Παρασκευή, 6 Απριλίου 2018

Αλέξανδρος Κυριακίδης: Ένας από τους πρωταγωνιστές της αντίστασης στους Γερμανούς εισβολείς στο Ρούπελ (6 Απριλίου 1941)




Θ. Μαλκίδης 

Αλέξανδρος Κυριακίδης: Ένας από τους πρωταγωνιστές της αντίστασης στους Γερμανούς εισβολείς στο Ρούπελ (6 Απριλίου 1941) 


H  γερμανική επίθεση εκδηλώθηκε στις 05.15 της 6ης Απριλίου και ακολούθησαν τρεις ολόκληρες ημέρες φονικών μαχών και σφοδρών αεροπορικών βομβαρδισμών όπου του Οχυρό του Ρούπελ δεν έπεσε.

Στις 5 το απόγευμα της 9ης Απριλίου έφτασαν εκεί Γερμανοί αγγελιοφόροι για να γνωστοποιήσουν την συνθηκολόγηση και να ζητήσουν την παράδοση του οχυρού.

Ο διοικητής του, Ταγματάρχης Γεώργιος Δουράτσος απάντησε ότι τα οχυρά δεν παραδίδονται αλλά καταλαμβάνονται και ότι θα συνεχίσει τον αγώνα στερούμενος άλλων διαταγών. Ο αγγελιοφόρος διαβεβαίωσε ότι δεν επρόκειτο για απάτη και όρισε συνάντηση για την 6:00 της επόμενης 10/4. Το οχυρό επικοινώνησε με τη Μεραρχία όπου κοινοποίησε την συνθηκολόγηση.

 Την επομένη 10 Απριλίου 1941 έλαβε χώρα η παράδοση του οχυρού. 

Ο Αλέξανδρος Κυριακίδης γεννήθηκε το 1907 στο χωριό Χατζή Οσμάν, περίπου 25 χλμ Β.Α της Νικομήδειας, στη Μικρά Ασία. Στην περιοχή αυτή, εγκαταστάθηκαν στα τέλη του 19ου αιώνα Πόντιοι από την περιοχή της Ορντούς (Κοτύωρα).
Ο πατέρας του Δημήτριος ήταν δάσκαλος στο Χατζή Οσμάν και εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στη Θεσσαλονίκη, ενώ άλλοι συγγενείς του, ρίζωσαν στο χωριό Άψαλος του νομού Πέλλας.





Η πυροβολαρχία του Αλέξανδρου Κυριακίδη αποτελούνταν από τέσσερα πυροβόλα των έξι δακτύλων (152 χιλιοστά) και ήταν εντός σκεπάστρων, στις χαραδρώσεις του υψώματος Κρακώρ (σημερινή Τσούκα). Η δράση της πυροβολαρχίας αυτής υπήρξε εξαιρετική κατά την γερμανική επίθεση, την 6η και 7η Απριλίου 1941, και ο εντοπισμός της απετέλεσε ιδιαίτερο πρόβλημα για την γερμανική διοίκηση. Έβαλε εναντίον όλων των στόχων είτε κατόπιν αιτήσεως του διοικητού του οχυρού Ρούπελ είτε εξ ιδίας πρωτοβουλίας του διοικητού της.

Ο διοικητής της πυροβολαρχίας, Λοχαγός Κυριακίδης Αλέξανδρος, επέδειξε υπέροχο πνεύμα αυτοθυσίας. Καίτοι ειδοποιήθηκε από τους στρατιώτες του για τον εντοπισμό της πυροβολαρχίας, από διεισδύσαντες Γερμανούς αλλά και από τους επιθετικούς σχηματισμούς σμήνους αεροσκαφών, συνέχισε τις βολές εναντίον των υποδεικνυομένων στόχων.

Το μεσημέρι της 7ης Απριλίου 1941, τρία σμήνη των δώδεκα αεροσκαφών βομβάρδισαν τις θέσεις της πυροβολαρχίας και έθαψαν κάτω από τόνους χωμάτων τον λοχαγό Κυριακίδη, τον αξιωματικό βολής Ανθυπολοχαγό Βλάχο Πέτρο και ορισμένους στρατιώτες.


