Η παράδοση και η ιστορία του Πόντου στην Βασιλεία της Ελβετίας

Η ιστορία, οι παραδόσεις και οι χοροί του Πόντου στην Βασιλεία της Ελβετίας


Με πρωτοβουλία και πρόσκληση του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στην Βασιλεία, μίας συλλογικής προσπάθειας που συγκεντρώνει Φιλέλληνες και Φιλελληνίδες στην Ελβετική αυτή πόλη, υλοποιήθηκε ένα πολύ καλά οργανωμένο διήμερο αφιερωμένο στον Πόντο.

Την πρώτη ημέρα στο πανέμορφο μουσείων γλυπτών, όπου λειτουργεί μόνιμη έκθεση αντιγράφων αρχαίων ελληνικών αγαλμάτων, έγινε η παρουσίαση της ιστορίας αλλά και του μέλλοντος του Ποντιακού ζητήματος, από τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τον οποίο προλόγισε η πρόεδρος του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στη Βασιλεία, Κατερίνα Wahli. Οι Ελβετοί και οι Ελβετίδες που αγαπούν την Ελλάδα και οι περισσότεροι και οι περισσότερες μιλούν ή μαθαίνουν την ελληνική γλώσσα, άκουσαν, ρώτησαν και έμαθαν για τον Πόντο, σε μία εκδήλωση που έγινε για πρώτη φορά στην Βασιλεία.

Την επόμενη ημέρα πραγματοποιήθηκε Εργαστήριο Ποντιακού Χορού με την καθοδήγηση του Θεοφάνη Κριθαρίδη από την Ποντιακή Εστία Στουτγάρδης, ενώ το βράδυ σε ειδική εκδήλωση παρουσιάστηκαν οι αντιπροσωπευτικότεροι χοροί του Πόντου από το χορευτικό συγκρότημα της "Ποντιακής Εστίας" Στουτγκάρδης, με μεγάλη συμμετοχή από Ελβετούς και Ελβετίδες . Η πρόεδρος του Κύκλου των Φίλων της Ελλάδας στη Βασιλεία, Κατερίνα Wahli, ευχαρίστησε τους συντελεστές της εκδήλωσης, τον νυν και τον πρώην πρόεδρο της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης Σ. Εξουζίδη και Δ. Οξυζίδη, τον ξεναγό Α. Ιωαννίδη, τον Θεοφάνη Μαλκίδη, τα μέλη της Ποντιακής Εστίας Στουτγάρδης, καθώς και όλα τα μέλη του Κύκλου, που γνώρισαν και συμμετείχαν στην ιστορία και παράδοση του Πόντου.

Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη στην ελληνική και τη γερμανική γλώσσα

Τρία χρόνια Κϊνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης

Θεοφάνης Μαλκίδης

Τρία χρόνια Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης

http://kinisialexandroupolis.blogspot.gr

1. Το καθήκον μας

Συνηθίζεται σε επετείους ο απολογισμός. Εμείς όμως πέρα από την αναγκαία και επιβεβλημένη καταγραφή των πράξεών μας, οφείλουμε να δώσουμε και μία πρόταση για το μέλλον της πατρίδας μας και αυτονόητα και το δικό μας. Όπως ακριβώς δείξαμε σ' αυτά τα τρία έτη παρουσίας και δραστηριότητάς μας ότι μπορούμε να υλοποιήσουμε.

Στην καλοπροαίρετη και μη, στην με καλή διάθεση αλλά και προβοκατόρικη ερώτηση, “τι να κάνουμε” ή τι “μπορούμε να κάνουμε”, απαντήσαμε με την ερώτηση, “κοίταξες τον διπλανό σου που πεινάει, που κρυώνει, που έχασε την εργασία του, που δεν έχει να πληρώσει το ηλεκτρικό ρεύμα, το νερό, τα βιβλία και τα τετράδια των παιδιών του;”

Η ικανοποίηση των παραπάνω αναγκών ήταν και δυστυχώς παραμένει το πρώτιστο καθήκον κάθε Έλληνα και Ελληνίδας, κάθε ανθρώπου, που δεν μπορεί να βλέπει αφενός την πατρίδα του και την ίδια του τη ζωή να καταστρέφεται και αφετέρου να παρακολουθεί τον κάθε λογής “παράγοντα” τοπικό και μη, να παριστάνει τον “σωτήρα”.

Έτσι τρία χρόνια πριν, αποφασίστηκε να κάνουμε αυτό, που άλλοι λίγο, άλλοι περισσότερο έπρατταν κατά μόνας. Να βοηθούν και να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο, ποικιλοτρόπως και συνεχώς. Έτσι λίγοι άνθρωποι, η μαγιά που λέει ο Μακρυγιάννης, δημιουργήσαμε την Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης, ώστε να δώσουμε μία σοβαρή, ανιδιοτελή και συνεχή πρόταση για την Αλεξανδρούπολη και την πατρίδα μας. Για να δώσουμε θάρρος και να πάρουμε δύναμη στις εκατοντάδες οικογένειες, οι οποίες αφού είδαν τη ζωή τους να καταρρέει, παρακολουθούν τους υπεύθυνους της κατάστασής τους, να τους διαβεβαιώνουν (!) ότι όλα θα πάνε καλά.....

Κάθε μέρα, για 365 μέρες, παραλαμβάνουμε ψωμί και αρτοσκευάσματα, έτοιμο φαγητό, λαχανικά και φρούτα, κρέας, γάλα, ζάχαρη, ζυμαρικά, αυγά, αλλαντικά και άλλα προιόντα που μας τα προσφέρουν με μεγάλη ευχαρίστηση και χαρά, άνθρωποι, οι οποίοι είδαν στην Κίνησή μας μία αληθινή προσπάθεια ανάστασης του τόπου μας. Παράλληλα από τις οικονομίες μας, από το υστέρημά μας, κάθε μέρα, για 365 μέρες, αγοράζουμε τα παραπάνω προιόντα, μαζί με ρουχισμό, παπούτσια, παιχνίδια, συσκευές, έπιπλα, βιβλία, κουβέρτες, φάρμακα κ.ά είδη πρώτης ανάγκης, που είναι αναγκαία για κάθε οικογένεια και τα προσφέρουμε σε ανθρώπους που έχουν πραγματική ανάγκη. Συνεισφέρουμε στη θέρμανση, αγοράζοντας ξύλα και πετρέλαιο, πληρώνουμε λογαριασμούς ρεύματος και νερού, αγοράζουμε βιβλία και τετράδια σε παιδιά που έχουν ανάγκη, ενώ γιατροί, φαρμακοποιοί, νομικοί και άλλοι επιστήμονες, δίνουν την προσωπική τους εισφορά για την επίλυση ή την απάλυνση του προβλήματος των συνανθρώπων μας. Επιπλέον το τελευταίο χρονικό διάστημα περάσαμε και στην παραγωγή αγροτικών προιόντων. Τη βάση άλλωστε της οικονομίας, της ζωής και της ιστορικής πορείας των Ελλήνων και των Ελληνίδων. Εκατοντάδες οικογένειες έλαβαν δωρεά από την Κίνηση, με μόνο “δικαιολογητικό” , την ειλικρίνεια και το πρόβλημα που είχαν ή που έχουν. Εμείς δεν φέρνουμε σε δύσκολη θέση κανένα, δεν ζητάμε δεκάδες χαρτιά, φορολογική δήλωση, ψήφο.....

2. “Ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος”

Στο υπαρκτά προβλήματα της πείνας και της δυστυχίας- και είδαμε πολλά αυτά τα τρία χρόνια - θα πρέπει να προστεθούν και τα σημαντικά αν όχι πρωταγωνιστικά προβλήματα της ψυχικής κατάστασης των οικογενειών που βοηθάμε. Όλοι οι άνθρωποι που λαμβάνουν βοήθεια από την Κίνηση Αλληλεγγύης έχουν την ανάγκη της επικοινωνίας. Της διάχυσης του προσωπικού και οικογενειακού τους δράματος σε ανθρώπους που δεν τους γνώριζαν, αλλά είδαν σ΄αυτούς την πραγματική αλληλεγγύη, χωρίς υστεροβουλία και συμφέρον. Έτσι τα μέλη της Κίνησης, κατά περίσταση, έγιναν φίλοι, πατέρες, γονείς, ψυχολόγοι, “εξομολόγοι” και συνεισέφεραν και συνεχίζουν να συνεισφέρουν σε δύσκολες προσωπικές στιγμές. Ταυτόχρονα η Κίνηση είδε ότι μαζί με την προσφορά σε αγαθά, έπρεπε να υπάρξει και μία πρόταση διεξόδου για την πατρίδα μας. Άλλωστε από την πρώτη στιγμή δηλώσαμε ότι δεν είμαστε ούτε ΜΚΟ, ούτε “Κίνηση” από πλούσιους και πλούσιες που δεν έχουν τι να κάνουν και προσφέρουν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, παρουσία τηλεοπτικής κάμερας, ένα μακαρόνι, ένα ρύζι και μία ζάχαρη.... ΄Ετσι οργανώσαμε εκδηλώσεις πνευματικού περιεχομένου, με τεράστια επιτυχία, που ομολογουμένως τρόμαξαν τους τοπικούς και μη παράγοντες, για αυτό και τα σχόλια, οι αναφορές και οι επιθέσεις. Η πορεία όμως της Κίνησης τους διέψευσε και τους “καθησύχασε”.....

