβαίως γνωστό πόσα αυτά έχουν πράξει τα μη – κόμματα που υποτίθεται ότι κυβερνούν, ή καλύτερα αυτά που κατέχουν το χρεοκοπημένο κράτος.

Σε όλα όμως τα παραπάνω όμως αλλά και σε πολλά άλλα, ο διπλωμάτης, ο πολιτικός, ο άνθρωπος, ο Έλληνας, ο χριστιανός Καποδίστριας, μέσα στο μικρό χρονικό διάστημα που ΚΥΒΕΡΝΗΣΕ, κατόρθωσε να δώσει σάρκα και οστά και να περάσει στον εξαθλιωμένο, φτωχό  και προδομένο λαό, ελπίδα και δύναμη. Κατόρθωσε μέσα από τα ερείπια της επόμενης μέρας της αντίστασης των Ελλήνων και των Ελληνίδων στην μακραίωνη και σκληρή σκλαβιά, να περιθάλψει ορφανά και να δημιουργήσει σύγχρονο στρατό, να φτιάξει πόλεις και να δώσει το όραμα της διατροφικής αυτάρκειας, να ανασυντάξει την οικονομία και να εκπαιδεύσει μελλοντικούς Έλληνες και χριστιανούς.

Για τον Καποδίστρια θα μπορούσε κάποιος να αναφερθεί σε  εκατοντάδες άλλες συνιστώσες του έργου του. Και οπωσδήποτε να κάνει δημοσίως αλλά και στο εσωτερικό του το βασικό ερώτημα, πως θα ήταν η Ελλάδα εάν δεν δολοφονούνταν ο Καποδίστριας. Σε όλους τους τομείς και σε όλα τα πεδία. Η σημερινή πτωχευμένη πατρίδα, ο τόπος μας από την ηρωική πόλη της Νάουσας, μέχρι τον κάθε ελληνικό τόπο που τον νοσταλγούμε γιατί δεν είναι τόπος, όπως γράφει ο Γιώργος Σεφέρης, αναζητά τον ηγέτη ή τους ηγέτες που θα έχουν πρότυπο τον Καποδίστρια. Που δε θα λένε μόνο την αλήθεια, αλλά θα είναι η αλήθεια. Όπως αληθινό  ήταν και παραμένει,  το πρότυπο ηγέτη, του πρώτου και μοναδικού στην ιστορία μας  Κυβερνήτη   Ιωάννη Καποδίστρια.  

Η 28η Οκτωβρίου, η παιδεία και τα σχολικά βιβλία

Οι αγώνες που έδωσε το Ελληνικό έθνος είχαν την μορφή άμυνας, αντίστασης, ή απελευθέρωσης Ελληνικών εδαφών, Ελληνίδων και Ελλήνων και τελικά την 28η Οκτωβρίου ο ελληνικός λαός επέλεξε την αξιοπρέπεια και την ελευθερία από την ήττα και την ταπείνωση. Και μάλιστα έναντι ενός εχθρού με πολύ περισσότερες και ποιοτικότερες δυνάμεις.

Η παιδεία είναι ο πρωταγωνιστικός δίαυλος για να περάσουν μηνύματα αντίστασης και ηρωισμού στους νέους ανθρώπους, όπως άλλωστε προβλέπει και ο καταστατικός χάρτης της Ελλάδας, το Σύνταγμά της. Ωστόσο από το 2006, δια των σχολικών βιβλίων, η παιδεία κάθε άλλο προβάλλει σχετικά παραδείγματα και υποδείγματα αντίστασης, όπως αυτό της 28ης Οκτωβρίου. 

Ο Θεοφάνης  Μαλκίδης και ο Δημήτρης Νατσιός συζητούν στη Δέλτα Τηλεόραση  Θράκης για την 28η Οκτωβρίου, την παιδεία των Ελλήνων και των Ελληνίδων και τα σχολικά βιβλία.

Δείτε επίσης το κείμενο του Θ. Μαλκίδη για τη συμβολή των Θρακών στον πόλεμο του 1940.

“Για το κακό που έγινε.....”

Θεοφάνης Μαλκίδης

“Για το κακό που έγινε.....”

Νιώθω μεγάλη τιμή όταν λαμβάνω προσκλήσεις από ανώτατους επιστημονικούς και άλλους φορείς στο εξωτερικό, για να μιλήσω για ζητήματα που αφορούν τον λαό μου και ειδικότερα την περίοδο εξολόθρευσής του από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς. Για να μιλήσω για το μεγάλο έγκλημα της Γενοκτονίας των Ελλήνων.