Σχεδόν 59 χρόνια μετά, στις 18 Νοεμβρίου 2000 κάτοικος της περιοχής (Ιωάννης Γκότσικας) πληροφόρησε πως σε σε μία χαράδρα κοντά στο Ρούπελ, υπάρχει ένα πυροβόλο. Μετά από μερικές μέρες ο διοικητής του Συντάγματος Συνταγματάρχης Αθανάσιος Νάνος και οι Ταγματάρχες Ηλίας Κοτρίδης και Φώτιος Τσίχλης, εντόπισαν και ανέσυραν το πυροβόλο (φωτογραφία) μέσα από την χαράδρα, όπου το είχαν σπρώξει οι στρατιώτες-υπηρέτες του μετά την καταστροφή του το 1941. Το πυροβόλο τοποθετήθηκε στη συνέχεια στο κεντρικό λόφο, που δεσπόζει το ηρώο του οχυρού Ρούπελ.

Ωστόσο η έρευνα δεν είχε ολοκληρωθεί. Στις 10 Απριλίου 2001 ο Ταγματάρχης Ηλίας Κοτρίδης, παρουσία του διοικητού του Συντάγματος Αθανάσιου Νάνου, κάνουν αυτοψία στην περιοχή, κάνοντας χρήση και ιδιόχειρου σχεδιαγράμματος των λοχιών Γεωργίου Κριαρή και Παύλου Βαλλιάνου Π (πυροβολητών του Κυριακίδη από την Αρναία Χαλκιδικής) και εντοπίζουν τη θέση της πυροβολαρχίας καθώς και δύο μεγάλους κρατήρες από τους οποίους προεξείχε ένα κομμάτι αυλακωτής λαμαρίνας.

Μετά τις απαιτούμενες άδειες από την Στρατιωτική υπηρεσία αρχίζει η εκσκαφή στο χώρο των κρατήρων στις 17 Μαΐου 2001. Κατά την ανασκαφή έρχονται στο φως προσωπικά αντικείμενα του λοχαγού Κυριακίδη και των στρατιωτών του καθώς και τα διαμελισμένα οστά τεσσάρων έως έξι ατόμων. Τα οστά ενταφιάσθηκαν στο Στρατιωτικό Κοιμητήριο Σιδηροκάστρου, με σοβαρή καθυστέρηση καθώς έλεγχος DNA δεν έγινε παρότι ζητήθηκε δύο φορές, ενώ μέρος των προσωπικών τους αντικειμένων των ηρώων εκτίθεται στο Στρατιωτικό Μουσείο Ρούπελ. Το ξίφος, προσωπικά αντικείμενα και φωτογραφίες του ήρωα εκτίθενται επίσης στο Πολεμικό Μουσείο Θεσσαλονίκης.


( http://roupel1941.gr/timomenos_hroas/ με πληροφορίες από τους κ.κ. Ηλία Κοτρίδη και Kοσμά Τσίναλη).


Φέτος η αναπαράσταση της μάχης στο Ρούπελ που θα γίνει στις 13 Μαΐου είναι αφιερωμένη στον Αλέξανδρο Κυριακίδη

Μαζί με τον Αλέξανδρο Κυριακίδη και τους άλλους μαχητές του Ρούπελ πολέμησε και ο αγαπημένος μου θείος Γιώργος Μαρκίδης, ένας σπουδαίος άνθρωπος, ένας μοναδικός Έλληνας. 

Αιωνία τους η Μνήμη. 


   

Το βιβλίο του Ηλία Κοτρίδη για το Ρούπελ με το θείο μου Γιώργο Μαρκίδη, δεύτερο από αριστερά ως χειριστής του όπλου. 
Το βιβλίο το είχαμε παρουσιάσει  στην Αλεξανδρούπολη σε ειδική εκδήλωση.