 

3. Η Κίνηση Αλληλεγγύης ως προσωπική και συλλογική ανά(σ)ταση

Είναι πολλές οι στιγμές για τις οποίες νιώθουμε ότι, συν Θεώ, πετύχαμε πολλά.Νιώθουμε εξαιρετικά γιατί μέσα από την Κίνηση Αλληλεγγύης γίναμε καλύτεροι και πράξαμε το καθήκον μας, όσο βεβαίως μας το επέτρεψαν οι προσωπικές δοκιμασίες και δυσκολίες και τα γενικότερα εμπόδια. Νιώθουμε υπέροχα γιατί βοηθήσαμε ανθρώπους που ένιωθαν απελπισμένοι και μόνοι, που μας θυμήθηκαν και μας έδωσαν την ευχή τους όταν έφευγαν από αυτόν τον κόσμο, ή που μας έλεγαν “δώστε σε κάποιον άλλον γιατί εγώ βρήκα εργασία”.... Γνωρίσαμε μοναδικούς ανθρώπους που δεν μας αρνήθηκαν τη βοήθεια και την προσφορά σε ό,τι και εάν τους ζητήσαμε, όλοι τους από το υστέρημά τους ακόμη και άνεργοι, γνωστοί και άγνωστοι, από διάφορα μέρη της Ελλάδας και του πλανήτη, από το διπλανό μας σπίτι και επιχείρηση στην Αλεξανδρούπολη, τις Φέρες, την Κομοτηνή, μέχρι τη Θεσσαλονίκη, τη Λάρισα, την Αθήνα, την Πορτογαλία και τις ΗΠΑ!

Η Γιώτα, ο Φιλόθεος, ο Γιώργος, η Αγγελική, ο Κώστας, ο Γιάννης, ο Χρήστος, ο Θανάσης και ο Νίκος, ο Ηλίας, ο Αντώνης, ο Βαγγέλης, η Δώρα, η Φωτεινή και ο Γιώργος, καθώς και εκατοντάδες άλλοι συνάνθρωποί μας είναι αυτοί που είδαν στην Κίνηση Αλληλεγγύης, την αληθινή πράξη, την ανιδιοτελή προσφορά, την πραγματική προσωπική και συλλογική ανά(σ)ταση. Ο αγώνας συνεχίζεται, όπως ακριβώς λέγαμε πριν τρία χρόνια, ώστε “κανείς να μην πεινάσει, κανείς να μην κρυώσει”

Δείτε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στον τηλεοπτικό σταθμό Θράκη Νετ για την κατάσταση στη σημερινή Ελλάδα και την Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης




Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη για την Κίνηση Αλληλεγγύης

http://www.radiomax.gr/index.php/2012-11-14-08-18-51/8160-malkidis.html

 

Διακόσια χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας και ο ρόλος των Θρακών

Την Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014 με μία  εκδήλωση στο δημοτικό αμφιθέατρο του Διδυμοτείχου, τιμήθηκε η επέτειος συμπλήρωσης 200 ετών από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας (14 Σεπτεμβρίου 1814), της οργάνωσης που συνέβαλε τα μέγιστα στην έκρηξη της ελληνικής επανάστασης του 1821 και στην απελευθέρωση του Γένους.

 

Η διοργάνωση και η πραγματοποίηση της εκδήλωσης ήταν άλλη μία πρωτοβουλία δράσης του Ιστορικού και Πολιτιστικού Συλλόγου Διδυμοτείχου «ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ - Γνώση και Δράση».

Κεντρικός Ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Θρακιώτης  διδάκτορας Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, Θεοφάνης Μαλκίδης.


Το πρόγραμμα περιελάμβανε προβολή οπτικοακουστικού υλικού και επετειακή ομιλία από μέλος του Συλλόγου.

 Η διάλεξη του κ. Μαλκίδη είχε ως θέμα: «200 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας και η καθοριστική συμμετοχή των Θρακών»

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους εκπρόσωποι των πολιτικών, στρατιωτικών και θρησκευτικών αρχών. Ιδιαίτερα λάμπρυναν την τελετή, ο Στρατηγός Διοικητής της XVI M/K Μεραρχίας Πεζικού «Διδυμοτείχου» και οι Ταξίαρχοι Διοικητές της 30ης και 50ης Μ/Κ Ταξιαρχιών. Επίσης αρκετοί συμπολίτες μας παρακολούθησαν με ενδιαφέρον και θαυμασμό την όλη εκδήλωση.

Η 14η Σεπτεμβρίου, εορτή της Υψώσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού, αποτελεί ταυτόχρονα επέτειος ίδρυσης της Φιλικής Εταιρείας, ώστε να θεωρείται η απαρχή της απελευθέρωσης του Γένους. 

Χρέος να τιμούμε την ημέρα αυτή έχουμε όλοι οι Έλληνες και πλέον μετά την ομιλία του
 κ. Μαλκίδη, θα πρέπει να αποτελεί ορόσημο για όλους τους Θράκες, αισθανόμενοι περηφάνια για τους προγόνους μας και την επαναστατική τους δράση.

 

ΚΑΣΤΡΟΠΟΛΙΤΕΣ – Γνώση και Δράση

www.kastropolites.gr

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.10152754090709668.1073741851.29565239667&type=1

 

Δείτε την ομιλία

 

Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού: Η τραγική ειρωνεία μίας τραγωδίας

 

Το τέλος του Μικρασιατικού Ελληνισμού: Η τραγική ειρωνεία μίας τραγωδίας

Του Θ. Μαλκίδη

1. Η τραγωδία....

Η ολοένα και αυξανόμενη ένταση του τουρκικού εθνικισμού με την άνοδο των φασιστών Νεότουρκων στην εξουσία του οθωμανικού κράτους, καθώς και τα οικονομικά συμφέροντα συνδεόμενα με την επιχειρηματική διείσδυση της Γερμανίας και άλλων δυνάμεων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, οδήγησαν σε συστηματικούς διωγμούς του ελληνικού στοιχείου που διήρκεσαν από το 1908 ως το 1924. Ένα εκατομμύριο Έλληνες από τους 2.700.000 που ζούσαν το 1914, δολοφονήθηκαν και μαζί τους εξαφανίστηκε η μακραίωνη ελληνική παρουσία στην Ιωνία, στον Πόντο, στη Θράκη, στην Καππαδοκία. Υπεύθυνοι οι Νεότουρκοι και οι συνεχιστές τους φασίστες Κεμαλικοί.

Το τελευταίο μέρος του ανθρώπινου αυτού δράματος παίχτηκε τον Αύγουστο του 1922. Στις 13 Αυγούστου 1922, αρχίζει η επίθεση του Μουσταφά Κεμάλ, ο οποίος ήδη έχει υπογράψει σύμφωνο φιλίας και συνεργασίας με τη σοβιετική Ρωσία, τις τρεις σοβιετικές Δημοκρατίες του Καυκάσου, με τη Γαλλία και την Ιταλία, την ώρα που η Μεγάλη Βρετανία απλώς παρακολουθεί.... Στις 27 Αυγούστου, οι Τούρκοι μπαίνουν στη Σμύρνη και αρχίζει ο εμπρησμός της και η καταστροφή κάθε ελληνικής παρουσίας. Εκεί, όπως σημειώνει ο πρόξενος των ΗΠΑ George Horton «δεν έλειπε τίποτε σχετικά με τη θηριωδία, την ακολασία, την σκληρότητα και όλη τη μανία του ανθρώπινου πάθους». Εικοσιπέντε χιλιάδες (25.000) Έλληνες χάθηκαν στην πυρκαγιά, ενώ μόνο το διάστημα από 27 Αυγούστου μέχρι 4 Σεπτεμβρίου 1922 δολοφονήθηκαν 50.000 Έλληνες. Στις 28 Αυγούστου 1922 κατακρεουργήθηκε ο μητροπολίτης Σμύρνης Χρυσόστομος, και μαζί του 342 κληρικοί της Μητροπόλεως Σμύρνης και των περιχώρων, αφού πρώτα βασανίστηκαν. Τη δολοφονία, την εκδίωξη των Ελλήνων, ακολούθησε η καταστροφή κάθε ίχνους ελληνικής παρουσίας, αυτό άλλωστε υποδηλώνει η φωτιά στη Σμύρνη.

Συνολικά 1.000.000 νεκροί και χιλιάδες αγνοούμενοι και περίπου 1,5 εκατομμύριο Έλληνες αναγκάστηκαν να έρθουν σαν πρόσφυγες στην Ελλάδα. Ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Κωνσταντινούπολη Η. Morgenthau παρομοιάζει τους πρόσφυγες αυτούς με 26.000.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά οι οποίοι είχαν ξαφνικά και απρόσμενα φτάσει στα λιμάνια των ΗΠΑ.

Γράφει σχετικά η Διδώ Σωτηρίου: «Βάλαν φωτιά στη Σμύρνη…εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος, τρελός από φόβο, αρχίνησε να τρέχει…και να ξεχύνεται στη παραλία σαν μαύρο ποτάμι…μπρος θάλασσα και πίσω σφαγή…βάλθηκαν να τρέχουν να φεύγουν κυνηγημένοι απ΄ το τούρκικο μαχαίρι και τη φωτιά του πολέμου. Έρχεται μια τραγική στιγμή στη ζωή του ανθρώπου, που το θεωρεί τύχη να μπορέσει να παρατήσει το έχει του, την πατρίδα του το παρελθόν του και να φύγει, να φύγει λαχανιασμένος αποζητώντας αλλού τη σιγουριά. ….Ενάμισι εκατομμύριο αγωνίες και οικονομικά προβλήματα ξεμπαρκάρανε στο φλούδι της Ελλάδας, με μια θλιβερή ταμπέλα κρεμασμένη στο στήθος: «Πρόσφυγες!» ….Χωρίς πατρίδα χωρίς δουλειά χωρίς σπίτι….».

