Πέμπτη 21 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα Γενοκτονία: Πόντος Μερζιφούντας και οι αθλητές που δολοφονήθηκαν επειδή φορούσαν γαλανόλευκα!

Το Ανατόλια θυμάται την ομάδα «Πόντος» της Μερζιφούντας | Pontos News

Θ. Μαλκίδης 

Πόντος  Μερζιφούντας: Οι αθλητές της  δολοφονήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γενοκτονίας γιατί φορούσαν Γαλανόλευκη εμφάνιση!

To Ελλη­νομερικάνικο κολέγιο «Ανατόλια» από το 1924 που λειτουργεί πλέον στη Θεσσαλονίκη, αποτελεί ένα σημαντικό εκπαιδευτικό ίδρυμα, από τις τάξεις του οποίου έχει αποφοιτήσει μέρος της ελίτ της πόλης. Πολλοί όμως ίσως δεν γνωρίζουν ότι το κολέγιο που ξεκίνησε να λειτουργεί από το 1886 στη Μερζιφούντα του Πόντου, συνδέθηκε με σημαντικές στιγμές της ιστορίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Οι μαθητές του ήταν κυρίως ελληνικής και αρμενικής καταγωγής, ενώ το διδακτικό προσωπικό απαρτιζόταν από Έλληνες, Αρμένιους και Αμερικανούς.

Το πρώτο πλήγμα ήρθε το 1914-1915 με τις  σφαγές Αρμενίων, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που ανήκαν στο προσωπικό του «Ανατόλια». Το κολέγιο έκλεισε τότε και τις εγκαταστάσεις του κατέλαβαν τουρκικά στρατεύματα. Οι πύλες του ξανάνοιξαν το 1919 και οι εγγεγραμμένοι μαθητές έναν χρόνο μετά έφταναν τους 218, ενώ ίσος αριθμός μαθητριών φοιτούσαν στο Παρθεναγωγείο του.

Ωστόσο, ήδη από το 1903, μαθητές και απόφοιτοι του Κολεγίου είχαν δημιουργήσει τον Ελληνικό Αθλητικό Σύλλογο Μερζιφούντας «Πόντος». Στη διοίκησή του συμμετείχαν τόσο οι μαθητές όσο και οι δάσκαλοι του «Ανατόλια» και η δραστηριότητά του αφορούσε τους τομείς του αθλητισμού, του πνεύματος και της τέχνης, ενώ το 1913, τα μέλη του ξεπερνούσαν τα 180. Ο σύλλογος διέθετε τρία τμήματα: το φιλολογικό, το οποίο οργάνωνε τακτικές συζητήσεις για ποικίλα θέματα και διαγωνισμούς, το αθλητικό, το οποίο διοργάνωνε αθλητικούς αγώνες, και το μουσικό, με διευθυντή επί σειρά ετών τον Ν.Σ. Σειρηνίδη, το οποίο από το 1913 είχε ορχήστρα εγχόρδων. Επίσης διοργάνωνε θεατρικές παραστάσεις, ενώ το 1910 ανέλαβε την έκδοση του περιοδικού «Πόντος – Μηνιαίον δημοσίευμα φιλολογικόν, επιστημονικόν και παιδαγωγικόν» και δημιούργησε εξαιρετική βιβλιοθήκη.

Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος», κατέχει ιδιαίτερη θέση μεταξύ των ποντιακών συλλόγων εξαιτίας της ιδιαιτερότητας του χαρακτήρα του, αφού συγκροτήθηκε στο πλαίσιο ενός σχολείου και ταυτόχρονα εργάστηκε για το Ποντιακό ζήτημα, διακηρύσσοντας την ελληνική εθνική ταυτότητα των μελών του. Συμπυκνώνει τη νεότερη ιστορία των Ελλήνων του Πόντου, η οποία κατέληξε με ευθύνη των Νεότουρκων και των Κεμαλικών στη Γενοκτονία.

Στις τελευταίες εκλογές που έγιναν στον σύλλογο τον Μάιο του 1920, στο αξίωμα προέδρου αναδείχθηκε ο καθηγητής Δ. Θεοχαρίδης, στη θέση του αντιπροέδρου ο Χαράλαμπος Ευσταθιάδης, γραμματέας ο Αναστάσιος Παυλίδης, ταμίας ο Συμεών Ανανιάδης, και υπεύθυνος για το αθλητικό τμήμα ο Γρηγόριος Τσακάλωφ. Σημαντικό μέλος και αθλητής του Συλλόγου ήταν ο Συμεών Ανανιάδης. Γεννήθηκε στη Σαμψούντα, εισήχθη στο «Ανατόλια» το 1919, και ήταν πολύ καλός αθλητής του στίβου.

Όπως γράφει ο συμμαθητής και φίλος του Ε. Κουζινός,  του οποίου το βιβλίο “Εικοσιτρία χρόνια στη Μικρά Ασία” που αναφέρεται στην ομάδα “Πόντος”μετέφρασε ο Θεοφάνης Μαλκίδης,   το 1920 έβλεπε το μέλλον του ρόδινο: «Είχαμε επιβιώσει από σφαγές τα προηγούμενα τέσσερα χρόνια και είχε βάλει τρεις στόχους, να πιάσει ή να σπάσει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 100 μέτρα, να φοιτήσει στην αμερικανική ιατρική σχολή στη Βηρυτό και να συνεχίσει σπουδές στη Βιέννη και να παντρευτεί μία όμορφη συμπατριώτισσά του από την περιοχή του Αλαχάμ, η οποία φοιτούσε στο αμερικανικό Λύκειο».

Στις 12 Φεβρουαρίου 1921 οι Τούρκοι περικύκλωσαν το «Ανατόλια». Αρχικά έψαχναν για όπλα και εκρηκτικά και στη συνέχεια αφού δεν βρήκαν τίποτα κατευθύνθηκαν στο γραφείο του προέδρου του Κολεγίου Γ. Γουάιτ. Εκεί οι Τούρκοι είδαν δύο χάρτες που απεικόνιζαν την περιοχή του Πόντου, σύμφωνα με τους αρχαίους Ελληνες και τους Ρωμαίους. Η εύρεση των χαρτών οδήγησε τους Τούρκους να ζητήσουν να δουν τη βιβλιοθήκη του συλλόγου «Πόντος». Εκεί υπήρχαν εκατοντάδες βιβλία στην ελληνική και ειδικότερα στην αρχαιοελληνική γλώσσα, έργα κλασικών συγγραφέων τυπωμένα τα περισσότερα στην Αθήνα. Ανάμεσά τους βρήκαν και ένα σημειωματάριο με τις δραστηριότητες του Συλλόγου, το οποίο θεωρήθηκε «επαναστατικό». Ωστόσο, η φωτογραφία του ποδοσφαιρικού τμήματος του Συλλόγου ήταν εκείνη που ερέθισε ακόμη περισσότερο τους Τούρκους.

Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας
Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας
Οι αθλητές της ποδοσφαιρικής ομάδας «Πόντος» είχαν άσπρες και μπλε οριζόντιες ρίγες και το γράμμα «Π» στο στήθος. Το βράδυ της ίδιας μέρας ο Συμεών Ανανιάδης, ο οποίος ήταν παρών κατά τη διάρκεια της εφόδου των Κεμαλικών στη βιβλιοθήκη του Συλλόγου, μίλησε με τον Κουζινό, λέγοντάς του πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα. Οπως του είπε χαρακτηριστικά, «αυτό είναι το τέλος». Λίγο πριν από τις 12 το βράδυ τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του συλλόγου κατευθύνθηκαν στο γραφείο του προέδρου του Κολεγίου, όπου έγινε η σύλληψή τους από τους Τούρκους. Στη συνέχεια οδηγήθηκαν στην Αμάσεια όπου με ψευδείς κατηγορίες καταδικάστηκαν σε θάνατο και απαγχονίστηκαν οι καθηγητές του «Ανατόλια» Γ. Θεοχαρίδης, Χ. Γεωργίου και Α. Συμεών και οι μαθητές Αναστάσιος Παυλίδης και Συμεών Ανανιάδης.