Είναι όμως σημαντική στιγμή για τη ζωή μου, για τους προγόνους και τους απογόνους μου, όταν η πρόσκληση αυτή έρχεται από τον Αρμενικό λαό, ο οποίος δείχνει ότι ο χρόνος, η πίεση, η προπαγάνδα, ο πόλεμος, οι απειλές δεν μπορούν να σταματήσουν τον αγώνα του για την αλήθεια. Για αυτό και τρέφω μεγάλη εκτίμηση στον Αρμενικό λαό, τους θεσμούς του, ακαδημαϊκούς, επιστημονικούς, συλλογικούς και άλλους, που δεν πτοούνται από δυσκολίες και εμπόδια και συνεχίζουν την ανιδιοτελή προσπάθεια για την αναγνώριση και τη δικαίωση. Αυτή είναι η ύψιστη έντιμη πολιτική, ακαδημαϊκή, επιστημονική και ανθρώπινη πράξη, αφού προβάλλοντας τη Γενοκτονία, δηλαδή την απώλεια εκατομμυρίων ζωών, αναδεικνύει τη συνέχεια, το μέλλον.

Οι μαζικές δολοφονίες οι οποίες στοίχισαν τη ζωή σε ενάμιση εκατομμύριο Αρμένιους και ένα εκατομμύριο Έλληνες, εκτός του θύτη Τουρκία και των πολυποίκιλων αρνητών

- στη χώρα μου δυστυχώς υπάρχουν αρκετοί- είναι βεβαιωμένες, τεκμηριωμένες, και κυρίως αποδεδειγμένες. Εκτός των θρασύτατων θυτών και των προκλητικών αρνητών η Γενοκτονία αναγνωρίζεται πλέον παντού. Και ειδικά σήμερα που άλλες Γενοκτονίες είναι σε εξέλιξη νιώθουμε την ανάγκη να συνεχίσουμε. Με συμμάχους τους αμέτρητους Αρμένιους συναγωνιστές στην Αρμενία και τη Διασπορά.

Η προσπάθειά μας αυτή, παρά το μεγάλο κόστος, έχει φανερό, πρακτικό αποτέλεσμα. Τα συνέδρια, οι συζητήσεις, οι εκδηλώσεις για τη Γενοκτονία των Αρμενίων σε όλον τον πλανήτη, έχουν πλέον και ειδική αναφορά για το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων. “Για το κακό που έγινε” όπως γράφει ο Νομπελίστας και γέννημα του τόπου που καταστράφηκε, Γιώργος Σεφέρης....

Το Διεθνές Συνέδριο της Αρμενικής Αποστολικής Εκκλησίας και της Ακαδημίας Επιστημών της Αρμενίας για τη Γενοκτονία και η Γενοκτονία των Ελλήνων

РОССИЙСКАЯ И НОВО-НАХИЧЕВАНСКАЯ ЕПАРХИЯ ААЦ

МУЗЕЙ-ИНСТИТУТ ГЕНОЦИДА НАН РА

«Геноцид как духовно-нравственное преступление против человечества»

«Genocide as a spiritual and moral crime against humanity»

Международная научная конференция

23 - 24 октября, Москва 2015

H   Αρμενική Αποστολική Εκκλησία- επαρχία  Ρωσίας και  Νέου Ναχιτσεβάν-  το  Κέντρο Αρμενικών Μελετών  και το Συμβούλιο Έρευνας της Επισκοπής και η  Εθνική Ακαδημία Επιστημών  οργανώνουν διεθνές επιστημονικό συνέδριο  αφιερωμένο στην 100η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων, με θέμα  "Η Γενοκτονία ως πνευματικό και ηθικό έγκλημα κατά της ανθρωπότητας".

Στο Συνέδριο το οποίο θα διεξαχθεί στη Μόσχα στις 23 και 24 Οκτωβρίου, ο Θεοφάνης Μαλκίδης θα αναπτύξει την εισήγηση  "από τη Γενοκτονία των Αρμενίων και των Ελλήνων στο Ολοκαύτωμα  και τη Σύμβαση του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας"

Στο Διεθνές συνέδριο θα αναπτυχθούν τα εξής θέματα:

Μνήμη Γενοκτονίας στα χρόνια της παρακμής

Θεοφάνης Μαλκίδης

Μνήμη Γενοκτονίας στα χρόνια της παρακμής

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση του Συλλόγου Μικρασιατών Νομού Λάρισας.

