.
12 Αυγούστου 2020, της επακούμβησης....
Ο Ύπαρχος, έλαβε επαφή με το Αρχηγείο.
Θεοφάνης Μαλκίδης
Αριστοτέλης Γκούμας, Χιμάρα. Όταν το να μιλάς την ελληνική γλώσσα, είναι έγκλημα που σου αφαιρεί τη ζωή.
Ήταν 12 Αυγούστου 2010, όταν τρεις Αλβανοί από την Αυλώνα εισήλθαν στο κατάστημα του Αριστοτέλη Γκούμα στη Χιμάρα και απαίτησαν να σταματήσει να μιλάει ελληνικά. Να σταματήσει δηλαδή να εκφράζεται, να γράφει και να σκέφτεται στη μητρική του γλώσσα, αυτή που ομιλείται για χιλιάδες χρόνια στην περιοχή, να σταματήσει να διεκδικεί μιλώντας ελληνικά, γιατί οι εθνικιστές, ρατσιστές και φασίστες στη γειτονική χώρα επιθυμούν να ξεριζωθεί, να εξαφανιστεί.
Ο Αριστοτέλης αρνήθηκε να υπακούσει στους Αλβανούς Γκρίζους Λύκους και όταν έφυγε από το κατάστημά του, οι τρεις Αλβανοί τον ακολούθησαν με το αυτοκίνητό τους. Λίγο αργότερα ο μόλις τριανταεπτά ετών Βορειοηπειρώτης βρέθηκε σε κοντινή απόσταση αιμόφυρτος και εγκαταλειμμένος στην άκρη του οδοστρώματος. Η μοτοσικλέτα του ήταν σε κοντινή απόσταση και είχε γίνει μια άμορφη μάζα σιδερικών, αποτέλεσμα των επανειλημμένων προμελετημένων προσκρούσεων από τους θύτες τους. Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, οι στυγνοί δολοφόνοι εμβόλισαν τον Γκούμα , προκαλώντας έτσι τον θανάσιμο τραυματισμό του, ενώ προκειμένου να σιγουρευτούν ότι τον αποτελείωσαν, ότι τον σκότωσαν, οδήγησαν το αυτοκίνητό τους πάνω από το αιμόφυρτο σώμα του τουλάχιστον δύο φορές !!!!!
Οι πρώτες ειδήσεις των μέσα ενημέρωσης στην Αλβανία, εναρμονισμένες με το γενικότερο και διαχρονικό εθνικιστικό και ρατσιστικό κλίμα εναντίον του Ελληνισμού, μετέδιδαν ότι η δολοφονία ήταν απλώς τροχαίο δυστύχημα, αλλά όταν ο τότε πρόεδρος και απηνής διώκτης των Βορειοηπειρωτών Σαλί Μπερίσα ανακοίνωσε ότι ήταν «μια πράξη ακραίου και τυφλού φανατισμού», τότε και μόνο τότε υπήρξε έρευνα από την αστυνομία για να φέρει τους δολοφόνους ενώπιον της δικαιοσύνης. Δυστυχώς, όπως ήταν αναμενόμενο στη γειτονική χώρα, η αλβανική αστυνομία επέδειξε απροθυμία αγνοώντας τις εκκλήσεις της οικογένειας και των συμπατριωτών του Αριστοτέλη και μόνο μετά από τη γενική κατακραυγή, το κλείσιμο του δρόμου Αυλώνας- Χιμάρας, την απεργία των Ελλήνων και άλλες αυτονόητες ενέργειες ανάδειξης της αλήθειας, ξεκίνησε να θεωρεί το περιστατικό ως ανθρωποκτονία και διεξήγαγε σχετική έρευνα. (Όπως ακριβώς έπραξε και συνεχίζει να το πράττει με την υπόθεση της δολοφονίας του Κωνσταντίνου Κατσίφα στους Βουλιαράτες, δολοφονία για την οποία ακόμη αναμένουμε το πόρισμα επιβεβαίωσης της ευθύνης του αλβανικού κράτους στο έγκλημα….)