2.Η τραγική ειρωνεία

Η φετεινή επέτειος της Μικρασιατικής Καταστροφής συνέπεσε με την τραγική ειρωνεία που συνήθως συνοδεύει κάθε τραγωδία. Από την μία το αποκαλούμενο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο που συνέχισε την πολιτική ύβρεως από πολλούς και πολλές που ακόμη αναριωτιούνται- όταν δεν αρνούνται- αν υπήρξε Γενοκτονία των Ελλήνων και από την άλλη ο Ερντογάν που παρεμβαίνει στο νομοθετικό έργο της χρεοκοπημένης οικονομικά και πνευματικά Ελλάδας, απαιτώντας να αφαιρεθεί η κουτσουρεμένη πρόνοια για τη Γενοκτονία. Η “ελληνική” απάντηση περί ζήτημα της ιστορίας που δεν αφορά τη σύγχρονη Τουρκία, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλεί......

Η αλήθεια είναι ότι η εκδίωξη των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς, οι οποίοι στράφηκαν με ξεχωριστή μανία εναντίον του Ελληνισμού, αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα όχι μόνο στην ελληνική αλλά και στην ανθρώπινη ιστορία. Η γενοκτονία των Ελλήνων, η καταστροφή της Σμύρνης, η εκδίωξη των Ελλήνων είναι ένα ζήτημα που η διεθνής του προέκταση αναφέρεται στην υποχρέωση των κρατών και των διεθνών οργανισμών να αναγνωρίσουν τη Γενοκτονία και να αποκαταστήσουν με αυτόν τον τρόπο, την βλάβη που υπέστησαν οι Έλληνες και οι Ελληνίδες. Βεβαίως μετά και από τις τελευταίες εξελίξεις και τη στάση της Ελληνικής Δημοκρατίας για το ζήτημα της Γενοκτονίας, τον αγώνα για την αναγνώριση θα συνεχίσουμε να το δίνουμε μόνοι μας....

Από την άλλη το σύγχρονο τουρκικό κράτος οφείλει να αναλάβει την ευθύνη για τη Γενοκτονία των Ελλήνων, χωρίς την αρνείται, χωρίς να κάνει προπαγάνδα, χωρίς να απαιτεί από το θύμα, να σταματήσει τον αγώνα αναγνώρισης. Κάθε λαός και ιδιαίτερα οι Έλληνες οι οποίοι έχουν χάσει χιλιάδες συμπατριώτες τους, έχουν το δικαίωμα στην μνήμη, έχουν το δικαίωμα να απαιτούν με επιμονή την επίσημη αναγνώριση από το θύτη και τους συνοδοιπόρους τους, των εγκλημάτων και αδικιών που διαπράχτηκαν σε βάρος τους. Και αυτό θα συνεχιστεί παρά τη θλιβερή στάση της Ελλάδας και την άρνηση της Τουρκίας....

ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟ, ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ 

Πέρασε από τη Βουλή το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο μετά και τις ονομαστικές ψηφοφορίες που ζήτησαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και της Χρυσής Αυγής επί των τριών πρώτων άρθρων. Όπως αναμενόταν υπήρχαν διαφοροποιήσεις εντός των κομμάτων, ιδιαίτερα για το άρθρο 2 που αφορούσε στις γενοκτονίες. Τις προηγούμενες ημέρες είχε ανοίξει συζήτηση για το αν θα πρέπει να ποινικοποιείται ή όχι η άρνηση των γενοκτονιών. Για το επίμαχο άρθρο 2, 54 βουλευτές τάχθηκαν υπέρ, 42 κατά και 3 δήλωσαν "παρών".

Δείτε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στη Δέλτα Τηλεόραση




Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη για τη Γενοκτονία στη Μικρά Ασία στο Συνέδριο " Τρεις Γενοκτονίες, Μία Στρατηγική"

http://www.livemedia.gr/video/2397

"Σεπτεμβριανά". Η καταστροφή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης

“Σεπτεμβριανά”:Η εκδίωξη των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης το 1955.

Του Θ. Μαλκίδη

1. Το  δήθεν  σπίτι του Κεμάλ  στη Θεσσαλονίκη και τα «Σεπτεμβριανά»

Παρά την προπαγάνδα, ότι ο Μουσταφά Κεμάλ γεννήθηκε το 1881 στη Θεσσαλονίκη, στο κτήριο, το οποίο είχε χτίσει δήθεν ο πατέρας του και βρίσκεται στη συμβολή των οδών Αποστόλου Παύλου και Αγίου Δημητρίου, εμείς υποστηρίζουμε ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη και στο συγκεκριμένο κτίριο είναι ένας μύθος.

Ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Χρυσαυγή (Σαρίγερ) Λαγκαδά και μάλιστα το 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε την Χρυσαυγή (το κτίριο της τότε κοινότητας) ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του (εφημ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ, 10 Μαΐου 1981) συνοδευόμενοι και από Τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο.

Ο πρόξενος ήξερε την αλήθεια και γι’ αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ, απ΄ όπου πήρε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του: «γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε το λόγο». Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…

Το 1981  με αφορμή τους εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι βουλευτές Ν. Βενιζέλος και Κ. Μπαντουβάς, με ερώτησή τους στο Ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως τη θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί την μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές.

Στην δεκαετία του 1930, μετά το ελληνοτουρκικό σύμφωνο φιλίας και συγκεκριμένα το 1934 η Ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι, μία πινακίδα όπου αναφερόταν ότι «εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ». Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 1937 ο Μεταξάς, έδωσε εντολή στο δήμο Θεσσαλονίκης να αγοράσει το σπίτι από την οικογένεια Σεραφειμίδου, που το κατοικούσε. Όταν η οικογένεια αρνήθηκε να το πουλήσει, τότε το κράτος προχώρησε στην απαλλοτρίωσή του. Μετά, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου, ενημέρωσε με επιστολή του την κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, ότι χαρίζει το σπίτι στο Τουρκικό κράτος.

Στη συνέχεια η Τουρκία μετέφερε έπιπλα από τα ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και ρούχα του Κεμάλ, τα οποία εκθέτονται πλέον στο δίνοντας την εντύπωση στον επισκέπτη, ότι χρησιμοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το σπίτι από τον ίδιο τον Κεμάλ.

2. Η τουρκική προβοκάτσια του 1955  και η εξαφάνιση των Ελλήνων

Συν τοις άλλοις, στο φερόμενο ως σπίτι του φασίστα και ρατσιστή Κεμάλ γράφτηκε μία από τις μεγαλύτερες προβοκάτσιες στην παγκόσμια ιστορία.

Η έκρηξη τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 στον κήπο του τουρκικού προξενείου Θεσσαλονίκης και έξω από το ψευδές αναφερόμενο ως σπίτι του Κεμάλ, θα αποτελέσει την αφορμή για το πρωτοφανή για τα παγκόσμια χρονικά διωγμό μίας αυτόχθονης ομάδας. Των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης, οι οποίοι λίγα χρόνια πριν είχαν εξοντωθεί οικονομικά, με τον κεφαλικό φόρο, ο οποίος στη συνέχεια κατατέθηκε στη Ζιράτ Μπανκ....

Η εικόνα της Παναγίας Κρημνιώτισσας από τη Σαμοθράκη στην Αλεξανδρούπολη και το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης

Φάνης Μαλκίδης

1η Σεπτεμβρίου 1821 : Το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης

Η Σαμοθράκη αποτελεί ακόμη ένα μέρος της Θράκης, το οποίο είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό, παρά τη μεγάλη προσφορά του στον ελληνικό και παγκόσμιο πολιτισμό, από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Το νησί ήταν ένας χώρος, μία ολόκληρη φιλοσοφία της ζωής, μία αντίληψη για την επικοινωνία ανθρώπων και εμπορευμάτων. Η ανάπτυξη της Σαμοθράκης και τα «Σαμοθραείκια τείχη», οι πόλεις που δημιούργησε στα απέναντι Θρακικά παράλια, τα Καβείρια Μυστήρια, η έλευση του Απόστολου Παύλου στο νησί ως πρώτο ευρωπαϊκό έδαφος, και φυσικά η Νίκη της Σαμοθράκης, είναι μερικά από τα δεδομένα, για τα οποία είναι γνωστή η Σαμοθράκη. Το νησί όμως έχει και μία πτυχή της ιστορίας της, άγνωστη και λησμονημένη. Η Σαμοθράκη από το 1459 ήταν υπόδουλη με έντονη την οθωμανική παρουσία.