Η παρακμή των τελευταίων ετών, που κορυφώθηκε με την οικονομική- πνευματική πτώχευση της πατρίδας μας, έχει συγκεκριμένες και σοβαρές επιπτώσεις στη μνήμη των πατρίδων της καθ' ημάς Ανατολής και βεβαίως στο ιερό ζήτημα αναγνώρισης της Γενοκτονίας. Ξεκίνησε με τις καταθέσεις στεφάνου στον υπεύθυνο της Γενοκτονίας Μουσταφά Κεμάλ από τους Έλληνες (!!!!) πρωθυπουργούς και υπουργούς εξωτερικών, την υπονόμευση και την κατανάλωση του θέματος με τις χυδαίες ενέργειες εξαφάνισης του αιτήματος για αναγνώριση και κατέληξε στις προβλέψεις του λεγόμενου αντιρατσιστικού νομοσχεδίου και την αρθρογραφία του Υπουργού Παιδείας.

Οι αντιδράσεις σε όλα αυτά ελάχιστες, ή κατευθυνόμενες. Οι μεν πρώτες γιατί χρειάζεται παιδεία και επεξεργασμένος πολιτικός λόγος που να έρχεται σε αντιπαράθεση με τις αντιδημοκρατικές, φασιστικές και ρατσιστικές πράξεις υπονόμευσης και κατάργησης της μνήμης, οι δε δεύτερες γιατί τα κομματικά και άλλα συμφέροντα υπαγορεύουν την ανάδειξη τέτοιων θεμάτων, μόνο όταν εξυπηρετούν ανάλογες κινήσεις.

Είναι συγκλονιστικό όταν αναλογίζεσαι την παρακμή και την υπονόμευση και τη συγκρίνεις με άλλα παραδείγματα. Ποιος Αρμένιος στην Αρμενία και τη Διασπορά θα μπορούσε να φανταστεί ότι οι θεσμικοί του φορείς, από το Υπουργείο Εξωτερικών μέχρι το Υπουργείο Παιδείας θα αρνούνταν τη δολοφονία των προγόνων τους;

Εδώ, δυστυχώς, ο λαός μας ανέχεται την ύβρη, παρακολουθώντας αμήχανος τους υβριστές να συνεχίζουν το έργο τους, παρότι το έγκλημα των Νεότουρκων και Κεμαλικών ρατσιστών, δεν σταμάτησε στην Σμύρνη, την Αδριανούπολη και την Τραπεζούντα, αλλά συνεχίστηκε στο Μεσόβουνο, στους Πύργους, στα Καλάβρυτα, στο Δίστομο. Εκεί, που όπως σημειώνει για τη Σμύρνη ο πρόξενος των ΗΠΑ George Horton και προφητικά επαναλήφθηκε λίγα χρόνια αργότερα, «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους».

Είναι γεγονός ότι η επίσημη “ελληνική” θέση για το ζήτημα της Γενοκτονίας, συμβαδίζει με τα χρόνια της παρακμής που διανύουμε. Δεν έχεις να περιμένεις τίποτα. Γι 'αυτό επαφίεται ο αγώνας σε όλους εμάς. Για να ξανακάνουμε τον τόπο μας, που είναι τώρα εφιάλτης, όπως γράφει ο Μικρασιάτης Γιώργος Σεφέρης, ξανά Ελλάδα.

19 Οκτωβρίου 1912. Η απελευθέρωση της Σαμοθράκης

Θεοφάνης Μαλκίδης

19 Οκτωβρίου 1912. Η απελευθέρωση της Σαμοθράκης

Στις 18 Οκτωβρίου 1912, στις έξι το πρωί ο ελληνικός στόλος αποπλέει από το Μούδρο σε σχηματισμό τριών μοιρών:

1η Μοίρα «ΑΒΕΡΩΦ», «ΨΑΡΑ», «ΝΑΥΚΡΑΤΟΥΣΑ» και «ΛΕΩΝ» για την κατάληψη της Ίμβρου και της Σαμοθράκης,

2η Μοίρα «ΣΠΕΤΣΑΙ» «ΥΔΡΑ» «ΘΥΕΛΛΑ» και «ΛΟΓΧΗ» για την κατάληψη της Θάσου και 3η Μοίρα «ΚΑΝΑΡΗΣ» με «Τ/Π 14» για την κατάληψη του Άγιου Ευστράτιου.