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης, στο παγκόσμιο Ραδιόφωνο της ΕΡΤ "Η Φωνή της Ελλάδας" / "The Voice of Greece", στην εκπομπή "Έλληνες παντού", με τον Θανάση Χούπη.
Ο τίτλος θα μπορούσε να είναι από ταινία θρίλερ αλλά δεν είναι. Όπως είχε δημοσιοποιήσει ο τ/κ Τύπος, σε τελετή που διοργανώθηκε στην παρουσία του κατοχικού ηγέτη και του ψευδοπρωθυπουργού στην Καρπασία, μοιράστηκαν αγροτεμάχια σε «δικαιούχους», στα κατεχόμενα χωριά Γύψου, Μηλιά και Λιμνιά. Μάλιστα, έγινε και συζήτηση για τα «δικαιώματα» των νέων από το Ριζοκάρπασο, οι οποίοι «αποκλείονται και αγνοούνται κατά τη διανομή αγροτεμαχίων», αν είναι δυνατόν.
Στην τελετή, που πραγματοποιήθηκε και για προεκλογικούς σκοπούς, συμμετείχε και ο λεγόμενος «υπουργός μεταφορών» και πρόεδρος του κόμματος των εποίκων, Ερχάν Αρικλί. Ο καταζητούμενος διεθνώς για τη δολοφονία του Τάσου Ισαάκ στη Δερύνεια παρουσίασε το γεγονός πανηγυρικά στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Μάλιστα, σε καταγγελτικό σχόλιο Τουρκοκύπριου, ο οποίος υπογράμμισε πως το καθεστώς εμπλέκει τους ανθρώπους σε αυτή την κατάσταση και διερωτήθηκε «ποιου τις περιουσίες δίνετε και σε ποιους», ο Αρικλί απάντησε: «Δίνουμε περιουσίες Ελλήνων σε Τούρκους. Είσαι ο δικηγόρος τους;».
Κάθε καλοκαίρι "στο ίδιο έργο θεατές", παντού φωτιές. Φέτος το κακό παράγινε και στη βόρειο Ήπειρο. Ο δήμος Φοινικαίων δεινοπαθεί... Το κράτος στο οποίο εντάσσεται "αδυνατεί" (κάποιοι κακεντρεχείς λένε ότι χαίρεται). Στην εγκληματολογία λένε ότι για να φτάσεις στο δράστη και να λύσεις έναν γρίφο, "βρες ποιος έχει συμφέρον". Στο Αμέρικα - που θέλουν να τους σκεπάζει κάποιοι - λένε κάτι άλλο: "ακολούθα τα λεφτά". Για την ώρα μπορεί κάποιος να διαπιστώσει ως αποτέλεσμα των πυρκαγιών, τα εξής: κατεστραμένες περιουσίες, περιορισμός έως και εκμηδένησης κέθε οικονομικής δραστηριότητας (γεωργία, κτηνοτροφία, βιοτεχνία, εμπόριο), νέες τάσης φυγής και εμπέδωση της ερημοποίησης, ευκαιρίες για άρπαγες και εποίκους... Στα προηγούμεν προσθέστε τους νόμους για τους "στρατηγικούς επενδυτές" και τα "πακέτα για τα βουνά".
Εἶναι μεσάνυχτα τῆς 8ης πρός 9ης Αὐγούστου, πρίν ἀκριβῶς ἀπό 194 χρόνια! 350 ἔνοπλοι ἐπαναστάτες Σουλιῶτες, ἀνάμεσά τους καί λίγες δεκάδες Εὐρυτάνες, ξεγλιστροῦν σάν τίς σκιές ἀνάμεσα ἀπό τά δασύφυλλα πλατάνια καί ἀθόρυβα ἀναπτύσσονται γύρω ἀπό τό πολυπληθές στρατόπεδο 5000 ἀνδρῶν πού μέ διοικητή τόν Τζελαλεδίν-μπέη ἔχουν ἐγκατασταθεῖ στό Κεφαλόβρυσο. Οἱ 5000 μισθοφόροι αρβανίτες ὑπό τόν Τζελαλεδίν, ἀποτελοῦν τή δυναμική ἐμπροσθοφυλακή μιᾶς τεράστιας στρατιᾶς πού συνέκλινε ἀπό διαφορετικές κατευθύνσεις στό Καρπενήσι καί ἀποτελούταν ἐπίσης: ἀπό τό ἀσκέρι τοῦ Μουσταῆ πασᾶ τῆς Σκόνδρας καθώς καί ἀπό αὐτό τοῦ Ἄγου Βασιάρη, συνολικῆς δυναμικότητας περίπου 15.000 στρατιωτῶν (ἄλλες ἱστορικές πηγές κάνουν λόγο γιά 12.000).