Η κήρυξη της επανάστασης στη Σαμοθράκη από τους τοπικά μυημένα μέλη στη Φιλική Εταιρεία, ακολούθησε ο γενικός ξεσηκωμός των Ελλήνων. Η αντίδραση από τους Οθωμανούς ήρθε το Σεπτέμβριο του 1821, την 1η του μηνός, την «πρωτοσταυρινιά» όπως λένε οι ντόπιοι, όταν αποβιβάστηκαν δύο χιλιάδες στρατιώτες. Η καταστροφή ήταν ολοκληρωτική. Η Σαμοθράκη μετατράπηκε σε κέντρο λεηλασίας, ζώνη θανάτου και ερείπια, και το νησί έμεινε ακατοίκητο για έξι χρόνια. Εφτακόσιοι από τους κατοίκους που είχαν καταφύγει στα βουνά, οι Οθωμανοί, τους έφεραν πίσω με δόλο δίνοντάς τους την εντύπωση ότι θα τους δώσουν χάρη. Όμως στην τοποθεσία «Εφκάς» στο κάστρο της πρωτεύουσας, της Χώρας, τους δολοφόνησαν όλους. Από τη μαζική αυτή δολοφονία, επέζησαν σύμφωνα με μαρτυρίες ξένων περιηγητών και του Σαμοθρακίτη ιερέα Γ. Μανωλάκη από 25 έως 30 οικογένειες, οι οποίες ζούσαν τα επόμενα χρόνια σε άθλια κατάσταση. Σημαντική μαρτυρία για το ολοκαύτωμα αποτελεί το έργο του Ίωνος Δραγούμη «Σαμοθράκη», ο οποίος διέσωσε το συμβάν, αλλά και την αναφορά για το τρυπημένο Ευαγγέλιο της εκκλησίας της Παναγίας στη Χώρα, το οποίο φυλάσσεται στο Εθνολογικό Μουσείο. Όσοι σώθηκαν από τους 15.000 κατοίκους πουλήθηκαν σαν σκλάβοι.

Σημαντική παράμετρος του ολοκαυτώματος αποτελεί και ο βίαιος εξισλαμισμός πολλών Σαμοθρακιτών, που κατέληξαν   δούλοι. Πέντε από τους επιζώντες του ολοκαυτώματος γύρισαν το 1837 στη Σαμοθράκη και επέστρεψαν στην αρχική τους θρησκεία. Για αυτό το λόγο βασανίστηκαν και θανατώθηκαν στην απέναντι Θρακική ακτή όπου μεταφέρθηκαν στο χωριό Μάκρη της Αλεξανδρούπολης. Η μνήμη τους τιμάται την Κυριακή του Θωμά και αποτελούν τους πέντε νεομάρτυρες (Μανουήλ Παλογούδας, Μιχαήλ Κύπριος, Θεόδωρος Δημ. Καλάκου, Γεώργιος Κουρούνης και Γεώργιος), τα λείψανα των οποίων υπάρχουν στην εκκλησία της Παναγίας στη Χώρα και στις εικόνες στις εκκλησίες του νησιού απεικονίζονται με φουστανέλες.

Το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης παρέμεινε άγνωστο και η τυπική αναφορά στη θυσία των κατοίκων της στην εθνική παλιγγενεσία, αναγνωρίστηκε από την Ακαδημία των Αθηνών μόλις το 1980. Την καταστροφή της Σαμοθράκης την απεικόνισε πολύ χαρακτηριστικά ο Γάλλος Αύγουστος Βινσόν (Αuguste Vinchon) ο οποίος λίγο αργότερα ζωγράφισε ένα πίνακα με θέμα τη σφαγή της Σαμοθράκης, που βρίσκεται στο Λούβρο.

Το ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης αποτελεί μία άγνωστη πτυχή της ιστορίας μας και οφείλουν οι χιλιάδες επισκέπτες του νησιού να το γνωρίσουν, και οι αρκετοί ερευνητές που ασχολούνται με αυτό, να το αναδείξουν περισσότερο. Η συνέχεια θα πρέπει να είναι ακόμη πλούσια, το οφείλουμε στους νέους ανθρώπους που θυσιάστηκαν το Σεπτέμβριο του 1821 και αργότερα, για ελευθερία σώματος και πνεύματος.


Για το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης περισσότερα στο Δορδανάς Σ- Μαλκίδης Θ. (επιμ.) Σαμοθράκη: Ιστορία- Αρχαιολογία- Πολιτισμός. Πρακτικά Επιστημονικού Συνεδρίου. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Επίκεντρο 2008.



H ομιλία του Θ. Μαλκίδη στο Ι.Ν. Αγίου Βασιλείου Αλεξανδρούπολης για το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης την 1η Σεπτεμβρίου 1821.


Το ρεπορτάζ της Δέλτα Τηλεόρασης για την έλευση της Παναγίας της Κρημνιώτισσας στην Αλεξανδρούπολη και το Ολοκαύτωμα της Σαμοθράκης






Η έλευση της εικόνας της Παναγίας Κρημνιώτισσας στον Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου  της  Αλεξανδρούπολης

Γενοκτονία και Αντιρατσιστικό νομοσχέδιο

Ο Θεοφάνης Μαλκίδης Μέλος Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαικών για τη Μελέτη Γενοκτονιών σε τηλεφωνική επικοινωνία,και ο  Ευγένιος Παπαδόπουλος Δημοσιογράφος καλεσμένος στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων στη Δίον Τηλεόραση για το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Ελληνική Δημοκρατία δεν (θα) αναγνωρίζει τη Γενοκτονία των Ελλήνων;

Δε θα μπούμε στη διαδικασία να αναφερθούμε στον τύπο του νομοσχεδίου του γνωστού και αποκαλούμενου ως αντιρατσιστικού. Εξάλλου όλοι και όλες γνωρίζουν ότι η πατρίδα μας είναι υπό (οικονομική ) κατοχή και έχουν καταλυθεί τα πάντα: Σύνταγμα, νόμοι και δικαιοσύνη, ενώ η επικράτεια διοικείται με νομοθετικές ρυθμίσεις που προτείνονται από ξένους γραφειοκράτες και εγκρίνονται από τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού....

Θα αναφερθούμε όμως στην ουσία. Η Ελληνική Δημοκρατία αυτή που βιάζεται ποικιλοτρόπως και κατ ' εξακολούθηση από τους "φύλακες", οικοδομήθηκε αποκλειστικά και μόνο με τις θυσίες του ελληνικού λαού. Είναι κυριολεκτικά φτιαγμένη με το αίμα Ελλήνων και Ελληνίδων. Ανάμεσά τους και πάνω από ένα εκατομμύριο πρόγονοί μας της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Θράκης, που δολοφονήθηκαν με τη Γενοκτονία που οργάνωσαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί καθώς και οι ξένοι Σύμμαχοί τους.

Για Γενοκτονία αυτή με τεράστια ομολογουμένως καθυστέρηση η Βουλή των Ελλήνων θέσπισε δύο νόμους, όμως οι ανήθικες πράξεις των "αρμοδίων" τους ακύρωσαν. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρουμε τις καταθέσεις στεφάνων των πρωθυπουργών και υπουργών εξωτερικών στον βασικό υπεύθυνο της Γενοκτονίας, το Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ)!!!! Έτσι μείναμε ένας μικρός αριθμός ανθρώπων, με μεγάλο κόστος, να στηρίξουμε τη διεθνή προσπάθεια αναγνώρισης. Και πετύχαμε πολλά, παρά τα ελλαδικά εμπόδια και τις τουρκικές πράξεις. Το μαρτυρούν οι αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας από την Αυστραλία μέχρι τις ΗΠΑ και τη Σουηδία. Και ο αγώνας συνεχίζεται.

Οι εκλογές στην Τουρκία

Στην Τουρκία οι πολίτες καλούνται στις προεδρικές εκλογές να επιλέξουν ανάμεσα στην παλιά Τουρκία και τη νέα Τουρκία όπως έχει δηλώσει ο πρωθυπουργός και υποψήφιος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε μια προεκλογική συγκέντρωση στα Άδανα.

Εκατό χρόνια από την έναρξη της Γενοκτονίας των Ελλήνων

Ημερίδα που οργάνωσε η Πανελλήνια Ομοσπονδία Θρακικών Σωματείων  στη Θεσσαλονίκη για τα εκατό χρόνια από την έναρξη της Γενοκτονίας των Ελλήνων .

Ομιλητές :

Κωνσταντίνος Βακαλόπουλος 0- 34:23 και

Θεοφάνης Μαλκίδης 34:30- 1:03


 

Οι Αρβανίτες της Θράκης. Ο αλλόφωνος Ελληνισμός ανάμεσα στις Συμπληγάδες της άγνοιας και της προπαγάνδας.

 

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Οι Αρβανίτες της Θράκης. Ο αλλόφωνος Ελληνισμός  ανάμεσα στις Συμπληγάδες της άγνοιας  και της προπαγάνδας.  

Μέρος της ομιλίας στο 3ο Πανελλήνιο Αντάμωμα Αρβανιτών Ζαλουφιωτών που έγινε στο Παραλίμνιο Σερρών τον Ιούλιο του 2014  και απόσπασμα από την εισαγωγή του  βιβλίου “Αρβανίτες. Από την Ήπειρο στη Θράκη”, εκδ. Γόρδιος Αθήνα 2014.

 

1.       Η Μνήμη και η ταυτότητα των Αρβανιτών

Είναι γεγονός ότι ένα ιδιαίτερο στοιχείο της ανθρωπολογίας αποτελεί η μνήμη. Μνήμη που συνδέεται με τις γενιές που προηγήθηκαν, με όμορφες και δύσκολες στιγμές, με ανθρώπους, με τόπους και αντικείμενα που είτε χάθηκαν, είτε αποκόπηκαν από τους δημιουργούς τους με βίαιο τρόπο. Για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες, η μνήμη αποτέλεσε στοιχείο της παρούσας και της μεταθανάτιας ζωής, τρόπος συλλογικού βίου, στοιχείο σεβασμού της ζωής που υπήρξε και που θα συνεχισθεί.