Mετά την τυπική απολογία, οι τουρκικές Αρχές ανακοίνωναν στους προγραφέντες την απόφαση του «δικαστηρίου» που ήταν ο θάνατος δι’ απαγχονισμού για να ακολουθήσει η εκτέλεση των μελών της ποντιακής ηγεσίας: πρόκριτοι, βουλευτές, δημοσιογράφοι, καθηγητές, δάσκαλοι, κληρικοί καθώς και καθηγητές και μαθητές του «Ανατόλια». Ο κατάλογος των καταδικασμένων σε θάνατο επιφανών Ποντίων που απαγχονίστηκαν την ίδια ημέρα και ώρα στον ίδιο χώρο, στην πλατεία της Αμάσειας είναι μεγάλος. Εκεί οδηγήθηκαν οι μάρτυρες, με επικεφαλής τον αρχιμανδρίτη Πλάτωνα Αϊβαζίδη.

 Από το βιβλίο Θ. Μαλκίδης “Από το Γήπεδο στην Αγχόνη: Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος Μερζιφούντας «Πόντος».

Η συνέντευξή μου για την ομάδα <<Πόντος>>


Τετάρτη 20 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα Γενοκτονία: Τα οστά των Γενοκτονημένων Ελλήνων για «βιομηχανική χρήση»

Αποτέλεσμα εικόνας για 400 τόνους Κεμάλ

Θ. Μαλκίδης

Τα οστά των Γενοκτονημένων Ελλήνων για «βιομηχανική χρήση»

Αυτές τις ημέρες του Δεκεμβρίου του   1924 γραφόταν μία  από τις τελευταίες πράξεις της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων της Θράκης, της Ιωνίας, του Πόντου, της Καππαδοκίας, δεκαπέντε μήνες μετά από το μαύρο Σεπτέμβριο του 1922.

Μπορεί οι Νεότουρκοι, Τζεμάλ, Ενβέρ και Ταλαάτ πασά και ο Μουσταφά Κεμάλ, να  εξολόθρευσαν πάνω από 1.000.000 Έλληνες και Ελληνίδες,  ηλικιωμένους και παιδιά, αλλά φρόντισαν να εξαφανίσουν τα ίχνη τους, με ένα τρόπο ο οποίος αφού  δεν τιμωρήθηκε,  επαναλήφθηκε από το Χίτλερ  λίγα χρόνια αργότερα.

Στις 13 Δεκεμβρίου του 1924 έφτασε από το λιμάνι των Μουδανιών στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης , το βρετανικό φορτηγό πλοίο “Ζαν”, που  μετέφερε ένα τετρακόσιους τόνους οστά Ελλήνων, Ελληνίδων και παιδιών, με προορισμό τη Μασσαλία, για «βιομηχανική χρήση» ......

Ο Χ. Αγγελομάτης στο βιβλίο του «Χρονικόν Μεγάλης Τραγωδίας» (Αθήνα 1924, σ. 217-218) αναφέρεται στο μέγεθος του εγκλήματος, τους θύτες και τους συνεργάτες τους: «Οι παλαιότεροι θα ενθυμούνται την δημοσιευθείσαν είδησιν εις τα αθηναϊκάς εφημερίδας, μίαν ημέρα του Φεβρουαρίου του 1924. Το προσεγγίσαν εις την Θεσσαλονίκην αγγλικόν πλοίον “Ζαν”, μετέφερε 400 τόννους οστών Ελλήνων, από τα Μουδανιά της Μικράς Ασίας εις την Μασσαλίαν, προς βιομηχανοποίησιν. Οι εργάται του λιμένος Θεσσαλονίκης, πληροφορηθέντες το γεγονός, εμπόδισαν το πλοίον να αποπλεύσει, επενέβη όμως ο Άγγλος πρόξενος και επετράπη ο απόπλους» .

Όπως αναφέρει ο διευθυντής του Μουσείου της Γενοκτονίας στο Ερεβάν, Χαΐκ Ντεμογιάν, στην ομιλία του για τη Γενοκτονία των Ελλήνων (Αθήνα, Μάϊος 2014) “η τουρκική πολιτική της γενοκτονίας, κατά των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων, αφού παρέμεινε ατιμώρητη, έχει γεννήσει νέο κακό για την ανθρωπότητα. Η ατιμωρησία και η απροκάλυπτη εύνοια εκ μέρους των παγκόσμιων μεγάλων δυνάμεων προς ένα κράτος-διάδοχο και συνεχιστή της οθωμανικής παράδοσης, δημιούργησαν το γόνιμο έδαφος ώστε να φυτρώσουν σε αυτό νέα σχέδια για τη διάπραξη γενοκτονίας. Η ατιμωρησία και ως επακόλουθο η επιθετική συμπεριφορά του τουρκικού κράτους, οδήγησαν σε νέα εγκλήματα”.

Μπροστά στο έγκλημα κανείς δεν έχει δικαίωμα να σιωπήσει, πόσο μάλλον να το αρνείται. Μπροστά στην Ύβρη έναντι  των οστών των δικών μας ανθρώπων, από εκεί απ΄ όπου είναι βγαλμένη η ελευθερία των Ελλήνων, όπως γράφει ο Διονύσιος Σολωμός.

“Εμείς οι απόγονοι αυτών που βίωσαν τη φρίκη της Γενοκτονίας των Αρμενίων, Ελλήνων και Ασσυρίων," όπως λέει ο Αρμένιος συναγωνιστής Χ. Ντεμογιάν, “δεν έχουμε το δικαίωμα να σιωπούμε και να ανεχόμαστε την εγκληματική άρνηση των διαπραχθέντων φρικαλεοτήτων και των συνέπειών τους. Το ηθικό χρέος της νέας γενιάς δεν είναι μόνο να τιμά και να θυμάται, αλλά από κοινού, χέρι-χέρι, να συνεχίζει τον αγώνα για την αποκατάσταση της δικαιοσύνης.Ας μην ξεχνάμε λοιπόν τον πόνο, τους καημούς και τα ανεκπλήρωτα όνειρα των προγόνων μας και μαζί να σηκώσουμε το λάβαρο του αγώνα για να θριαμβεύσει το δίκαιο και η αλήθεια”.

Υ.Γ. Οι 400 τόνοι οστών που μετέφερε το πλοίο από τα Μουδανιά στη Μασσαλία, μετά από την πώλησή τους από τον φασίστα Κεμάλ, είναι χιλιάδες   πρόγονοί μας.   Πέρα από το σεβασμό, οφείλουμε και την αλήθεια  για τη Γενοκτονία, αυτήν  που  διάφοροι που παριστάνουν τους πολιτικούς, τους καθηγητές, τους αυτοδιοικητικούς, τους διανοούμενους, τους καλλιτέχνες την αρνούνται, θαυμάζοντας τον πρωτεργάτη της, δάσκαλο του Χίτλερ,  Μουσταφά Κεμάλ!