Για τη μνήμη, τον Τάσο, τον Σολή, την ελευθερία: Από γενιά σε γενιά
Τούτος ο τόπος δεν χάνεται, η μνήμη δεν απαλείφεται, η ανάγκη της δικαιοσύνης δεν ξεχνιέται. Τα ονόματα θα μνημονεύονται αιώνια, μέχρι οι σημαίες να στηθούν σε κάθε γωνιά της πατρίδας. Σε πείσμα όσων απαιτούν να ξεχάσουμε, να αποχωρήσουμε, να συμβιβαστούμε. Σε πείσμα αυτών που ζητούν να σταματήσει η πορεία μνήμης, πριν φτάσει στον προορισμό της. Κι ας είναι αυτό το μνημείο, φάρος εκκίνησης για τον δρόμο της επιστροφής. Ώσπου τα παιδιά και τα εγγόνια, να τιμήσουν τον Τάσο και τον Σολωμό σε συνθήκες πραγματικής ελευθερίας. Συλλογικά και συνειδητά.
Δεν ανεχόμαστε τη λήθη
Η Αναστασία Ισαάκ δεν μίλησε εκ μέρους μόνο των οικογενειών. Μίλησε και εκ μέρους των μοτοσικλετιστών και όσων δεν ανέχονται την καπήλευση, την υποκρισία από αυτούς που δεν μίλησαν ποτέ για τις δολοφονίες και τη συγκάλυψη. Στεκόμαστε στο πλευρό της, συλλογικά και συνειδητά, και απαιτούμε να αποδοθεί η δικαιοσύνη για να ανοίξει ο δρόμος της λευτεριάς.
Ακολουθεί μέρος της ομιλίας:
11 Αυγούστου 1996.
Ο πατέρας μου Τάσος Ισαάκ ξυλοκοπείται μέχρι θανάτου στη νεκρή ζώνη της Δερύνειας. Όλοι όσοι βρισκόμαστε εδω, έχουμε παρακολουθήσει τα στιγμιότυπα της δολοφονίας του. Οι βάρβαροι, με τη βοήθεια του κατοχικού στρατού, χτύπησαν μέχρι θανάτου έναν άοπλο άνθρωπο. Με ρόπαλα, πέτρες, και ξύλα. Είναι ανάγκη να καταλάβουμε τη βαρβαρότητα, γιατί ένας άνθρωπος, ο πατέρας μου, άφησε την τελευταία του πνοή εκεί που τώρα χιλιάδες συμπατριώτες μας διέρχονται για τσιγάρα και μια ψευδαίσθηση πολυτελείας. [...] Ζούμε, δυστυχώς, σε μια διαρκή παραίτηση, γιατί δεν διεκδικήσαμε ποτέ, τίποτα περισσότερο. Οι δολοφόνοι κυκλοφορούν ελεύθεροι, χαρίζουν τις περιουσίες μας κι εμείς συνεχίζουμε να ζούμε σε ένα σάπιο τίποτα μιας «κανονικότητας» που κτίστηκε πάνω στη λήθη και στην αμνησία. Ζούμε σε μια κατάσταση που δημιούργησαν οι δολοφόνοι γιατί ξεχάσαμε ποιοι πλήρωσαν με αίμα.