Είναι πολλές οι στιγμές που καταγράφει η πλούσια μυθολογία και ιστορία μας, όπου η μνήμη των προηγούμενων και των μελλοντικών ανθρώπων καθορίζουν τις πράξεις των παρόντων. Ηρωικές και κυρίως καθημερινές πρακτικές εξαρτώνται από το πως συμπεριφέρθηκαν στο παρελθόν οι πρόγονοι, αλλά και πως θα τους κρίνουν οι απόγονοι.

Στην πορεία αυτή της ζωής και της Ελληνικότητας, μετέχουν Έλληνες και Ελληνίδες  από διαφορετικούς τόπους και γεωγραφικές προελεύσεις, με διαφορετικές τοπικές ταυτότητες και διαλέκτους που διατηρούν όμως όλοι και όλες την κοινή Ελληνική- Ρωμαίικη μνήμη. 

Έλληνες και Ελληνίδες που με την πάροδο του χρόνου  ως μοναδική επιλογή επιβίωσης,  έγιναν Σλαβόφωνοι, Βλαχόφωνοι, Τουρκόφωνοι, Αρβανιτόφωνοι  κ.ά, και σε κρίσιμες στιγμές ένωσαν τις δυνάμεις τους  για τη συνέχεια και την ελευθερία. Επισημαίνοντας την αλλοφωνία των Ελλήνων, ως στοιχείο διαφορετικότητας και αποτελέσματος της μακραίωνης δουλείας του ελληνικού χώρου,  θα πρέπει να σταθούμε στην περίπτωση των Αρβανιτών της Θράκης, η οποία  όπως και οι άλλες αποτέλεσαν και αποτελούν σημαντικό στοιχείο της ταυτότητάς και της ανθρωπολογίας της μνήμης των Ελλήνων και των Ελληνίδων που  αλλοφώνησαν  με την παρόδο του χρόνου.  

Αυτών  που ξεκίνησαν από την Κορυτσά και τη Μοσχόπολη, το Βιθκούκι,  το Κιαφσεζ και έφτασαν μέχρι την Αδριανούπολη, το Ζαλούφι και τους άλλους τόπους της ανατολικής Θράκης . Αυτοί που βίωσαν τη Γενοκτονία στις αρχές του 20ου αιώνα και ακολούθησαν τον προσφυγικό δρόμο το 1922, στους οικισμούς Δίκαια, Καβύλη, Σάκκο, Κλεισσώ, Νέο Χειμώνιο, Θούριο, Σοφικό, Ασημένιο, Ρήγιο, Πύθιο,   Τύχιο/Τυχερό, Τάρσιο, Πυρόλιθος, Φέρες, Πέπλος, Γεμιστή, Αρδάνιο, Άνθεια, Παλιούρι, Λάδη, Μεταξάδες, Απαλός,  Βρυσικά,  Πρωτοκλήσι,  Μαυροκλήσι,  Κήποι, Αλεξανδρούπολη, στον Έβρο,   στην Παραδημή Ροδόπης, στη Μουσθένη, στην Κάριανη Καβάλας,  στον Καλό Αγρό Δράμας, στις Μάνδρες Κιλκίς, στη Σουρωτή, στο Σέδες, στο Καλοχώρι, στο Τριάδι Θεσσαλονίκης, στο Νεοχώρι, στο Παραλίμνιο, στην Νέα Πέτρα, στο Θολό,  στην Κοίμηση στις Σέρρες αλλά και σε όλον τον πλανήτη!

2.       Η συνέχεια και το μέλλον

 Η ανάδειξη της πορείας και της προσφοράς των αλλόφωνων Ελλήνων, των Αρβανιτών  της ανατολικής Θράκης, έρχεται ως αποτέλεσμα της αγωνιώδους προσπάθειας ανθρώπων και σωματείων, επιστημόνων, ερευνητών και άλλων ατομικών ή συλλογικών υποκειμένων, που είδαν  την Αρβανίτικη ταυτότητα να αλλοιώνεται στα πλαίσια της αλβανικής  προπαγάνδας και παράλληλα  να εξαφανίζεται με   άκομψο τρόπο, ως αποτέλεσμα άλλων προτεραιοτήτων  και άγνοιας του ελλαδικού κόσμου. Είναι πολλές φορές οι περιπτώσεις στην μεν πρώτη, όπου η προπαγάνδα μπήκε ακόμη και στις οικίες των Αρβανιτών της Θράκης (του Έβρου κυρίως), ενώ στη δεύτερη έχουμε αναρίθμητες  περιπτώσεις όπου  απαγορευόταν  η ομιλία της διαλέκτου των Αρβανιτών. Όπως άλλωστε συνέβη και σε άλλες περιπτώσεις Ελλήνων και Ελληνίδων που έγιναν Σλαβόφωνοι, Βλαχόφωνοι, Τουρκόφωνοι, κ.ά.

Μία πολύ σοβαρή προσπάθεια άρσης της άγνοιας, της αδιαφορίας αλλά και της προπαγάνδας για τους Αρβανίτες της Θράκης  έγινε στα πλαίσια των “Ανταμωμάτων” των Αρβανιτών που κατάγονται από το Ζαλούφι της ανατολικής Θράκης   το Μάρτιο του 2012 στο Νέο Χειμώνιο Έβρου, τον Ιούνιο του 2013 στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης και τον Ιούλιο του 2014  στο Παραλίμνιο Σερρών.

Εκεί προσκλήθηκα από τους Συλλόγους και τους ανθρώπους που προετοίμασαν και οργάνωσαν τα “Ανταμώματα”  να μιλήσω για ένα θέμα, δύσκολο και σχετικά άγνωστο. Ωστόσο ο πόθος για την αλήθεια και την ισότιμη παρουσία και συμμετοχή των Αρβανιτών της Θράκης στον ελληνικό κόσμο, έδειξε ότι τα εμπόδια μπορούσαν να εξαφανιστούν. 

Στις συναντήσεις αυτές, όπου συμμετείχαν Αρβανίτες που κατάγονται από τα χωριά της ανατολικής Θράκης και κατοικούν σε όλην την Ελλάδα και το εξωτερικό, έγινε με έντονο τρόπο, λόγω της μεγάλης συμμετοχής και της θέλησης των οργανωτών και των συμμετεχόντων,   αφενός η προβολή της πλούσιας Αρβανίτικης – Θρακικής παράδοσης, και αφετέρου η αποκαθήλωση της παραπληροφόρησης, της άγνοιας και της προπαγάνδας.

 Για την προσπάθεια αυτή, να αναδειχθεί η Αρβανίτικη  θέση στην ελληνικό κόσμο, οφείλουμε πολλά στις προηγούμενες γενιές που σε  ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες κατόρθωσαν να διασώσουν την ιστορική μνήμη,  δίνοντας τα βιολογικά εφόδια στους μετέπειτα Αρβανιτόφωνους Έλληνες και Ελληνίδες, για να αντιπαλέψουν τη λήθη και το ψεύδος, την αδιαφορία, την εχθρότητα, την προπαγάνδα  και την ιστορική άγνοια.

Σήμερα οι απόγονοι των διασωθέντων από τη Γενοκτονία που σχεδίασαν οι Νεότουρκοι και οι Κεμαλικοί,  οι Έλληνες Αρβανιτόφωνοι της ανατολικής Θράκης, αναλαμβάνουν την ευθύνη να αποκαταστήσουν το μεγάλο κενό  από την ελληνική ιστορία και μνήμη και την αντίκρουση της προπαγάνδας.    

Η προσπάθεια αυτή αποτελεί μία συμβολή στην ιστορική  πορεία των Αρβανιτών της Θράκης,  στην πλούσια  διαδρομή μνήμης,  αλλά κυρίως αποτελεί συμβολή   στην προσπάθεια αποκατάστασης της αλλόφωνης πληθυσμιακής αυτής ομάδας του ελληνικού λαού. Προσπάθεια η οποία   είναι διακριτή και επειδή έχει πλέον τα υποκείμενά της, τους ανιδιοτελείς ανθρώπους, θα έχει και ουσιαστικά αποτελέσματα.


 Δείτε το ρεπορτάζ για το Αντάμωμα Αρβανιτών Ζαλουφιωτών Ανατολικής Θράκης

Δείτε την ομιλία του Θ. Μαλκίδη στο 1ο αντάμωμα Αρβανιτών Ζαλουφιωτών στο Νέο Χειμώνιο (Μάρτιος 2012)

Πόντος και Ποντιακό ζήτημα

Ομιλία του Θ. Μαλκίδη για τη δολοφονία της ηγεσίας των Ελλήνων στην Αμάσεια του Πόντου (1921) και το Ποντιακό ζήτημα σήμερα. Νέο Κεραμίδι Πιερίας.


Διαβάστε επίσης στο περιοδικό ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ  τ. 238,  Ιούλιος 2014

Θεοφάνης Μαλκίδης

 Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ: Μια (ακόμη) αποσιωπημένη Γενοκτονία – Ιστορία, πολιτική  και αναγνώριση

                                              

 

Εκτός από τη Γενοκτονία των Αρμενίων από το κίνημα των Νεότουρκων και της συνέχειάς τους, του Κεμαλισμού, υπάρχει και μια άλλη Γενοκτονία λιγότερο γνωστή στο εξωτερικό αλλά εξίσου σημαντική και που μας αφορά όλους: αυτή των Ελλήνων.