Οι αναφορές για το φορτίο των 400 τόνων ανθρώπινων λειψάνων από τις εφημερίδες «New York Times», «Midi» και «Μακεδονία»




Ο  ΗΛΙΑΣ ΒΕΝΕΖΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΣΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΓΌΝΩΝ ΜΑΣ




Ηλίας Βενέζης  «Το νούμερο 31328. Το βιβλίο της σκλαβιάς», εκδ. Εστία, Αθήνα, 1931, σελ. 217-218.

Η αφήγηση ενός αιχμαλώτου των Τούρκων

«Ενα πρωί μάς παίρνουν καμιά εξηνταριά σκλάβους για μικρή αγγαρειά. Είναι λίγο όξω απ’ τη Μαγνησά. Δίπλα στις ράγες του σιδηρόδρομου τελειώνει μια μεγάλη χαράδρα, ανάμεσα στο Σίπυλο. Τη λέν «Κηρτίκ-ντερέ». Μες σ’ αυτήν τη χαράδρα λογαριάζαν πως θα σκοτωθήκαν ίσαμε σαράντα χιλιάδες χριστιανοί απ’ τη Σμύρνη και τη Μαγνησά, αρσενικοί και θηλυκοί. Τις πρώτες μέρες της καταστροφής. Τα κορμιά λιώσανε το χειμώνα, και το νερό της χαράδρας που κατέβαινε από ψηλά έσπρωξε τα κουφάρια προς τα κάτω… Λοιπόν η δουλειά όλη τη μέρα ήταν να σπρώξουμε τα κουφάρια, που ατάχτησαν, προς τη μέσα. Να μη φαίνουνται.
Στην αρχή μάς έκανε κακό να τα πιάνουμε με τα χέρια μας, αγκαλιές αγκαλιές, και να τα κουβαλούμε. Μα σε λίγες ώρες οι πρώτες εντυπώσεις είχαν περάσει. Οι σκλάβοι κάναν και αστεία… Σε κάμποσα καλάμια χεριών, βρίσκαμε διατηρημένο ένα ψιλό σύρμα. Ο χριστιανός θα ‘ταν δέμενος με κάποιον άλλο – μα, με το κατρακύλισμα στη χαράδρα, αυτός ο σύντροφος σκελετός είχε ξεκόψει. Ενας από μας στάθηκε τυχερός. Βρήκε τέσσερα κόκαλα χεριών δεμένα μαζί μαζί. Ετσι μαζί μαζί τα σήκωσε και τα κουβάλησε παραμέσα.
Μεσημέρι. Βαρεμένοι απ’ αυτό το πάνε-έλα. Περπατούμε αργά, ναρκωμένοι από τον φρέσκο ήλιο. Κ’ οι κουβέντες, τ’ άγαρμπα αστεία έχουν σταματήσει. Κανένας δε βγάζει μιλιά. Μοναχά όταν ένας βρήκε ένα μικρό κρανίο το έδειξε στους αλλουνούς.
– Για δέστε, είπε. Ηταν παιδάκι.
– Αλλάχ!… Αλλάχ!… μουρμουρίζει ταραγμένος ο μαφαζάς.
Καθίσαμε να φάμε ψωμί. Κανείς δεν έχει όρεξη. Ενας λέει:
– Πόσω χρονώ να ‘ταν;
– Για το παιδάκι λες;
– Ναι.
– Τι θα ‘ταν; Κάνα-δυο χρονώ….
Σαν πέσαμε στο δρόμο να γυρίσουμε στο στρατόπεδο ο νους μας δεν μπορούσε να φύγη απ’ τον τόπο που αφήσαμε. Η χαράδρα με τους σκελετούς βάραινε κυριαρχικά -κάτι κουνιόταν, μας παρακολουθούσε βήμα με βήμα.


Σε μια πηγή σταθήκαμε. Πλύναμε τα χέρια μας, τα πρόσωπά μας. Σα ν’ αλαφρώσαμε.
– Τι θα γίνουν τόσα κόκαλα; Αναρωτιέται μια στιγμή ένας.
Ο Μίλτος τον κοιτάζει ήρεμα.
– Δεν ξέρεις τι γίνεται με τα κόκαλα;
– Οχι.
– Κοπριά, σύντροφε.
– Τι έκανε, λέει;
– Κοπριά, σύντροφε. Θα δεις μια μέρα που θα μοσκοπουληθούν. Θα δης…
Ήταν ταξιδεμένος ο Μίλτος. Ήξερε».




22 Dec 1924

YARN OF A CARGO OF HUMAN BONES




Copyright 1924, by The New York Times Company.
Special Cable to the New York Times.

PARIS, Dec 22, - Marseilles is excited by a weird story of the arrival in that port of a ship flying the British flag and named the Zan carrying a mysterious cargo of 400 tons of human bones consigned to manufacturers there. The bones are said to have been loaded at Mudania on the Sea of Marmora and to be the remains of the victims of massacres in Asia Minor. In view of the rumors circulating it is expected that an inquiry will be instigated.



Για τη επέτειο μνήμης της Γενοκτονίας , μιλά στο Πρακτορείο Ορθοδοξία και τη Ναταλία Δανδόλου ο Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών κ. Θεοφάνης Μαλκίδης.

Ο κ. Μαλκίδης, μέ­λος της Διε­θνούς Έ­νω­σης Α­κα­δη­μα­ϊ­κών για τη Με­λέ­τη των Γε­νο­κτο­νιών, αναφέρεται στη μελανή αυτή σελίδα της ιστορίας του 20ου αιώνα, τις προσπάθειες που γίνονται για διεθνή αναγνώριση της Γενοκτονίας  αλλά και για τις ευθύνες των ελληνικών κυβερνήσεων, τα τελευταία χρόνια.

Αφιέρωμα Γενοκτονία: «Να σταματήσει η άρνηση – Να αποδεχθεί η Τουρκία τα εγκλήματά της»



Θ. Μαλκίδης για τη Γενοκτονία: «Να σταματήσει η άρνηση – Να αποδεχθεί η Τουρκία τα εγκλήματά της» 
Για το ιστορικό της γενοκτονίας των Ποντίων, που έγινε σαν σήμερα 19 Μαΐου πριν από 101 χρόνια, έκανε λόγο ο διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών και μέ­λος της Διε­θνούς Έ­νω­σης Α­κα­δη­μα­ϊ­κών για τη Με­λέ­τη των Γε­νο­κτο­νιών, Θεοφάνης Μαλκίδης.





Ο Θεοφάνης Μαλκίδης

«Η 19η Μαΐου σηματοδοτεί τη γενοκτονία στο κομμάτι εκείνο του Ελληνισμού το οποίο κορυφώνεται το 1919 στον Πόντο. Είχε προηγηθεί η κορύφωση στη Θράκη, το Μαύρο Πάσχα του ’14, και η αντίστοιχη πράξη στο λιμάνι της Σμύρνης, όπου προφανώς δεν έγινε συνωστισμός, το Σεπτέμβριο του 1922» δήλωσε στο evros24.

Τρίτη 19 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα Γενοκτονία: Κεμαλισμός και Ναζισμός, Ερντογάν και εισβολή, ατιμώρητα επαναλαμβανόμενα εγκλήματα




Θεοφάνης Μαλκίδης
Δρ Κοινωνικών Επιστημών

Γενοκτονία, Κεμαλισμός και Ναζισμός 

Με την εξέλιξη και την υλοποίηση του κινήματος των Νεότουρκων εμφανίσθηκε και εδραιώθηκε η εθνικιστική ιδεολογία και με την κατάκτηση της εξουσίας το 1908,εκδηλώθηκε η θέληση να εξαφανιστούν οι μη μουσουλμανικοί πληθυσμοί,θέληση η οποία υλοποιήθηκε πριν και κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.Οι 'Έλληνες,μαζί με τους Αρμένιους,τους Ασσύριους και άλλους λαούς ήταν οι κεντρικοί στόχοι.