Δεν δεχόμαστε η θυσία του Τάσου και του Σολωμού να πάνε χαμένες. Δεν δεχόμαστε να καπηλεύονται τα ονόματα των ηρώων, να οικειοποιούνται το φως τους για να φωτίσουν το δικό τους σκοτάδι. Δεν δεχόμαστε, αυτοί που δεν κούνησαν το δακτυλάκι τους για να συλληφθούν οι δολοφόνοι, να μιλούν για για τη θυσία τους. Αυτοί που δεν ζήτησαν ούτε απολογία για εκείνες τις δολοφονίες και συμβιβάζονται με τους κατακτητές της πατρίδας μας. Δεν ανεχόμαστε τη λήθη. Απαιτούμε, όπως στήθηκε αυτό το μνημείο, να αποδοθεί και δικαιοσύνη, να συλληφθούν οι δολοφόνοι, με σκοπό να ανοίξει ο δρόμος της απελευθέρωσης.
Για αυτούς τους δυο ενωθήκαμε και συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε, για να βρούμε τον δρόμο ως τη Λάπηθο, την Κερύνεια, την Αμμόχωστο, τη Μόρφου. Μέχρι εκεί που ήθελε να φτάσει ο πατέρας μου, μέχρι εκεί που έβλεπε ο Σολωμός ανεβαίνοντας στον ιστό της κατοχής.
Η Αναστασία Ισαάκ, η κόρη του δολοφονημένου από τους Τούρκους κατακτητές Τάσου Ισαάκ, μιλάει στα αποκαλυπτήρια του μνημείου για τον πατέρα της και για τον Σολωμό Σολωμού, μιλάει για τον Ελληνισμό, για τη Δικαιοσύνη, για την Αλήθεια, για την Ελευθερία.
Τίποτα ακόμη δεν χάθηκε!
Αναστασία σε ευχαριστούμε!
Από την Κυπερούντα, στα οδοφράγματα Αστρομερίτη, Αγίου Δομετίου, Λήδρα Πάλας και οδού Λήδρας, γιατί η κατοχή δεν μπορεί να είναι το μέλλον αυτού του τόπου. Του τόπου που πότισαν με το αίμα τους, ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού, οι δύο λεβέντες που κουβάλησαν την αξιοπρέπεια ενός ολόκληρου λαού στους ώμους τους. Προχώρησαν πολύ για να γυρίσουν πίσω και άνοιξαν τον δρόμο για την ελευθερία και τη δικαιοσύνη. Κι εμείς, υπόχρεοι να φτάσουμε στον προορισμό: Την Κερύνεια. Με όπλα τη μνήμη, την ιστορία, την ταυτότητα.
Μιχάλης Χαραλαμπίδης 2001:
"Οι υπεύθυνοι προσπαθούν συστηματικά τη δική τους ενοχή να την μετατρέψουν σε συνολική ενοχή του λαού, μετατρέποντας τον σε όχλο.
Αυτό όμως δεν γίνεται στις δημοκρατίες αλλά στα ολοκληρωτικά καθεστώτα.

ΤΟΥΡΚΙΑ - Συνέντευξη του Τούρκου ακαδημαϊκού και ιστορικού Τανέρ Ακσάμ, στην διαδικτυακή εφημερίδα Ahval.
Στην πραγματικότητα το μόνο πράγμα που έπρεπε να πει κανείς για το θέμα της Αγίας Σοφίας είναι «ανάρμοστο» και «ντροπή». Σκέπτομαι, όμως, ότι οι συνομιλητές μου δεν διαθέτουν την πολιτιστική λεπτότητα να αντιληφθούν το νόημα αυτών των λέξεων. Για αυτό θα μιλήσω ανοιχτά για το θέμα και με τον τρόπο που θα τον καταλάβουν. Αυτό που έγινε στην Αγία Σοφία είναι ένα ξεκάθαρο δείγμα βαρβαρότητας. Αποτελεί την διακήρυξη των Τούρκων ότι είναι απολίτιστοι και καταστροφικοί.