 

 

 

Εκδήλωση για τον ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα “Καπετάν Άγρα”

Εκδήλωση για τον ήρωα του Μακεδονικού Αγώνα ανθυπολοχαγό του Ελληνικού Στρατού και καταγόμενο από τη Μεσσηνία, Τέλλο Αγαπηνό (“Καπετάν Άγρα”), ο οποίος θυσιάστηκε την 7η Ιουνίου 1907, για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, οργάνωσε ο Σύλλογος Μεσσηνίων Μακεδονίας – Θράκης «Ο Καπετάν Άγρας».

Η τελετή πραγματοποιήθηκε στο μνημείο του Ήρωα, στον αύλειο χώρο του Πολεμικού Μουσείου Θεσσαλονίκης παρουσία πρώην υπουργών, του Δημάρχου Έδεσσας, αυτοδιοικητικών από τη Μεσσηνία και τη Μακεδονία, εκπροσώπων συλλόγων και πολιτών της Μακεδονίας, οι οποίοι τίμησαν τη μεγάλη αυτή προσωπικότητα του Μακεδονικού Αγώνα .

Στην εκδήλωση μίλησε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, ο οποίος έκανε την αναγκαία προβολή της πορείας του “Καπετάν Άγρα” στο σήμερα, επισημαίνοντας το πρότυπό του, το βίο του καθώς και την ανιδιοτελή προσφορά του και τελικώς τη θυσία του για την Ελλάδα και τη Μακεδονία.




Η ομιλία του Θ. Μαλκίδη

Άλωση και Γενοκτονία

Ο δάσκαλος Δημήτριος Νατσιός συζητά, στην Τηλεόραση 4Ε, με το Θεοφάνη Μαλκίδη για την γενοκτονία της μνήμης που υφιστάμεθα σήμερα.




O Κωνσταντίνος Περτσινίδης μιλά με το Θεοφάνη Μαλκίδη στην τηλεόραση Flash TV Δυτικής Μακεδονίας για τη Γενοκτονία ως διεθνές ζήτημα.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ

Μνήμη Άλωση ή Άλωση Μνήμης;» 

 Η εκδήλωση «Μνήμη Άλωση ή Άλωση Μνήμης;»  πραγματοποιήθηκε στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης το απόγευμα της Παρασκευής 30 Μαΐου 2014 από το Ωδείο «ΦΑΕΘΩΝ» Αλεξανδρούπολης , τον Σύλλογο Πολυτέκνων Νομού  Έβρου και την  Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης.

Πλήθος κόσμου ανταποκρίθηκε στην πρόσκληση  και γέμισε   το Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης, ενώ ο ομιλητής της εκδήλωσης  Θεοφάνης Μαλκίδης εξιστορώντας το χρονικό της Άλωσης έφτασε στο σήμερα , αναφερόμενος  στα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες.

Η ομιλία του Θ. Μαλκίδη



H εκπομπή της Δέλτα Τηλεόρασης για την εκδήλωση

 

ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ

ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΦΕΤΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ ΛΑΪΚΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΝΙΟΥ ΓIΑΝΝΙΤΣΩΝ

 

Με τον ιδανικότερο τρόπο η Ιστορική και Λαογραφική Εταιρεία Γιαννιτσών «Ο Φίλιππος» έκλεισε μια επιτυχημένη και δημιουργική χρονιά την Τετάρτη 28-5-2014 με την τελευταία εκδήλωσή της.
Συγκεκριμένα η 16η εκδήλωση της 18ης περιόδου 2013-14 και μάλιστα την επέτειο της αποφράδας, για τον πολύπαθο λαό μας, της ημέρας της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης γοήτευσε το ακροατήριο και ανέσυρε στον νου ένδοξες και ηρωικές εποχές. Κεντρικός ομιλητής ο κ. Θεοφάνης Μαλκίδης, διδάκτορας κοινωνικών επιστημών,  τον οποίο παρουσίασε ο υπεύθυνος του Ανοικτού Λαϊκού Πανεπιστημίου κ. Βασίλης Τραούδας, μίλησε σε πολυπληθές κοινό στην φιλόξενη αίθουσα του Δημοτικού Συμβούλιου του Δήμου Πέλλας με θέμα: «Μνήμη Αλώσεως ή Άλωση της Μνήμης ;»   

Το πρώτο βιβλίο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στην αρμενική γλώσσα

Θεοφάνης Μαλκίδης

Η Γενοκτονίων των Ελλήνων (Θράκη- Μικρά Ασία- Πόντος)

Μετάφραση : Τεχμινέ Μαρτογιάν

Ερεβάν- Αρμενία 2014

Το πρώτο βιβλίο για τη Γενοκτονία των Ελλήνων στην αρμενική γλώσσα

Eίναι γεγονός ότι η προσπάθεια ανάδειξης των ψηφίδων από το πλούσιο ψηφιδωτό των Ελλήνων και των Ελληνίδων που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος, το οποίο άρχισε να καταστρέφεται στις αρχές του 20ου αιώνα και η καταστροφή του ολοκληρώθηκε το 1922-1923, βρίσκει συμπαραστάτες πολλούς κυρίως από τη νέα γενιά. 

Νέοι προσφυγικής καταγωγής 3ης και 4ης γενιάς, οι οποίοι δεν έχουν περιοριστεί στα γνωστά. Δε μένουν μόνο στις διαπιστώσεις και κυρίως δεν έχουν περιοριστεί σε μία στατική αντιμετώπιση του προσφυγικού ζητήματος. Δηλαδή φολκλόρ και τέλος. Η καταγωγή για αυτούς είναι πολιτισμός, θέατρο, μουσική, αρχιτεκτονική,
γαστρονομία, είναι ιστορία του αρχαίου ελληνικού, βυζαντινού και νεοελληνικού πνεύματος, είναι παιδεία, είναι το μεγάλο ζήτημα της Γενοκτονίας.

Η ανάδειξη, διεθνώς, της υπόθεσης της Γενοκτονίας, είναι ένα δείγμα αυτών της προσπάθειας ανάκτησης της ιστορικής και πολιτισμικής ταυτότητας των Ελλήνων και Ελληνίδων προσφυγικής και μη καταγωγής, αλλά και αγωνιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλον τον κόσμο.

Γι’ αυτό εκτός από τα ιστορικά γεγονότα που αφορούν τη Γενοκτονία, για τα οποία τελευταία αναπτύσσεται μία συζήτηση αμφισβήτησής τους ακόμη και άρνησής τους, το βιβλίο προτάσσει τα βασικά επιχειρήματα που αποδεικνύουν την τέλεση της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος.

Το βιβλίο, το πρώτο για το ζήτημα στην Αρμενική γλώσσα, αποτελεί συμβολή σε μία προσπάθεια ενίσχυσης της προσπάθειας ανάδειξης του μαζικού εγκλήματος της Γενοκτονίας εναντίον των Ελλήνων από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς.

Είναι μία συμβολική και ουσιαστική συνεισφορά για την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων,στην αρμενική γλώσσα, στη γλώσσα εκατομμυρίων θυμάτων που όπως και οι Έλληνες δολοφονήθηκαν από τον ίδιο θύτη. Αυτή η κοινή πορεία θανάτου Ελλήνων και Αρμενίων στις αρχές του 20ου αιώνα, γίνεται σήμερα με τον κοινό αγώνα διεκδίκησης και αναγνώρισης, πορεία δικαίωσης και ανάστασης.

Εκδήλωση για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας. Ξάνθη 19 Μαίου

H ομιλία του Θ. Μαλκίδη στην εκδήλωση για τη Γενοκτονία. Ξάνθη 19 Μαίου.

 

 

Ο Σύλλογος Ποντίων Χορευτών Ξάνθης "Τραντέλλενες" σας καλεί στην εκδήλωση που θα πραγματοποιήσει στις 19 Μαΐου 2014 και ώρα 8:00μ.μ.,στο Δημοτικό Αμφιθέατρο Ξάνθης, στα πλαίσια των εκδηλώσεων για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν ο Μαλκίδης Θεοφάνης, μέλος της Διεθνούς Ένωσης Ακαδημαϊκών για τη μελέτη των Γενοκτονιών και ο Sait Cetinoglou, Τούρκος Ακαδημαϊκός και Συγγραφέας.

 

Ακούστε τη συνέντευξη του Θ. Μαλκίδη στον Αρθούρο Καραγκιοζίδη στην εκπομπή "Παιδείας Πεδία" για τη Γενοκτονία στο ραδιοφωνικό σταθμό MAXIMUM FM .