ΜΑΛΚΙΔΗΣ: 75 χρόνια από την Νίκη των προγόνων μας κατά του ...




Το σύνθημα των Νεότουρκων ότι στο Οθωμανικό κράτος πρέ-πει να υπάρχουν μόνο Οθωμανοί-μουσουλμάνοι και κατ' επέκταση μόνο Τούρκοι,στην Κεμαλική ιδεολογία το σύνθημα αυτό γίνεται «ένα κράτος,ένα έθνος,μία γλώσ-σα».O Κεμαλισμός αποτελεί τη συνέχεια και εξέλιξη του κινήματος των Νεότουρκων1,ο Κεμαλι-σμός στη συνέχεια αποτέλεσε το πρότυπο του Χίτλερ και των Ναζί.
O Κεμαλισμός είναι ένα «ιδεολογικό φαινόμενο» που η γέννησή του ξεκινά από την περίοδο κατάρ-ρευσης του Οθωμανικού κράτους και της εμφάνισης της εθνικιστικής και ρατσιστικής κίνησης της «Ένωσις και Πρόοδος» των «Νεότουρκων» στην οποία ενώ ο Κεμάλ κράτησε πρωταγωνιστικό ρό-λο,για τους ευνόητους λόγους η τουρκική ιστοριογραφία τον κατατάσσει στους απλούς αξιωματι-κούς που όπως πολλοί άλλοι,«παραπλανήθηκε».
O 'Ερικ Τσούρχερ (Eric Zurcher) τονίζει ότι ο Μουσταφά Κεμάλ υπήρξε πιθανότατα ένα από τα έμπιστα μέλη της Επιτροπής,αν και ποτέ δεν κατέλαβε εξέχουσα θέση,γεγονός άλλωστε το οποίο παραδέχτηκε το 1923,λέγοντας ότι «όλοι υπήρξαμε μέλη της Ένωσης και Προόδου»2.




Όταν οι διανοούμενοι και στρατιωτικοί είδαν μετά τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο ότι διαλύεται η αυ-τοκρατορία στράφηκαν προς τον εθνικισμό του Κεμάλ,εθνικισμός που είχε τα χαρακτηριστικά ενός ρεαλιστικού ρατσιστικού και φασιστικού παντουρκισμού.Στην περίπτωση των Ναζί,η ηττημένη Γερ-μανία του Α' Παγκοσμίου Πολέμου έπρεπε να αναστηθεί και μόνο ένας Φύρερ,στα πρότυπα του Κεμάλ,θα μπορούσε να το κάνει πράξη.

Ο Κεμαλισμός,ως κυρίαρχη ιδεολογία,διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της ελληνικής στρατιωτικής παρουσίας στη Μικρά Ασία (1919-1922)3 και της μονοκομματικής περιόδου της Τουρκίας (1923-1946) με στόχο να προσφέρει μια νέα ταυτότητα,ένα νέο αξιακό σύστημα.Στην πραγματικότητα όμως,ο εκτουρκισμός των κατοίκων της Τουρκίας,η επικράτηση της τουρκικής εθνικής ταυτότητας με βάση γλωσσικά,πολιτισμικά,εδαφικά,αλλά και φυλετικά κριτήρια,γίνεται με την απόρριψη εθνικών,γλωσσικών και πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων.Κατ΄ αντιστοιχία,το Ναζιστικό μοντέλο,αφού ακολούθησε πι-στά τα παραπάνω ρατσιστικά βήματα καθαρότητας της Γερμανίας,τα εξέλιξε με τον πιο απάνθρωπο και βάρβαρο τρόπο.


Ο Κεμαλισμός,όπως και ο Ναζισμός,δίνει ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο του κράτους,το οποίο καλείται με την παρέμβασή του σε όλες τις σφαίρες της κοινωνικής ζωής,με την οικονομική ανάπτυξη,πάντα εις βάρος των «ανεπιθύμητων»,τον περιορισμό και τον έλεγχο της θρησκείας,με την επιβολή και την περιφρούρηση των μεταρρυθμίσεων,να λειτουργήσει ως μοχλός εκσυγχρονισμού,με την έννοια του εκδυτικισμού,της τουρκικής κοινωνίας.Θεματοφύλακες του Κεμαλισμού και του Ναζισμού υπήρ-ξαν,κατά κύριο λόγο,οι στρατιωτικοί,οι οποίοι έπαιξαν βασικό ρόλο στην εδραίωση του Κράτους - κόμματος και του κόμματος - Κράτους.
Ο Κεμαλισμός,και αναμφισβήτητα και ο Ναζισμός,με τους «κατώτερους λαούς»,μορφοποιήθηκε ου-σιαστικά με τις εθνοκτόνες,αντιδημοκρατικές διαδικασίες εναντίον των Ελλήνων και των υπολοί-πων λαών του κράτους.H «Νέα Τουρκία» δημιουργήθηκε από τον Κεμάλ στη βάση της εξαφάνισης κάθε ίχνους ελληνικής,αρμενικής παρουσίας στην κοινωνία,την οικονομία,τον πολιτισμό.Το παραπά-νω πρότυπο ακολουθήθηκε πιστά από τους Ναζί και από τον Χίτλερ,προσδοκώντας στη δημιουργία του αιώνιου Γ' Ράιχ.




Για τη δημιουργία του ολοκληρωτικού κράτους,όπως οι Νεότουρκοι έτσι και η Κεμαλική κυβέρνηση και βεβαίως και οι Ναζί του Χίτλερ,συνδύασαν το νόμιμο με το παράνομο,τη συγκροτημένη Εθνοσυνέλευση και τις «ειδικές» οργανώσεις.Ακολουθώντας την παράδοση της Νεοτουρκικής «Ειδικής Οργάνωσης»,η δραστηριότητα της οποίας συνίστατο στο να παρακάμπτει την επίσημη οδό για να εκτελεί τα καθήκοντα που της ανέθετε απευθείας η Νεοτουρκική ηγεσία 4,οι Κεμαλικοί χρησιμοποίησαν τους τσέτες (παραστρατιωτικές ομάδες),ενώ οι Ναζί τις αναρίθμητες οργανώσεις μαζικής εξόντωσης.
Παρότι οι Κεμαλικοί είχαν απαρνηθεί τη βασική θεωρία των Νεότουρκων,τον παντουρανισμό,ο εθνικισμός,ο ρατσισμός και ο φασισμός ήταν η βασική τους ιδεολογία.



Όπως γράφει ο Νίκος Ψυρρούκης,«η προσεκτικότερη μελέτη του Κεμαλισμού μας πείθει ότι πρόκειται για βαθιά αντιλαϊκή και αντιδημοκρατική θεωρία.O φιλοναζισμός,ο μεντερισμός και άλλες αντιδραστικές δοξασίες είναι νομοτελειακή εξέλιξη του κεμαλισμού... Ακόμα και οι κεμαλικές μεταρρυθμίσεις γίνονται με διοικητικές αποφάσεις από πάνω.Περιφρονούν τις πολιτιστικές παραδόσεις του τουρκικού λαού,εκφράζουν το σύμπλεγμα κατωτερότητας των Τούρκων αστών»5.

