Θεοφάνης Μαλκίδης
Δίστομο, 10 Ιουνίου 1944: Απαίτηση για Δικαιοσύνη και Τιμωρία, Απαίτηση για την Ιστορική Αλήθεια… Δεν έχουν τιμωρηθεί οι Γερμανοί για το Ελληνικό Ολοκαύτωμα
Πριν λίγα εικοσιτετράωρα μίλησα σε μία συγκλονιστική εκδήλωση τιμής και μνήμης για τα ογδόντα χρόνια από το μαζικό έγκλημα των Γερμανών κατακτητών και των συνεργατών τους στους Πύργους Εορδαίας.
Εκεί από όπου πέρασε η βαρβαρότητα στερώντας τη ζωή από 331 αθώους προγόνους μας. Οι ίδιοι όμως ατιμώρητοι δολοφόνοι, ο Διοικητής της 4ης Μεραρχίας των Ες- Ες Κάρλ Σύμμερς, ο λοχαγός των SS Φριτς Λάουτενμπαχ, ο υπολοχαγός των SS Χανς Τσάμπελ, οι επίσης αξιωματικοί των SS Ρίκερ και Κόπφχερ εκτός από την ευθύνη τους για το έγκλημα στους Πύργους, ήταν υπεύθυνοι και για τις μαζικές δολοφονίες στην Ερμακιά Εορδαίας, στην Κλεισούρα Καστοριάς, στην Σπερχειάδα, με αποκορύφωμα την 10 Ιουνίου 1944 στο Δίστομο:
«Αντίκρισα στη μέση του σπιτιού την αδελφή μου ανάσκελα, γυμνή από τη μέση και κάτω. Το φουστάνι της ήταν γυρισμένο προς τα πάνω και σκέπαζε το σχισμένο και κομματιασμένο στήθος της, το πρόσωπό της ήταν παραμορφωμένο, όλο το σώμα της κατακομματιασμένο. Μα το χειρότερο και φρικαλεότερο θέαμα ήταν, όταν από τη στάση του σώματός της κατάλαβα ότι οι Γερμανοί είχαν βιάσει το άψυχο κορμί της.
• Δίπλα της βρισκόταν το τεσσάρων μηνών κοριτσάκι της λογχισμένο, με σπασμένο το κεφαλάκι του, και στο στόμα του είχε τη ρώγα του στήθους της μάνας του που είχαν κόψει εκείνοι οι κανίβαλοι.Το άλλο κοριτσάκι της, η 6χρονη Ελένη, βρισκόταν στο κατώφλι του σπιτιού μέσα σε μια λίμνη αίματος με βγαλμένα τα σπλάχνα του. Το είχαν ξεκοιλιάσει με μαχαίρι.
Το αγόρι της, ο 3χρονος Γιάννης, το βρήκα νεκρό στην αυλή με λιωμένο κεφάλι». (αφήγηση διασωθέντα από το ολοκαύτωμα του Διστόμου)