Οι ναυτικές δυνάμεις υπό τον Π. Κουντουριώτη απελευθέρωσαν στις 8 Οκτωβρίου τη Λήμνο και το μεγάλης σημασίας λιμάνι της στο Μούδρο έγινε ορμητήριο του στόλου, ο οποίος απελευθέρωσε τα νησιά ως εξής: 17/10/1912 Ίμβρος, Θάσος και Άγιος Ευστράτιος. 18/10/1912 Σαμοθράκη. 21/10/1912: Ψαρά. 24/10/1912: Τένεδος. 2/11/1912: χερσόνησος Αγίου Όρους. 11/11/1912: Λέσβος. 13/11/1912: Χίος. 14/11/1912: Οινούσσες. 27/11/1912: Ικαρία. 02/3/1913: Σάμος.

Στη Σαμοθράκη με το που αντίκρισαν οι Έλληνες τον στόλο, ο ενθουσιασμός ήταν απερίγραπτος, αφού η λευτεριά ερχόταν μετά από 600 χρόνια, έχοντας πληρώσει, βαρύ φόρο αίματος στη σφαγή της 1ης Σεπτεμβρίου του 1821, ενθουσιασμός που  έφθασε στο αποκορύφωμα, όταν μετά από λίγο κυμάτιζε στο νησί η Ελληνική σημαία. Πρώτο μέλημα των ναυτών, ήταν η σύλληψη των οθωμανικών αρχών, δηλαδή των λίγων χωροφυλάκων, οι οποίοι πριν παραδοθούν, παρακάλεσαν τον Αρχιερατικό Επίτροπο Α. Παπανδρέου να μεσολαβήσει για την ασφάλεια της ζωής τους. Ο ιερέας τους οδήγησε και τους παρέδωσε στον επικεφαλή του αγήματος σημαιοφόρο Κωνσταντίνο Παναγιώτου.

Στην σχετική με την απελευθέρωση της Σαμοθράκης έκθεσή του ο Κ. Παναγιώτου αναφέρει μεταξύ των άλλων και τα εξής: «Εις εκτέλεσιν της υπ’ αριθμ. 34 και από 17 τρέχοντος εγγράφου διαταγής υμών, λαμβάνω την τιμήν να σας αναφέρω ότι άμα τη αποβιβάσει μου εν τη Νήσω Σαμοθράκη προέβην αμέσως εις την κατάσχεσιν του εν τη παραλία Λιμεναρχείου, υψώσας επ’ αυτού με τας κεκανονισμένας τιμάς την ελληνικήν Σημαίαν. Αφού δε εγκατέστησα φρουράν εξ ενός διόπου και 8 ναυτών, προέβην εις την κατάσχεσιν παρακείμενης αποθήκης εν η υπήρχε ποσότης κριθής, σίτου και άλλων καρπών…..Είτα δε παραλαβών το υπόλοιπον του αγήματος, μετέβην και κατέλαβον την κυρίως πόλιν της Σαμοθράκης, κατοικουμένην εκ τεσσάρων χιλιάδων περίπου κατοίκων, απάντων Ελλήνων, πλην δύο οικογενειών οθωμανών. ..... Μετέβην είτα εις την εκκλησίαν όπου ετελέσθη δοξολογία παρά των κατοίκων.... Εν Σαμοθράκη τη 19^η-10-1912 Κων/νος Παναγιώτου-Σημαιοφόρος»

Το φύλο της 20ης Οκτωβρίου της εφημερίδος «Εμπρός», γράφει μεταξύ των άλλων τοτα εξής:«Η ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΝΗΣΩΝ ΘΑΣΣΟΥ ΙΜΒΡΟΥ – ΣΤΡΑΤΗΣ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ Παρά του υποναυάρχου αρχηγού ελήφθησαν αι ακόλουθοι λεπτομέρειαι της καταλήψεως των νήσων Θάσου, Στράτη Αγίου Ευστρατίου), Ίμβρου και Σαμοθράκης.... Σήμερον την πρωΐαν άπας ο στόλος κατέπλευσεν εις Σαμοθράκην και αποβιβάσας άγημα υπό του σημαιοφόρου Παναγιώτου κατέλαβον ταύτην. Ο στόλος περιπολεί διαρκώς περί τα Δαρδανέλλια αναμένων ματαίως την έξοδον του εχθρού.Ο αρχηγός του στόλου υποναύαρχος Π. ΚΟΥΝΤΟΥΡΙΩΤΗΣ»