H μετάβαση από ένα Οθωμανικό συγκεντρωτικό,αυταρχικό,πολυεθνικό και πολυθρησκευτικό κράτος σε ένα συγκεντρωτικό,αυταρχικό, εθνικιστικό, στρατικοποιημένο, φασιστικό και ρατσιστικό κράτος από τον Κεμάλ γίνεται με βίαιο τρόπο και χωρίς κανένα κοινωνικό έρεισμα,με αποτέλεσμα η οργάνωση της κοινωνίας κατά την Κεμαλική περίοδο να ομοιάζει τα αντιδημοκρατικά,φασιστικά και ρατσιστικά μοντέλα,με κυρίαρχο τον Ναζισμό.



O ρατσισμός και οι φυλετικές θεωρίες,που στο Ναζισμό έγιναν «επιστήμη»,εμφανίστηκαν ως όργανα επιβολής στον Κεμαλισμό,ο οποίος υποστήριξε ότι οι Τούρκοι ξεκινώντας από τα βάθη της Ασίας,διέδωσαν τον πολιτισμό σε όποια χώρα και αν πήγαιναν 6.
Στην Κεμαλική περίοδο,αφού έχει προηγηθεί η Νεοτουρκική,οι μεν Ελληνικοί και άλλοι πληθυσμοί εκδιώχθηκαν και αναγκάστηκαν να διακόψουν μια παρουσία αιώνων,οι δε μουσουλμανικοί πληθυσμοί και ιδιαίτερα τα λαϊκά στρώματα,αφού στην αρχή χρησιμοποιήθηκαν,στη συνέχεια αντιμετωπίζοντας το αυταρχικό καθεστώς,δένονταν με τη Θρησκεία,η οποία έγινε συνώνυμο με την καθημερινότητα.

O Κεμαλισμός,ο οποίος για λόγους ιστορικού πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου είναι όμοιος με τον ρατσισμό που αναπτύχθηκε στη Ναζιστική Γερμανία και εξελίχθηκε σε κρατικό μοντέλο στο θεσμικό μόρφωμα της νότιας Αφρικής,ξεκινούσε από την προϋπόθεση ότι η πραγματοποίηση της κυριαρχίας εξαιτίας της αδύνατης οικονομικής βάσης θα ήταν δυνατή στη βάση μιας στρατιωτικής επέμβασης.Έτσι,η Κεμαλική αστική τάξη στο οικονομικό,πολιτιστικό και πολιτικό πεδίο στη διάρκεια των ετών 1925-1940 εφάρμοσε το σχέδιο εγκαθίδρυσής της 7 με τη βοήθεια του στρατού 8. Στο Ναζιστικό περιβάλλον έγινε ακριβώς το ίδιο,με πολλαπλά βεβαίως δυσμενή αποτελέσματα.


Σχεδόν ταυτόχρονα,ο στρατός και οι παραφυάδες του έγινε ο βασικός ρυθμιστής της εξουσίας στα ιδεώδη του Κεμαλισμού και του Ναζισμού και κατ' επέκταση του κράτους και του κόμματος,που ελέγχει και προβλέπει για τα πάντα.Το μοναδικό Κόμμα έγινε κράτος και το κράτος έγινε Κόμμα,ενώ ειδικά ο στρατός αποτέλεσε την ταξική έκφραση των αρχών του Κεμαλισμού και του Ναζισμού.

O Κεμαλισμός αποτελεί συνώνυμο του Ναζισμού και συνιστά μία φασιστική,εθνικιστική και ρατσιστική ιδεολογία η οποία εκφρασμένη με την πιο ακραία βαρβαρότητα,στέρησε τη ζωή σε εκα-τομμύρια ανθρώπους 9.H πρόταση του Μιχ. Χαραλαμπίδη που συνδέεται με την ανάδειξη της αλήθειας σε ό,τι αφορά τη σχέση και τις ομοιότητες Κεμαλισμού και Ναζισμού 10,είναι η ανακήρυξη της 19ης Μαΐου ως παγκόσμιας και Ευρωπαϊκής ημέρας μνήμης των θυμάτων του Κεμαλισμού, κατ' αντιστοιχία της διεθνούς ημέρας μνήμης του θυμάτων του Ναζισμού (27 Ιανουαρίου).

Είναι μία συμβολική,αλλά και ουσιαστική,πράξη καταδίκης του φασισμού και Νίκης της Δημοκρατίας,της Ελευθερίας,του Δικαίου και της Ιστορίας,είναι η Νίκη των λαών που δολοφονήθηκαν.Είναι η Νίκη της Ζωής έναντι  του Θανάτου.

Σημειώσεις 

1 Μαrdin S., The Genesis οf Young Ottoman Thought, Princeton 1963.
2 Zurcher Ε., The Uniοst factor. The role οf the Committee Union and Progress in the Turkίsh Ναtiοnαi Movement (1905-1926), Lαiden, Brill 1983.
3 Ανciοglοu D., Milli kurtulus tαrihi, Ankara 1965.
4 Ουαtaert D., The Ottoman Empire, 1700-1922, Cambridge, Cambridge University Press 2000, p. 321
5 Ψυρούκης Ν., Μικρασιατική Καταστροφή, Λευκωσία, Αιγαίον 2000, σ. 289.
6 Μηεσικτσή I., Θέματα Τουρκικής Ιστορίας και το Κουρδικό πρόβλημα, Γερμανία 1986, σ. 23.
7 Τας Α., Κεμαλισμός, Ομοσπονδία Εργατικών Οργανώσεων Κουρδιστάν, Γερμανία 1986, σελ. 12.
8 Wesanen S., O δρόμος της επανάστασης του Κουρδιστάν, Αθήνα 1988, σελ. 51.
9 Μαλκίδης Θ., Κεμαλισμός και Ναζισμός, Αθήνα, Εύξεινος Λόγος 2016.

10 Χαραλαμπίδης Μ., «Ομοιότητες Κεμαλισμού - Ναζισμού» στο «Το Ποντιακό ζήτημα σήμερα», Αθήνα, Στράβων 2006, σ. 67.



Διαδικτυακή εκδήλωση της Πανποντιακής Ομοσπονδίας ΗΠΑ ΚΑΝΑΔΑ





Link for event:

https://www.facebook.com/HolyInstitutionPanagiaSoumela/

GENOCIDE AWARENESS DISCUSSIONS with:
DR. THEOFANIS MALKIDIS, Prof. of History, Genocide Scholar
DR. PETER DIAMADIS, Historian
DR. KYRIAKOS CHATZIKYRIAKIDIS, Director of the Centre for Pontian Studies Aristotelian University of Thessaloniki




Η συνέντευξή μου για τη Γενοκτονία . Ράδιο Άλφα


Δευτέρα 18 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα Γενοκτονία : Το έγκλημα που δεν τιμωρήθηκε επαναλαμβάνεται



Θ. Μαλκίδης 

Η Γενοκτονία που δεν τιμωρήθηκε επαναλαμβάνεται 

Πολλοί έντιμοι και ανεξάρτητοι ερευνητές, πολιτικοί και διανοούμενοι γνωρίζουν για τα μαζικά εγκλήματα και ασχολούνται σε όλον τον πλανήτη  με το ζήτημα της Γενοκτονίας.
Η περίπτωση της Γενοκτονίας των Ελλήνων αποτελεί μία συμπύκνωση όλων των μεθόδων που ακολουθήθηκαν στην πορεία του ανθρώπου, αφού εμφανίστηκαν εξοντωτικές πορείες, τάγματα εργασίας, στρατόπεδα συγκέντρωσης, βιασμοί, μεταφορά γυναικών και παιδιών στην τουρκική ομάδα και μία σειρά από άλλα ζητήματα  που εμφανίζονται στην Σύμβαση του ΟΗΕ για την πρόληψη και την καταστολή του εγκλήματος της Γενοκτονίας. Άλλωστε ο πρώτος συστηματικός μελετητής της υπόθεσης της Γενοκτονίας, ο επιζήσας  του Ολοκαυτώματος Ραφαήλ Λέμκιν, θεμελίωσε τον όρο και τη Σύμβαση, πάνω στο μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων και βεβαίως των Αρμενίων και των Εβραίων.