Ήταν 7 Αυγούστου του 2000 και στην περιοχή του Τρουμπέτα προς Κράτσαλο στο όρος Παντοκράτωρ της Κέρκυρας, βρισκόταν σε εξέλιξη πυρκαγιά, που είχε ξεκινήσει από το μεσημέρι.
Χθές τα πανηγύρια του περί υπογραφής μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ με την Αίγυπτο, σήμερα η νέα σφαλιάρα από την Αίγυπτο.
Λάπηθος, 6/7 Αυγούστου 1974
Η κατάληψη των δύο μεγάλων κωμοπόλεων της επαρχίας Κερύνειας, Λαπήθου κ Καραβά έγινε στη διάρκεια της «εκεχειρίας» που υποτίθεται επέβαλε και επόπτευε ο ΟΗΕ από τις 22 Ιουλίου 1974.
Δεν έχουν περάσει πολλές μέρες που ανακαλύψαμε ότι το υπουργείο Άμυνας των απογόνων των Τουρκαλβανών είχε στρατιωτικούς χάρτες με την Αλβανία να φτάνει μέχρι το Μεσολόγγι.
Ο Βάσος Φτωχόπουλος γεννήθηκε στην κατεχόμενη από τους Τούρκους Γιαλούσσα και δημιούργησε, μεταξύ των πολλών άλλων, την εφημερίδα Ένωσις, τις εκδόσεις Αιγαίον καθώς και το ομώνυμο εστιατόριο στη Λευκωσία , όπου ζήσαμε μοναδικές στιγμές, υπέροχες, ανθρώπινες, Ελληνικές!
Ο Βάσος της Κύπρου, του Ελληνισμού, γίνεται σήμερα 75 και εκτός από τις ευχές μας για χρόνια πολλά, τον ευχαριστούμε για όσα μας έδωσε, για όσα μας προσέφερε με τόση αγάπη!
Υ. Γ. Όσοι δεν έχετε γνωρίσει αυτόν τον ξεχωριστό άνθρωπο και Έλληνα να επιδιώξετε την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στην Λευκωσία. Η πατρίδα μας του οφείλει πολλά!
Για τον κύριο Βάσο που γίνεται 75
Το περιοδικό ΤimeΟut έγραφε όλες τις ταβέρνες της Κύπρου και τα τηλέφωνά τους. Οι άλλοι έπαιρναν για να κλείσουν τραπέζι, εμείς για να βρούμε δουλειά ως νέοι (θρασείς) μουσικοί. Μας διαολόστειλαν όλοι. Ο κύριος απ’ το Αιγαίο, ρώτησε πόσα άτομα είμαστε και πόσων χρονών. Τρία άτομα, 19 χρονών. Μετά ρώτησε αν γνωρίζουμε τον Τσιτσάνη. «Ναι»..., χωρίς να είμαστε σίγουροι.
Η φωτογραφία είναι από την πρώην Στοκχόλμη σήμερα: ένα φαρμακείο, το οποίο πλέον όπως και τα υπόλοιπα, έχουν ως σήμα μια καρδούλα και όχι το σταυρό!

Γράφει ο Γιάννος Χαραλαμπίδης
H Τουρκία… καταπίνει Κρήτη – Κύπρο – Κλέβει ΑΟΖ, απειλεί και επιδίδεται σε υβριδικό πόλεμο μέσω Λιβύης, Συρίας και κατεχομένων
Καταπίνει τις ΑΟΖ της Κύπρου και της Κρήτης η Τουρκία, χρησιμοποιώντας τη στρατηγική του υβριδικού πολέμου, μέσω του μεταναστευτικού, σε τρία μέτωπα: Του Αιγαίου, των κατεχομένων της Κύπρου και της Λιβύης, όπου οι Βάσεις της αποτελούν νέο κάστρο εκτός των τουρκικών συνόρων, την ίδια στιγμή που η Συρία εξελίσσεται σε πρώτης τάξεως προτεκτοράτο και σε επέκταση των συνόρων τής Τουρκίας με το Ισραήλ.