Αλεξανδρούπολη 17 Μαίου 2014.

http://quantum-center.net/radio63.html

Η Γενοκτονία μέσα από τις εργασίες των μαθητών και των μαθητριών

Ο Πολιτιστικός και Μορφωτικός Σύλλογος Αγίου Μάρκου Κιλκίς «Μωμό(γ)εροι» μαζί με μαθητές και μαθήτριες των Δημοτικών Σχολείων τίμησαν την μνήμη των θυμάτων της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Στο κατάμεστο συνεδριακό κέντρο Κιλκίς όπου λειτούργησε και έκθεση φωτογραφίας και ιστορικών εγγράφων από την Γενοκτονία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 14.5.14 η σχετική εκδήλωση την οποία προλόγισε ο πρόεδρος του συλλόγου Γιάννης Διαμαντίδης.
Ο κ. Διαμαντίδης ευχαρίστησε τους πολίτες για την ανταπόκρισή τους στην εκδήλωση, καθώς και όλους τους συντελεστές της, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά στους εκπαιδευτικούς και στους μαθητές και μαθήτριες που ασχολήθηκαν με σεβασμό και ευλάβεια μέσα από το διδακτικό εγχειρίδιο γιά την Γενοκτονία  ( http://malkidis.blogspot.gr/2012/05/blog-post_15.html )
για το μεγάλο αυτό ζήτημα του Ελληνισμού.
Κατόπιν μίλησε ο Θεοφάνης Μαλκίδης, ο οποίος αφού επισήμανε την απουσία της Γενοκτονίας από την παιδεία των νέων Ελλήνων και Ελληνίδων καθώς και την αυτοαναίρεση της ελληνικής Πολιτείας σε ό,τι αφορά στις υποχρεώσεις της γιά την ανάδειξη της Γενοκτονίας, τόνισε τη σημαντική αυτή παρουσίαση της Γενοκτονίας που γίνεται από μαθητές και μαθήτριες, λέγοντας ότι η αισιοδοξία που πηγάζει από ανάλογες σοβαρές και συνεπείς προσπάθειες και δείχνει ότι το αποτέλεσμα του αγώνα αναγνώρισης θα είναι νικηφόρο.
Στην συνέχεια οι μαθητές και οι μαθήτριες με τις δασκάλες Αναστασία Διαμαντίδου, Αγάπη Πολυμένη και Σοφία Μιχαηλίδου σε συνεργασία με τους μουσικής Γρηγόρη Αμοιρίδη (λύρα), Νέστορα Αμοιρίδη (τραγούδι), Χρηστο Θεοδωρίδη (πλήκτρα) Μπάμπη Κιτσωνίδη (νταούλι), Χάρη Πιπερίδη (λύρα), Γεώργιο Σιγηρόπουλο (νταούλι) και Νίκο Χατζηδαυϊτίδη (νταούλι) παρουσίασαν τις εργασίες τους γιά την Γενοκτονία («Αφιέρωμα γιά τα παιδιά που χάθηκαν και δραματοποίησή του καθώς και δημιουργία ποιημάτων γιά τα παιδιά που βασανίσθηκαν και ταλαιπωρήθηκαν και που τελικά έγιναν αγγελούδια», «Οι μαθητές «γνωρίζουν» ποιήματα και τραγούδια του ποντιακού Ελληνισμού», οι δε μουσικοί πλαισίωναν και στήριζαν τις θεματικές ενότητες και ολοκλήρωναν με μουσική υπόκρουση την κάθε θεματική ενότητα κα) ενώ ο πυρρίχειος από το χορευτικό συγκρότημα του συλλόγου με λυράρη τον Γρηγόρη Κολεσιώτη και χοροδιδάσκαλο τον Θεόφιλο Πασχαλίδη έκλεισε την εκδήλωση, η οποία εντυπωσίασε και άφησε σιγουριά και βεβαιότητα για ένα μείζον, όπως αυτό της Γενοκτονίας, θέμα γιά την ιστορική μνήμη του ελληνικού λαού.
Το πρόγραμμα της εκδήλωσης συντόνισε η Κική Πασχαλίδου.
ΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ
Ειδικότερα στην εκδήλωση έλαβαν μέρος παρουσιάζοντας εργασίες οι εξής μαθητές και μαθήτριες:
Β1 2ου δημοτικού σχολείου Κιλκίς
(Δασκάλα Αναστασία Διαμαντίδου)
Γεώργιος Αρναουτίδης
Μαγδαληνή Βραχιόλογλου
Παντελής Δημητριάδης
Ραφαήλ Ζούρκα
Κωνσταντίνος Καλιντέρης
Άννα Καλπουρτζή
Παολίνα Λάτσε
Στυλιανός Μαγλουσίδης
Γεωργία-Κυριακή Μάντζαρη
Νικολέτα Μαρινίδου
Χριστίνα Μουρίκη
Χαράλαμπος-Ιωάννης Νάκος
Άγγελος Ντεμίρι
Μαριάννα Οικονόμου
Ορέστης Παπαδόπουλος
Ελένη Πασχάλη
Μαρία Πουλιτσανίδου
Αριστογένης Στανημερόπουλος
Κωνσταντίνος Τιρεκίδης
Αγάπη Τιρεκίδου
Αναστασία Τσουτσουλίγκα
Ιωάννης Ψαράς
Δ1 4ου δημοτικού σχολείου Κιλκίς
(Δασκάλα Σοφία Μιχαηλίδου)
Ελπίδα Αλερού
Ανδρέας Γκβριτισβίλι
Μαρία Δούνα
Σοφία Ιωαννίδου
Μαρία Καλαιτσίδη
Παναγιώτης Καλαντζής
Κωνσταντίνος Καλογιαννόπουλος
Ζωή Κουτσουραβή
Άντζελα Λουγκάη
Ντεσάρα Ντοκολάρι
Δήμητρα Παντελίδου
Διονύσης Παπαδόπουλος
Ηλιάννα Πατσούρη
Σοφία Πότση
Αναστασία Σηργιαννίδου
Νίκος Σπυρίδης
Σταύρος Τριανταφυλλίδης
Μαρία Τριανταφυλλίδου
Ανδρέας Χατζής
ΣΤ2 2ου δημοτικού σχολείου Κιλκίς
(Δασκάλα Αγάπη Πολυμένη)
Μαρία Αυγητίδου
Νικόλαος Γιαλάς
Ιωάννα Γκόγκα (παρουσιάστρια)
Λεωνίδας Δημητριάδης
Όλγα Ζηρίδου (παρουσιάστρια)
Βασίλειος Ζώγας
Δέσποινα Καντίδου (παρουσιάστρια)
Νικόλαος Καναλτσίδης
Μαρία Καραγιαννίδου (παρουσιάστρια)
Ευάγγελος-Ρούσσος Παπαδόπουλος
Ευστάθιος Παπαδόπουλος
Αδνρομάχη Παπαδοπούλου (παρουσιάστρια)
Κωνσταντίνα Σαββίδου (παρουσιάστρια)
Μαρία Τριανταφυλλίδου (παρουσιάστρια)
Παναγιώτης Φαχουρίδης
Ελευθερία-Άννα Χατζηαθανασιάδου (παρουσιάστρια)
Βασιλική Χριστοφορίδου (παρουσιάστρια)





H ομιλία του Θ. Μαλκίδη

Επιμνημόσυνη δέηση και ομιλία για τη Γενοκτονία στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου Αθηνών

Εκδηλώσεις για να τιμηθεί η μνήμη των εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων του Πόντου, θυμάτων της περιόδου 1914-1923, διοργανώθηκαν από τις Περιφέρειες στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη αλλά και σε άλλες πόλεις κυρίως της Βόρειας Ελλάδας.

Στην Αθήνα, πραγματοποιήθηκε επιμνημόσυνη δέηση στον Ιερό Ναό Αγίου Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Στη συνέχεια ο διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών και μέλος της Διεθνούς Ενωσης Ακαδημαϊκών για τη Μελέτη Γενοκτονιών, Θεοφάνης Μαλκίδης, μίλησε με θέμα «Μνήμη Γενοκτονίας ή Γενοκτονία της Μνήμης;». «Η 19η Μαΐου πρέπει να γίνει ημέρα πανευρωπαϊκή, όπως έγινε για το Ολοκαύτωμα, προκειμένου να τιμάται η μνήμη των θυμάτων του κεμαλισμού που ισοδυναμεί με φασισμό. Δεν μπορεί να αποσιωπάται ο ρόλος του Κεμάλ», παρατήρησε ο κ. Μαλκίδης.

Ακολούθησε κατάθεση στεφάνων στο Μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη. Την κυβέρνηση εκπροσώπησε ο γενικός γραμματέας Δημόσιας Περιουσίας του υπουργείου Οικονομικών, Αβραάμ Γούναρης, το ελληνικό Κοινοβούλιο η βουλευτής Σοφία Βούλτεψη και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο υπασπιστής της Πολεμικής Αεροπορίας, αντισμήναρχος Ιωάννης Γιαννακάκης.

Στεφάνια κατέθεσαν επίσης εκπρόσωποι των Ενόπλων Δυνάμεων, της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας, του Πανελλήνιου Συνδέσμου Εθνικής Αντίστασης, της Αρμενικής Επιτροπής Ελλάδας, της Πανελλήνιας Ενωσης Ασσυρίων, της Περιφέρειας Αττικής και του Δήμου Αθηναίων.

Παρόντες ήταν και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, Παναγιώτης Κουρουμπλής, και των ΑΝΕΛ, Βασίλης Καπερνάρος.

Η ομιλία του Θ. Μαλκίδη

Συνέντευξη στην ΔΙΟΝ TV Κατερίνης, στην εκπομπή ΕΥ ΖΗΝ του Ευγένιου Παπαδόπουλου για τη Γενοκτονία

Η θυσία των Προσκόπων της Μικράς Ασίας

Η ομιλία για τη θυσία των Προσκόπων της Μικράς Ασίας



H εκπομπή της Δέλτα Τηλεόραση για την εκδήλωση

 

Το ρεπορτάζ της Δέλτα Τηλεόρασης για την εκδήλωση


Το ρεπορτάζ του Μάξιμουμ FM για την εκδήλωση

Το απόγευμα της Δευτέρας 5 Μαΐου 2014 στο Δημοτικό Θέατρο Αλεξανδρούπολης πραγματοποιήθηκε εκδήλωση – αφιέρωμα για τα 95 χρόνια από την δολοφονία των Ελλήνων Προσκόπων στο Αϊδίνιο, στα Σώκια και την Κάτω Παναγιά της Μικράς Ασίας.