 Ο αγώνας μας, η διεθνή προσπάθειά μας αποτελεί  οδηγό αναγνώρισης για το μαζικό έγκλημα εναντίον των Ελλήνων, αναδεικνύοντάς στο σύνολό του, ερευνώντας τις διώξεις των Νεότουρκων και των Κεμαλικών εναντίον των Ελλήνων από τη Θράκη, μέχρι την κεντρική Μικρά Ασία και τον Πόντο.


Συνιστά  μία πυξίδα πορείας για την τεκμηρίωση της ιερής και μεγάλης υπόθεσης της Γενοκτονίας,  αντικρούοντας την προπαγάνδα  της Τουρκίας, προβάλλοντας το διεθνές πλαίσιο αναγνώρισης, ασχολείται όμως και με  την υπονόμευση, την άρνηση και την κατανάλωση που υφίσταται το ζήτημα εντός της Ελλάδας.





Στεφάνια στο δάσκαλο του Χίτλερ Κεμάλ, τιμές από Πανεπιστήμιο χτισμένο πάνω στο αίμα της Σμύρνης !






Διαδικτυακή εκδήλωση της Πανποντιακης Ομοσπονδίας ΗΠΑ ΚΑΝΑΔΑ




Link for event:

https://www.facebook.com/HolyInstitutionPanagiaSoumela/

GENOCIDE AWARENESS DISCUSSIONS with:
DR. THEOFANIS MALKIDIS, Genocide Scholar
DR. PETER DIAMADIS, Historian
DR. KYRIAKOS CHATZIKYRIAKIDIS, Director of the Centre for Pontian Studies Aristotelian University of Thessaloniki

Η συνέντευξή μου για τη Γενοκτονία . Hellas fm Νεας Υόρκης


Κυριακή 17 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα Γενοκτονία: ο αγώνας για αναγνώριση συνεχίζεται !


Θ. Μαλκίδης 

H Γενοκτονία των Ελλήνων

Η Γενοκτονία των Ελλήνων, η μαζική δολοφονία  εναντίον του Ελληνισμού της Θράκης, της Ιωνίας, του Πόντου, της Καππαδοκίας δολοφονία  η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο ανθρώπους, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που γνώρισε η ανθρωπότητα.

Ξεκινώντας από τους Νεότουρκους  και καταλήγοντας στον Μουσταφά Κεμάλ, οι Έλληνες και οι Ελληνίδες, ηλικιωμένοι, βρέφη και παιδιά, γνώρισαν τη βαρβαρότητα, τις διώξεις, τους βιασμούς, τα τάγματα εργασίας και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, την εξορία, την προσφυγιά και το θάνατο.

Από την Αδριανούπολη,  μέχρι την Τραπεζούντα και τη Σμύρνη, ο Ελληνισμός για σχεδόν δύο δεκαετίες αντιμετώπισε το οργανωμένο σχέδιο εξόντωσης από το φασιστικό - ρατσιστικό και εθνικιστικό καθεστώς των Νεότουρκων και των Κεμαλικών  που κατέληξε σε Γενοκτονία.   Εξόντωση την οποία αρνείται πεισματικά το κράτος- θύτης η Τουρκία και δυστυχώς αδιαφορεί για αυτήν υπονομεύοντάς την, η Ελλάδα το κράτος - θύμα......


Εκτός όμως από την άρνηση και την προπαγάνδα της Τουρκίας, εκτός από την αδιάφορη στάση και την Ύβρη με τα στεφάνια στον Κεμάλ από την Ελλάδα, υπάρχει και αυτός ο λόγος: Μνήμης, Αλήθειας και  Δικαιοσύνης, Αγωνιστικός και Ελληνικός !    Η συνέντευξή μου σήμερα στο ραδιοφωνικό σταθμό Μετρόπολις Θεσσαλονίκης Μακεδονίας για τη Γενοκτονία.

Σάββατο 16 Μαΐου 2020

Λόγος Ελληνικός ενάντια στον σφαγέα και εισβολέα




Θ. Μαλκίδης 

Εκτός από τους τάχα πολιτικούς και τους δήθεν διανοούμενους του θλιβερού σκηνικού που μας προτείνουν να τα βρούμε με το σφαγέα και τον εισβολέα, υπάρχει και αυτός ο λόγος : Αγωνιστικός, αντιστασιακός, Ελληνικός ! 

Η συνέντευξή μου για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, για τη ΓΗ και το ΥΔΩΡ του Ελληνισμού 



Αφιέρωμα Γενοκτονία: O Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας. Από το Γήπεδο στην Αγχόνη


Θεοφάνης Μαλκίδης

O Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος» Μερζιφούντας. Από το Γήπεδο στην Αγχόνη

Oι σύλλογοι των Ελλήνων της Ανατολής οι οποίοι δημιουργήθηκαν σε ειρηνική περίοδο, προήλθαν από την ανάγκη που βίωνε ο Ελληνισμός να διατηρήσει  την ιδιαιτερότητά του, να ανυψώσει το πνευματικό και το αθλητικό του επίπεδο, αλλά με την έναρξη της Γενοκτονίας οι Σύλλογοι ήταν και μέσο επιβίωσης. Στον Πόντο και ιδιαίτερα στη Μερζιφούντα, η οποία αποτέλεσε πηγή αξιόλογων κοινωνικών, πνευματικών, αθλητικών και άλλων επιτευγμάτων, οι Έλληνες ίδρυσαν συλλόγους ιδιαίτερα σημαντικούς για την εθνική αυτογνωσία και επιβίωση. Σε δύσκολες στιγμές οι συλλογικές δομές αποτέλεσαν το καταφύγιο για πολλούς Έλληνες οι οποίοι κυνηγήθηκαν ανηλεώς από τις Νεοτουρκικές και τις Κεμαλικές δυνάμεις.

Ο Ελληνικός Αθλητικός Σύλλογος «Πόντος», ο οποίος δημιουργήθηκε από μαθητές και καθηγητές του Κολλεγίου "Ανατόλια" Μερζιφούντας  αποτέλεσε ένα θεσμικό δημιούργημα των Ελλήνων της πόλης, που συνέβαλλε αποφασιστικά στην πνευματική, πολιτισμική, αθλητική και κοινωνική τους ανύψωση. Έχοντας πολυποίκιλες δραστηριότητες, ο Σύλλογος αποτέλεσε  μία ακόμη προσφορά για την εθνική αποκατάσταση των Ελλήνων του Πόντου, οι οποίοι αγωνίστηκαν με κάθε τρόπο για την ελευθερία. Αρκετοί από αυτούς όπως ο καθηγητής και  οι μαθητές  του "Ανατόλια" Θεοχαρίδης και   Ανανιάδης και  Παυλίδης, θα δολοφονηθούν στα αποκαλούμενα από τους Κεμαλικούς "Δικαστήρια Ανεξαρτησίας" που στήθηκαν στην Αμάσεια το 1921. Έτσι τα μέλη, οι αθλητές του Συλλόγου "Πόντος", βρέθηκαν κυριολεκτικά από το γήπεδο στην αγχόνη