Επίσης, το φύλο της 20ης Οκτωβρίου της εφημερίδος «Σκρίπ», δημοσιεύει τη σχετική είδηση: «Ο ΣΤΟΛΟΣ ΜΑΣ ΚΑΤΕΛΑΒΕ ΚΑΙ ΑΛΛΑΣ ΝΗΣΟΥΣ ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟΝ ΤΛ/ΜΑ Παρά του υποναυάρχου αρχηγού ελήφθησαν αι ακόλουθοι λεπτομέρειαι της καταλήψεως των νήσων Θάσου, Ίμβρου, Αγίου Ευστρατίου ή Αλονήσου, και Σαμοθράκης..... »

Με την Συνθήκη της Λωζάννης (1923- Άρθρο 12) η οποία αποτέλεσε την τελευταία πράξη της προσπάθειας των Ελλήνων για απελευθέρωση των υπόδουλων συμπατριωτών τους, κατοχυρώνεται η νέα κατάσταση στο βορειοανατολικό Αιγαίο:

Μία ακόμη πρωτοβουλία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας.

 Θεοφάνης Μαλκίδης

Μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών

Μία ακόμη πρωτοβουλία για την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Η επιστολή στη Γερμανική ομοσπονδιακή βουλή

Το 2007 ήταν μία σημαντική χρονιά για την ιερή υπόθεση της Γενοκτονίας, όταν η Διεθνής Ένωση Ακαδημαικών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών, με συντριπτική πλειοψηφία αναγνώρισε τη Γενοκτονία των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Από τότε, το αποτέλεσμα αυτό χρησιμοποιήθηκε σε πολλές περιπτώσεις για να εισαχθεί το ζήτημα στο διεθνές περιβάλλον, με πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις αυτή της Σουηδίας το 2010 και της Αρμενίας το 2015. Λίγοι Έλληνες βεβαίως ασχολούνται με αυτά, άλλωστε στην Ελλάδα το ζήτημα της Γενοκτονίας ή έγινε αντικείμενο υπονόμευσης ή κομματικής εκμετάλλευσης ή ακόμη και άρνησης!

Ωστόσο στο εξωτερικό, το θέμα αναδεικνύεται συνεχώς και μάλιστα χωρίς καμία επίσημη ή άλλη υποστήριξη.

Η παρουσία μου μέσα στο 2015 στο Ερεβάν για τα 100 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων, στο Ντόρτμουντ, στο Βερολίνο, την ημέρα που ο πρόεδρος της Γερμανίας Ι. Γκάουκ μιλούσε για τους Έλληνες, τους Αρμένιους και τους Ασσύριους, πάλι στο Ερεβάν, στη Μόσχα, μου έδωσε την ευκαιρία να μιλήσω για ένα θέμα, για το οποίο απασχολεί πλέον τον πλανήτη. Αφορά όλον τον πολιτισμένο κόσμο, αφορά το μέλλον των απογόνων των θυμάτων και βεβαίως και τους απογόνους όλων των θυτών.

Έτσι η επιστολή όλων των πρώην προέδρων της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη των Γενοκτονιών που στάλθηκε πριν λίγες μέρες στον πρόεδρο της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Βουλής Dr. Norbert Lammert , στον πρόεδρο της επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων Dr. Norbert Röttgen της Ομοσπονδιακής Βουλής καθώς και στα κόμματα CDU και SPD, αποτελεί μία εξαιρετικής σημασίας πολιτική, πνευματική και ακαδημαική πράξη. Είναι μία ενέργεια εφαπτόμενη με την ιστορία, το δίκαιο, την πολιτική και ακαδημαική συνέπεια. Στους αποδέκτες της, στους αποστολείς της, σε όλους τους δημοκράτες του πλανήτη, επαφίεται η πράξη αναγνώρισης και αποκατάστασης.

Η επιστολή σε μετάφραση Θ. Μαλκίδη έχει ως εξής:

Σας γράφουμε ως πρώην πρόεδροι της Διεθνούς Ένωσης Γενοκτονίας, το μεγαλύτερο σώμα επιστημόνων που μελετούν τη Γενοκτονία, σχετικά με το ψήφισμα για τη Γενοκτονία των Αρμενίων .