Η εκδήλωση αποτελεί συμβολή στην ανάδειξη της προσφοράς του Προσκοπισμού στην Ελληνική Ιστορία
Ομιλητής της εκδήλωσης ήταν ο Διδάκτωρ Κοινωνικών Επιστημών κος Θεοφάνης Μαλκίδης.

Την εκδήλωση οργάνωσε η ΕΚΣ του 2ου Συστήματος Αλεξανδρούπολης, συμβάλλοντας στην προαγωγή του Προσκοπικού Έργου στην κοινωνία.
Στο τέλος της εκδήλωσης απονεμήθηκαν τίτλοι ‘’τιμής ένεκεν’’ για την συμβολή τους , στην προαγωγή του προσκοπικού πνεύματος σε ΜΜΕ της περιοχής καθώς και πρόσωπα της πόλης μας . Ο ραδιοφωνικός μας σταθμός Maximumfm 93,6 ήταν ένας από τους οποίους τιμήθηκε .

Εκδήλωση για την 99η επέτειο της Γενοκτονίας των Αρμενίων (Θεσσαλονίκη, Απρίλιος 2014)

Θεοφάνης Μαλκίδης 

Η ιστορία, το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει

Μέρος της ομιλίας στην εκδήλωση για τα 99 χρόνια από τη Γενοκτονία των Αρμενίων  (Θεσσαλονίκη Απρίλιος 2014)

Νιώθω, διαχρονικά, ιδιαίτερη εκτίμηση για τον Αρμενικό Λαό. Πέρα από τις προσωπικές αναφορές, αφού στην ιδιαίτερή μου πατρίδα μεγάλωσα μαζί με πολλούς Αρμένιους φίλους, η επισήμανση αφορά την συνεισφορά των διανουμένων, της πνευματικής ηγεσίας, στον αγώνα ανάδειξης της Γενοκτονίας του Αρμενικού Έθνους. Χωρίς αυτούς τους ανθρώπους στην Αρμενία και τη Διασπορά η περιοχή αυτή που γνώρισε πολλά και συνεχή εγκλήματα, αλλά και ολόκληρος ο κόσμος θα μάθαινε τη συρρικνωμένη εκδοχή της Αρμενικής ιστορίας. Και το χειρότερο: θα γνώριζε την Νεοτουρκική και τη Κεμαλική της εκδοχή, δηλαδή το φασισμό, τον ολοκληρωτισμό και την ιδεολογία του θανάτου.

Ο Αγώνας όμως αυτός σε δύσκολους καιρούς και συνθήκες, έφερε αποτελέσματα. Οι αναγνωρίσεις της Γενοκτονίας από κράτη και φορείς, είναι αποτέλεσμα της συνέχειας, της συνέπειας και της σοβαρότητας που διακρίνει τους αγωνιστές της αναγνώρισης. Αρμένιους και χιλιάδες συνοδοιπόρους των Αρμενίων σε όλον τον πλανήτη.
Σύντομα ο Αρμενικός λαός και οι συμπαραστάτες του, ως αποτέλεσμα της σοβαρής προσπάθειας που κάνουν, θα δουν τους καρπούς της αγωνιστικότητάς τους. Κυρίως όμως θα νιώσουν τις ψυχές των εκατομμυρίων θυμάτων να αναπαύονται. Η ιστορία, το δίκαιο και η αλήθεια θα νικήσει!

Γενοκτονία των Αρμενίων.

Alfred de Zayas

Η ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΑΡΜΕΝΙΩΝ 1915-1923 ΚΑΙ Η ΣΥΜΒΑΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ (1948)

Σειρά Αρμενία: Ιστορία, Πολιτισμός, Γενοκτονία

Μετάφραση- Εισαγωγή- Επιμέλεια Θεοφάνης Μαλκίδης

Με τη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα του βιβλίου του Alfred de Zayas, για τη Γενοκτονία των Αρμενίων ακριβώς 99 χρόνια μετά τη δολοφονία της ηγεσίας των Αρμενίων στην Κωνσταντινούπολη, ανοίγει η σειρά Αρμενία: Ιστορία, Πολιτισμός, Γενοκτονία, η οποία έχει ως στόχο τη γνωριμία του ελληνικού αναγνωστικού κοινού με νέες ερευνητικές προσπάθειες για την Αρμενία και την ιστορία της. Όπως είναι γνωστό, κομβική στιγμή για την νεώτερη ιστορική πορεία του Αρμενικού λαού είναι η Γενοκτονία από τους Νεότουρκους και τους Κεμαλικούς η οποία στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.500.000 ανθρώπους. 

Είναι γεγονός ότι στις αρχές του 20^ο αιώνα διαπράχθηκαν εκτεταμένες δολοφονίες λαών, οι οποίες παρέμειναν στο περιθώριο της έρευνας, της καταδίκης και της τιμωρίας των ενόχων. Το τέλος του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου οδήγησε, μεταξύ των άλλων, τους νικητές να κινηθούν προς την κατεύθυνση της διερεύνησης των εγκλημάτων που έγιναν από τους Νεότουρκους και στη συνέχεια από τους Κεμαλικούς, εναντίον των Ελλήνων, των Αρμενίων και των Ασσυρίων. Ωστόσο, πολιτικές και άλλες προτεραιότητες καθώς και συμφέροντα δεν επέτρεψαν τη συνέχεια της διαδικασίας και αφενός οι θύτες συνέχισαν με άλλο προσωπείο, με τον ίδιο όμως ζήλο τα εγκλήματά τους και αφενός τα θύματα πολλαπλασιάστηκαν. Έτσι δολοφονήθηκαν αυτόχθονες λαοί όπως οι Αρμένιοι, οι Έλληνες και οι Ασσύριοι, χωρίς το έγκλημα ποτέ να αναγνωριστεί και να καταδικασθεί.

Η Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας του ΟΗΕ, προέκυψε μέσα από ένα ώριμο πολιτικό και νομικό περιβάλλον, το οποίο θα στήριζε τόσο την καταδίκη του μαζικού εγκλήματος, όσο και την επανάληψη στο μέλλον παρόμοιων πράξεων.

Για τον εμπνευστή του όρου Γενοκτονία Raphael Lemkin σημείο αναφοράς για να εισαγάγει τον όρο και το περιεχόμενο της Σύμβασης που θα αναγνώριζε το μαζικό έγκλημα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ως Γενοκτονία, είχαν σαν οδηγό το Ολοκαύτωμα. Ωστόσο σύμφωνα με την έρευνα ο Lemkin οδηγήθηκε στα βασικά του συμπεράσματα από το μαζικό έγκλημα εναντίον των Αρμενίωνων και των Ελλήνων. Ένα έγκλημα που ήταν το πρότυπο για να ακολουθήσει στη συνέχεια η μαζική εξολόθρευση των ευρωπαϊκών λαών από τους Ναζί και αργότερα τα εγκλήματα εναντίον άλλων λαών τα οποία δυστυχώς συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Εγκλήματα τα οποία ο καθηγητής Alfred de Zayas αναδεικνύει, αναλύει και προβάλλει με συνέπεια, ιστορική και νομική αλήθεια, αντικειμενικότητα και κυρίως χωρίς φόβο. 

Ο Alfred de Zayas καταγράφει με ιδιαίτερη επιτυχία το ζήτημα της Γενοκτονίας των Αρμενίων με βάση τη Σύμβαση για την Πρόληψη και την Καταστολή του Εγκλήματος της Γενοκτονίας- στο βιβλίο περιλαμβάνεται ολόκληρο το κείμενο- που στοίχισε τη ζωή σε πάνω από 1.500.000 ανθρώπους. Η μελέτη είναι ακόμη μία συμβολή στο ζήτημα της ανάδειξης της Γενοκτονίας των Αρμενίων, συμβολή η οποία γίνεται από έναν εξαιρετικό επιστήμονα και συνεπή αγωνιστή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ήταν ευτυχία η συνεργασία μας καθώς και πολύ σημαντική στιγμή να μιλήσω μαζί με τον Alfred de Zayas στο διεθνές συνέδριο που οργανώθηκε στην Κύπρο για τη Γενοκτονία και την εθνοκάθαρση εναντίον των Ελλήνων. Η συμβολή του και σ' αυτό το ζήτημα ήταν καθοριστική και θα συνεχίσει να είναι αφού υπηρετεί συστηματικά και μεθοδικά, ότι πιο σημαντικό υπάρχει: την ανθρώπινη ζωή και το σεβασμό της.

Ο Alfred de Zayas, J.D. (Harvard), Dr. phil. (Göttingen) είναι καθηγητής του διεθνούς δικαίου στη Σχολή Διπλωματίας της Γενεύης. Διετέλεσε Γραμματέας της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και επικεφαλής των αναφορών στο Γραφείο του Ύπατου Αρμοστή του για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Διαβάστε  στο  περιοδικό ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ - τεύχος  Μαίου 2014-  που κυκλοφορεί και στο Ένθετο για την ΓΕΩΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ

- Η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων: Μια υπόθεση που μας αφορά όλους,  του Θεοφάνη Μαλκίδη

Είναι διαπιστωμένο ότι οι Αρμένιοι που ζούσαν στο οθωμανικό κράτος μέχρι το 1922-1923, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας του αρμενικού λαού. Επίσης είναι κοινά αποδεκτό ότι αυτό το ιδιαίτερης αξίας κομμάτι των Αρμενίων, μπήκε στο περιθώριο αμέσως μετά τη Γενοκτονία.