Το βιβλίο αναλύει τη συμβολή του Ελληνικού Αθλητικού Συλλόγου "Πόντος" , η οποία είναι σημαντικότατη και αποτελεί μία εξαιρετική στιγμή της παρουσίας των Ελλήνων στον Πόντο.   Η έρευνα έδειξε και στο μέλλον θα δείξει ακόμη  περισσότερο ότι σύλλογοι και σωματεία, οργανωμένες θεσμικές εκφράσεις των Ελλήνων, όπως ο «Πόντος» της Μερζιφούντας  ξεχώρισαν με τη δραστηριότητά τους και απέδειξαν την μεγάλη  πνευματική,  κοινωνική και εθνική τους  προσφορά. 





 http://www.pontos-news.gr/sites/default/files/styles/article_main_full/public/pontosold/filesperiodiko_pontos_988469736.jpg?itok=UHSg4--R

Παρασκευή 15 Μαΐου 2020

Η Ύβρις συνεχίζεται


Αγία Αικατερίνη Μόριας Λέσβου  τώρα:

Και η καταστροφή των Εκκλησιών μας, η βεβηλωση τους αφού ο συγκεκριμένος Ναός χρησιμοποιείται σαν τουαλέτα (!) συνεχίζονται, χωρίς καμία παρέμβαση των <<αρμοδίων>>, χωρίς καμία τιμωρία των ενόχων!


Εκατό χρόνια Ελευθερίας της Θράκης


Θ. Μαλκίδης 

Εκατό χρόνια Ελευθερίας της Θράκης 

Η συμπλήρωση, πριν λίγες ώρες, των εκατό ετών Ελευθερίας της Θράκης μετά από 600 χρόνια σκλαβιάς, ταυτίστηκε με την απουσία των <<αρμοδίων>> . 
Ο νυν  και ο πρώην πρωθυπουργός έκαναν βόλτες στην Αθήνα βγάζοντας σέλφι (....), κανένα κοινοβουλευτικό κόμμα δεν εξέδωσε ούτε τη γνωστή  ανακοίνωση περί <<ενσωμάτωσης>> και όχι βεβαίως περί απελευθέρωσης , η δημόσια (και η ιδιωτική) τηλεόραση απούσα και εν τέλει, το πολιτικό προσωπικό, η πνευματική ελίτ,  η κοινωνία, η παιδεία αγνόησε, αδιαφόρησε για  το σημαντικό γεγονός για τη Θράκη και  για τον Ελληνισμό.

Υ. Γ.  Είναι κατανοητό ότι η  έπαρση της μεγαλύτερης σημαίας, οι φωταγωγήσεις, η εμφάνιση της Θρακικής ενδυμασίας στην Προεδρική φρουρά, οι περιοδεύοντες <<θεσμικοί>>, ένα μήνυμα χωρίς αναφορά στο όνομα Τουρκία είναι μερικές αποδείξεις για την έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος για τη Θράκη....   


Η συνέντευξή μου στην εφημερίδα Νέα Εγνατία της Καβάλας 






Η συνέντευξή μου στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη Νετ της Αλεξανδρούπολης 


Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την Απελευθέρωση της Θράκης: Η Θράκη στο σήμερα

Η Επανάσταση του 1821 στη Θράκη και τη Μακεδονία

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ' ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη.
Μπορεί η Μακεδονία και η Θράκη, όπως και άλλες περιοχές της χώρας, να μην απελευθερώθηκαν από τη μεγαλειώδη και παγκόσμιας ακτινοβολίας Ελληνική Επανάσταση του 1821, σίγουρα όμως και τα μέρη αυτά έχουν το δικό τους μερτικό στην εξέλιξη και την τελική έκβαση της Επανάστασης.

Άλλωστε, ανάλογης αποφασιστικότητας επαναστατικός ξεσηκωμός ήταν οι δράσεις και οι εκδηλώσεις των υπόδουλων Βορειοελλαδιτών κατά την περίοδο αυτή. Και δεν αναφερόμαστε μόνο στο φαινόμενο του κλεφταρματολισμού, που ήταν ένας συνεχής επαναστατικός ανταρτικός πονοκέφαλος για τους κατακτητές, αλλά κυρίως για τις ηρωικές τοπικές εξεγέρσεις, οι οποίες δεν ήταν άσχετες με την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης.

Οι τοπικές εξεγέρσεις στη Μακεδονία και τη Θράκη πραγματοποιήθηκαν κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες απ' ό,τι στη Ρούμελη και στον Μοριά, αφού η Βόρεια Ελλάδα βρισκόταν σε στενό στρατιωτικό έλεγχο και πολύ κοντά στην Κωνσταντινούπολη, οπότε πολύ εύκολα ένας ξεσηκωμός θα καταπνιγόταν στο αίμα. Και αυτό δεν αποφεύχθηκε, αφού οι συνέπειες τόσο για τους αγωνιστές όσο και για τα γυναικόπαιδα ήταν ιδιαίτερα οδυνηρές.


Τα γεγονότα αυτά όμως δεν πέρασαν απαρατήρητα ούτε από τους ξένους, οι οποίοι τα κατέγραψαν και τα πρόβαλαν, ή ακόμη εμπνεύστηκαν από αυτά για να εκφραστούν καλλιτεχνικά και να καταγγείλουν παράλληλα τις ωμότητες που πραγματοποιήθηκαν. Απόδειξη, ο πίνακας του Αυγούστου Βινσόν που βρίσκεται στο Παρίσι, στο Μουσείο του Λούβρου, και αφορά το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης τον Σεπτέμβριο του 1821 και κοσμεί το εξώφυλλο του αφιερώματός μας.

Όσο για τους διασωθέντες επαναστατημένους αγωνιστές της περιόδου αυτής, βρέθηκαν στη συνέχεια στη Νότια Ελλάδα για να συνδράμουν τις εκεί πολεμικές επιχειρήσεις, ενώ πολλοί θυσίασαν τη ζωή τους για την ελευθερία της πατρίδας και για την εθνική μας παλιγγενεσία. Αυτό αποδεικνύει πως οι αγράμματοι και απλοϊκοί αγωνιστές γνώριζαν και είχαν μια γενικότερη συγκρότηση σχετικά με το ποιο ήταν το διακύβευμα για το γένος.

Οι σκλαβωμένοι όμως Βορειοελλαδίτες δεν έπαψαν να ξεσηκώνονται και κατά τη λεγόμενη μεταπαναστατική περίοδο, αφού ήξεραν πως αυτός ήταν ο μόνος δρόμος για την απελευθέρωσή τους. Συνέχεια όλων αυτών των ξεσηκωμών ήταν και η ένοπλη φάση του Μακεδονικού Αγώνα (1904-1908).

Ο ελληνισμός, το γένος, ο κόσμος της πονεμένης ρωμιοσύνης, μέσα στα χρόνια της σκλαβιάς βρήκε τρόπους για αυτοοργάνωση και δράση για την επίτευξη οικονομικών και εμπορικών στόχων αλλά και για τη μόρφωση και την παιδεία των υποδούλων, το κτίσιμο ναών και άλλων κοινωφελών έργων, όπως και για την ευρύτερη κοινωνική συμπαράσταση και αντίσταση στον κατακτητή. Και προφανώς όλο αυτό το κοινοτικό πνεύμα θέριευε και τον καημό της ρωμιοσύνης για ελευθερία και εθνική ανάταση. Αυτό αποδεικνύει και την ομοψυχία όλων των σκλαβωμένων Ελλήνων για ξεσηκωμό.

Η κεντρική εικόνα του άρθρου είναι πίνακας του Auguste Vinchon, που βρίσκεται στο Λούβρο, και απεικονίζει το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης, το οποίο συνέβη την 1η Σεπτεμβρίου 1821 


Η συνέντευξή μου στον τηλεοπτικό σταθμό STAR βορείου Ελλάδος για την επέτειο 100 ετών απελευθέρωσης της Θράκης


Πέμπτη 14 Μαΐου 2020

Τετάρτη 13 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την Απελευθέρωση της Θράκης: Απελευθέρωση και όχι ενσωμάτωση !



Θ. Μαλκίδης 

Τιμούμε την Απελευθέρωση, την Ελευθερία της Θράκης και όχι την ενσωμάτωση !


Η συνέντευξή μου για τα 100 χρόνια απελευθέρωσης της Θράκης


Τρίτη 12 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την Απελευθέρωση της Θράκης: Ο θύτης, ο καταπιεστής επιστρέφει....



Θ. Μαλκίδης: «Αυτή η μεγάλη στιγμή για τη Θράκη δεν πρέπει να ονομάζεται ενσωμάτωση» (βίντεο)
Νικήτας Διαμαντόπουλος www. evros24.gr 


Με αφορμή το νέο λογότυπο για τα 100 χρόνια που συμπληρώνονται από την απελευθέρωση της Θράκης, το οποίο εμφανίζεται στην επίσημη σελίδα του Δήμου Αλεξανδρούπολης, ο διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών, Θεοφάνης Μαλκίδης, σχολίασε τον όρο «ενσωμάτωση».



«Ένα μέλλον πρέπει να έχει και τη λέξη ελευθερία και τη λέξη απελευθέρωση»
«Η Θράκη, μετά από 600 χρόνια σκλαβιάς, απελευθερώθηκε το 1920. Ήταν μια προσπάθεια αγωνιστικότητας, αντίστασης και κυρίως πάθους και πόθου για την ελευθερία. 

Αυτή η μεγάλη στιγμή για τη Θράκη, που φέτος συμπληρώνει 100 χρόνια, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ονομάζεται ενσωμάτωση» δήλωσε στο evros24 ο κ. Μαλκίδης, προσθέτοντας ότι οι λέξεις και κυρίως οι αγώνες των προγόνων μας «όχι μόνο δεν πρέπει να διαλύονται, να ευτελίζονται και να καταναλώνονται αλλά αφορούν το παρόν και το μέλλον του ελληνικού λαού, ένα μέλλον που πρέπει να έχει και τη λέξη ελευθερία και τη λέξη απελευθέρωση».
Αναφερόμενος ειδικά στη Θράκη, ο κ. Μαλκίδης επεσήμανε: «όποια προσπάθεια γίνεται προκειμένου να αποσιωπηθεί και να παραχαραχθεί η αλήθεια, θα βρίσκει αντίθετους όλους εμάς που προσπαθούμε… να αναδεικνύουμε την  αλήθεια, την ιστορική μνήμη και την πραγματικότητα».
Αναφορικά με το ζήτημα των εορτασμών για τα 200 χρόνια από το 1821, ο κ. Μαλκίδης τόνισε: 

«Το 2021, 200 χρόνια μετά την ελληνική επανάσταση, μετά την επανάσταση της ελευθερίας της παλιγγενεσίας και κυρίως της απελευθέρωσής μας ως έθνους και ως λαού, αποτελεί ένα σημαντικό σταθμό για τη νεότερη ιστορία αλλά κυρίως για το παρόν και το μέλλον του ελληνικού λαού. Ευχόμαστε, όλα όσα έγιναν μέχρι τώρα να αποτελούν μια κακή παρένθεση. 

Από εδώ και πέρα, να δούμε την αλήθεια, την πραγματική προσέγγιση των πρωταγωνιστών της ελευθερίας, των ιδανικών, των αξιών και των αρχών που ενέπνευσαν του; ανθρώπους αυτούς…από εδώ και πέρα οι Έλληνες και Ελληνίδες να κατανοήσουν ότι το ’21 δεν είναι ένα πανηγύρι, δεν είναι κοσμικό γεγονός, δεν είναι βεγγέρα αλλά είναι μια σημαντική στιγμή η οποία σηματοδοτεί και νοηματοδοτεί το μέλλον μας».

Δευτέρα 11 Μαΐου 2020

Αφιέρωμα στα 100 χρόνια από την Απελευθέρωση της Θράκης: Εκατό χρόνια ελεύθερης και όχι ενσωματωμένης Θράκης .....


Θ. Μαλκίδης 

Εκατό χρόνια ελεύθερης και όχι ενσωματωμένης Θράκης .....

Σε λίγες ημέρες και συγκεκριμένα την 14η Μαΐου, η ιδιαίτερη πατρίδα μου,  οι Θρακιώτες στην Ελλάδα και τη Διασπορά θα τιμήσουν   τα εκατό χρόνια από την ανάκτηση της  Ελευθερίας τους, του πολυτιμότερου αγαθού που διαθέτει ο άνθρωπος.

Ωστόσο από καιρό και ακόμη πιο έντονα με την έλευση του 2020 η μοναδική λέξη που ακούγεται για τις «εκδηλώσεις» είναι ενσωμάτωση. Η λέξη, η έννοια, ο συμβολισμός της  Ελευθερίας, στον τόπο του μοναδικού εθνικού ύμνου αφιερωμένου στην Ελευθερία πουθενά!

Υπάρχει  απαγόρευση,  λογοκρισία, υφίσταται περιορισμός, να τονιστεί ότι η Θράκη μετά από τα 600 χρόνια σκλαβιάς και σημερινής αδιάκοπης αμφισβήτησης της Ελληνικής κυριαρχίας από τον ίδιο θύτη, την Τουρκία, εορτάζει την Ελευθερία της;

Η συνέντευξή μου στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη Νετ για τη συμπλήρωση εκατό ετών από την απελευθέρωση της Θράκης και την πολύ <<ιδιαίτερη>> προσέγγιση των τοπικών και ευρύτερων θεσμών για τη σημαντική αυτή ημέρα 


Κυριακή 10 Μαΐου 2020

Απίστευτες εικόνες από την Τουρκική εισβολή στην Ελλάδα....




Συγκλονιστικό βίντεο από έναν τόπο που κάποτε ήταν Σάμος, Αιγαίο,Ελλάδα....



Υ. Γ. Οι  <<υπεύθυνοι>>, το αποκαλούμενο <<πολιτικό και πνευματικό προσωπικό>>  που βλέπουν τις εικόνες αυτές από την εισβολή της Τουρκίας στην Ελλάδα τις βρίσκουν φυσιολογικές;  
Αυτό είναι το σχέδιό τους, η πρότασή τους, το όραμά τους για τον Ελληνισμό;


Θα θυμάσαι πάντοτε τη μάνα σου....



Με το θαυμάσιο λόγο του Τάσου Λειβαδίτη για την αγαπημένη μου Χαρίτα Μάντολες, το   πρότυπο Μάνας, Μητέρας, Ελληνίδας:
 <<Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν’ αγωνίζεσαι για το δίκιο... το πρόσωπό σου θα ματώσει από τις σφαίρες — μα ούτε βήμα πίσω...μπορεί να σε κλείσουν φυλακή μα εσύ... θα θυμάσαι πάντοτε τη μάνα σου....>>.